| Jan Apell |
| Państwo |
Szwecja |
| Miejsce zamieszkania |
Kungsbacka |
| Data i miejsce urodzenia |
4 listopada 1969
Göteborg |
| Wzrost |
183 cm |
| Masa ciała |
73 kg |
| Gra |
leworęczna |
| Status profesjonalny |
1988 |
| Zakończenie kariery |
1999 |
| Gra pojedyncza |
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
62 (31 lipca 1995) |
| Australian Open |
2R (1995, 1998) |
| Roland Garros |
1R (1995) |
| Wimbledon |
2R (1995) |
| US Open |
2R (1994) |
| Gra podwójna |
| Wygrane turnieje |
9 |
| Najwyżej w rankingu |
10 (20 czerwca 1994) |
| Australian Open |
SF (1994) |
| Roland Garros |
F (1994) |
| Wimbledon |
3R (1994, 1995) |
| US Open |
2R (1992) |
Jan Apell (ur. 4 listopada 1969 w Göteborgu) – szwedzki tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w deblu, zdobywca Pucharu Davisa oraz Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.
Karierę tenisową Apell rozpoczął w roku 1988. W grze pojedynczej najlepszym wynikiem Szweda jest finał rozgrywek ATP World Tour w Stuttgarcie z roku 1995. W finale nie sprostał jednak Austriakowi Thomasowi Musterowi. Najwyższą pozycję w rankingu singlistów Apell osiągnął pod koniec lipca 1995 roku - nr 62.
W grze podwójnej Szwed wygrał dziewięć turniejów rangi ATP World Tour, w tym kończący sezon turniej Tennis Masters Cup rozgrywany w Dżakarcie w 1994 roku. Wspólnie z Jonasem Björkmanem pokonali po drodze czołowe pary świata, m.in. Jacco Eltingha i Paula Haarhuisa, a w finale Australijczyków Todda Woodbridge'a oraz Marka Woodforde'a. Ponadto Apell był uczestnikiem sześciu deblowych finałów, w których został pokonany. Jednym z nich był wielkoszlemowy Roland Garros z 1994 roku, gdzie wraz z Björkmanem przegrali w pojedynku finałowym z duetem Byron Black-Jonathan Stark. W zestawieniu deblistów Apell najwyżej był na 10. pozycji w czerwcu 1994 roku.
Jako reprezentant Szwecji Apell zdobył wraz z drużyną w 1994 roku Puchar Davisa, rozgrywając po drodze cztery zwycięskie pojedynki (wszystkie z Björkmanem). W finale Szwedzi pokonali 4:1 Rosję, a Apell wraz ze swoim partnerem pokonali parę Jewgienij Kafielnikow-Andriej Olchowski. Ponadto w 1995 roku Apell przyczynił się do triumfu Szwedów w Drużynowym Pucharze Świata rozgrywanym w Düsseldorfie.
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP International Series Gold |
| ATP International Series |
Gra pojedyncza [edytuj]
Finalista (1) [edytuj]
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (9) [edytuj]
| Nr |
Rok |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partner |
Przeciwnicy w finale |
Wynik finału |
| 1. |
1993 |
Seul |
Twarda |
Peter Nyborg |
Neil Broad
Gary Muller |
5:7, 7:6, 6:2 |
| 2. |
1994 |
Scottsdale |
Twarda |
Ken Flach |
Alex O'Brien
Sandon Stolle |
6:0, 6:4 |
| 3. |
1994 |
Londyn (Queen's) |
Trawiasta |
Jonas Björkman |
Todd Woodbridge
Mark Woodforde |
3:6, 7:6, 6:4 |
| 4. |
1994 |
Båstad |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Nicklas Kulti
Mikael Tillström |
6:2, 6:3 |
| 5. |
1994 |
Schenectady |
Twarda |
Jonas Björkman |
Jacco Eltingh
Paul Haarhuis |
6:4, 7:6 |
| 6. |
1994 |
Antwerpia |
Dywanowa (hala) |
Jonas Björkman |
Hendrik Jan Davids
Sébastien Lareau |
4:6, 6:1, 6:2 |
| 7. |
1994 |
Dżakarta |
Twarda (hala) |
Jonas Björkman |
Todd Woodbridge
Mark Woodforde |
6:4, 4:6, 4:6, 7:6, 7:6 |
| 8. |
1995 |
Båstad |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Jon Ireland
Andrew Kratzmann |
6:3, 6:0 |
| 9. |
1996 |
Bermudy |
Ceglana |
Brent Haygarth |
Pat Cash
Patrick Rafter |
3:6, 6:1, 6:3 |
Finalista (6) [edytuj]
Bibliografia [edytuj]