Jesse Owens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z James Owens)
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Owens
Jesse Owens.jpg
Jesse Owens na igrzyskach olimpijskich w Berlinie
Data i miejsce urodzenia 12 września 1913
Oakville
Data i miejsce śmierci 31 marca 1980
Tucson
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Berlin 1936 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Złoto
Berlin 1936 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
Złoto
Berlin 1936 lekkoatletyka
(skok w dal)
Złoto
Berlin 1936 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 metrów)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jesse Owens, właśc. James Cleveland Owens (ur. 12 września 1913 w Oakville w stanie Alabama w USA, zm. 31 marca 1980 w Tucson w stanie Arizona) – amerykański lekkoatleta, 4-krotny mistrz olimpijski - Berlin 1936 (100 m i 200 m, skok w dal, 4 × 100 m). Wielokrotny rekordzista świata.

W 1935 w Ann Arbor ustanowił 6 rekordów świata w ciągu 45 min ("day of days"). Jego rekord z 1935 w skoku w dal (8,13 m) przetrwał ponad 25 lat[1]. Po zakończeniu kariery sportowej został działaczem ruchu na rzecz praw Czarnoskórych w Stanach Zjednoczonych.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Owens skacze w dal podczas Igrzysk w Berlinie (1936).
  • Rozpowszechniona jest szeroko opowieść, jakoby Adolf Hitler, nie chcąc uścisnąć dłoni czarnoskórego triumfatora igrzysk w Berlinie, wyszedł przed dekoracją, okazując publicznie zniewagę. Tymczasem sam Owens powiedział: Hitler didn’t snub me — it was Franklin D. Roosevelt who snubbed me. The president didn’t even send me a telegram (Hitler mnie nie znieważył - to Franklin Delano Roosevelt mnie znieważył. Prezydent nie wysłał mi nawet telegramu)[2]. Hitler przekazał nawet czarnoskóremu medaliście pamiątkową fotografię ze swoim wizerunkiem. Dyktator narodowo-socjalistycznych Niemiec w rzeczywistości publicznie nie okazał w czasie dekoracji igrzysk afrontu Murzynowi, którego osobiście uważał za gorszego rasowo, ale jedynie potem w rozmowach prywatnych sugerował to rzekomo współpracownikom, że należałoby na przyszłość wykluczyć Murzynów ze wspólnej rywalizacji z białymi. Natomiast prezydenci USA Roosevelt i Harry Truman nie zaprosili nigdy Owensa do Białego Domu. Historia o pogardzie okazanej przez Hitlera lekkoatlecie jest późniejszym wymysłem, ponieważ gdy amerykański zawodnik, uśmiechając się, ukłonił się dyktatorowi, Hitler zgodnie z ceremoniałem oddał mu przyjaźnie krótki salut z ugięciem ręki[3]. Narodowo-socjalistyczna III Rzesza Niemiecka zadbała o swoistą oprawę propagandową organizowanych przez siebie igrzysk, ale nie pominięto dokonań Owensa w dokumencie Olympia, gdzie: Owens został również jednym z bohaterów słynnego dokumentalnego filmu Leni Riefenstahl o berlińskich igrzyskach. Aby jego rekordowy skok wyglądał na ekranie bardziej efektownie, część ujęć dokręcono później[4].
  • Jesse Owens zdobył 4 złote medale korzystając z butów wyprodukowanych przez braci Dasslerów (Adidas).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Progression of Official World Record / Men, Long Jump (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 14 stycznia 2011].
  2. Schaap, Jeremy (2007). Triumph: The Untold Story of Jesse Owens and Hitler's Olympics. New York: Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 978-0-618-68822-7; Jesse Owens: The Jesse Owens Story, 1970.
  3. Schaap, Jeremy, op. cit. s. 192-193: «Owens was merely led below the honor box where he smiled and bowed and Herr Hitler gave him a friendly little nazi salute; the sitting down one with the arm bent». This was the moment Owens would later recall, then choose not to recall - the birth of the myth of Hitler's snub.
  4. KOMPROMITACJE: Ludwik Stomma, pisarz niefrasobliwy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]