Jan Śliwiński (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Śliwiński
Generał dywizji Generał dywizji
Data urodzenia 27 grudnia 1921
Data śmierci 18 sierpnia 2009
Przebieg służby
Lata służby 19411943 (RKKA)
19431987 (WP)
Siły zbrojne Armia Czerwona Armia Czerwona
Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Jednostki 4 Dywizja Piechoty
8 Dywizja Piechoty
Stanowiska dowódca 12 KA, szef Departamentu Kadr MON, szef sztabu POW, szef Inspektoratu Szkolenia MON, szef sztabu Frontu Polskiego, stały przedstawiciel SG WP przy Dowództwie Układu Warszawskiego w Moskwie, pełnomocnik szefa SG WP ds specjalnych
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Medal "Zasłużonym na Polu Chwały" Medal "Za udział w walkach w obronie władzy ludowej" Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Medal Za udział w walkach o Berlin Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Srebrny Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Brązowy Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Medal "Za zdobycie Berlina" (ZSRR) Medal "Za umacnianie braterstwa broni" (ZSRR) Medal "Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR)
Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR) Medal 30-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR) Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR) Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR) Medal 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR) Medal 70-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR)
Wikicytaty Jan Śliwiński w Wikicytatach
Grób Jana Śliwińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Jan Śliwiński (ur. 27 grudnia 1921, zm. 18 sierpnia 2009) – generał dywizji Wojska Polskiego, doktor nauk wojskowych, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po napadzie Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 rozpoczął służbę w Armii Radzieckiej. Od lipca 1943 służył w szeregach utworzonego na terytorium Związku Radzieckiego Ludowego Wojska Polskiego. Przeszedł szlak bojowy 4 Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego jako zastępca dowódcy 12 Kołobrzeskiego Pułku Piechoty ds. polityczno-wychowawczych. Brał udział m.in. w walkach o przełamanie Wału Pomorskiego, w operacji berlińskiej i w bojach nad Łabą.

W latach 1945-1947 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty im. Bartosza Głowackiego uczestnicząc w walkach z podziemiem niepodległościowym w Bieszczadach.

Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie zajmował wysokie stanowiska dowódczo-sztabowe oraz w szkolnictwie wojskowym, był m.in. komendantem fakultetu w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. Karola Świerczewskiego w Rembertowie. W okresie 1953–1954 pełnił funkcję zastępcy szefa Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W latach 1954–1955 był dowódcą 12 Korpusu Armijnego. W 1954 otrzymał awans na generała brygady WP. Miał wówczas ukończone 32 lata. W następnych latach był m.in. szefem Departamentu Kadr MON (1955–1956) oraz zastępcą dowódcy – szefem sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego (1956–1959).

W 1962 awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. W latach 1959–1965 – I zastępca Głównego Inspektora Szkolenia – szef Inspektoratu Szkolenia MON oraz szef sztabu Frontu Polskiego na czas wojny. Od 1965 do 1969 był stałym przedstawicielem Sztabu Generalnego WP przy Sztabie Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego w Moskwie.

W okresie 1978–1982 był ambasadorem nadzwyczajnym i pełnomocnym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Socjalistycznej Republice Wietnamu, natomiast w latach 1969–1978 oraz 1982–1987 był pełnomocnikiem Szefa Sztabu Generalnego WP do spraw specjalnych. W okresie stanu wojennego był w latach 1982–1983 pełnomocnikiem Komitetu Obrony Kraju – komisarzem wojskowym w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. Od 1987 w stanie spoczynku. Łącznie służył w Wojsku Polskim przez 44 lata, z czego aż 33 lata w stopniu generalskim.

Od 1945 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1983–1987 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Braterstwa Broni Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1985–1990 wchodził w skład Rady Naczelnej i Zarządu Głównego ZBoWiD.

Autor pozycji wspomnieniowych wydanych przez Wydawnictwo MON: "Z kroniki bojowych dni" (1962), "Taktyka 4 Dywizji w minionej wojnie" (1965) oraz "Moja pierwsza akademia" (1974).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • J. Śliwiński, Z kroniki bojowych dni, Wydawnictwo MON, Warszawa 1962
  • J. Śliwiński, Moja pierwsza akademia, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974
  • J. Śliwiński, Taktyka 4 Dywizji w minionej wojnie, Wydawnictwo MON, Warszawa 1965

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. M. Góralski, S. Dębski, Problem reparacji, odszkodowań i świadczeń w stosunkach polsko-niemieckich 1944–2004, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa 2004, s. 27–28
  • L. Grot, T. Konecki, E. Nalepa, Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Warszawa 1988
  • H.P. Kosk – Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0
  • J. Królikowski, Generałowie i Admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom IV: S–Ż, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010
  • J. Kuropieska, Nieprzewidziane przygody, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1988, ISBN 83-08-00891-7
  • J. Kuropieska, Od października do marca, BGW, Warszawa 1992, ISBN 83-7066-217-X
  • J. Stroynowski, ed., Who is who in the Socialist countries of Europe: a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia, 1989
  • Wojsko Ludowe, czerwiec 1985, s. 8
  • Wojskowy Przegląd Historyczny 1960–1988