Jan Bernard Szlaga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Bernard Szlaga
Bp Jan Bernard Szlaga w sanktuarium św. Jakuba w Lęborku (2011)
Bp Jan Bernard Szlaga w sanktuarium św. Jakuba w Lęborku (2011)
Parare vias Domini
Przygotować drogi Panu
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1940
Gdynia
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 2012
Starogard Gdański
Biskup pomocniczy chełmiński
Okres sprawowania 1988–1992
Biskup diecezjalny pelpliński
Okres sprawowania 1992–2012
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 czerwca 1963
Nominacja biskupia 13 czerwca 1988
Sakra biskupia 25 czerwca 1988
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 czerwca 1988
Konsekrator Józef Glemp
Współkonsekratorzy Marian Przykucki
Francesco Colasuonno

Jan Bernard Szlaga (ur. 24 maja 1940 w Gdyni, zm. 25 kwietnia 2012 w Starogardzie Gdańskim) – polski biskup rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy chełmiński w latach 1988–1992, biskup diecezjalny pelpliński w latach 1992–2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie, wykształcenie, działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako najmłodszy z sześciorga dzieci Jana i Heleny z domu Sciesińskiej. Chrzest przyjął w parafii Gdynia-Kack. W latach 1947–1953 uczęszczał do szkoły podstawowej w Gdyni, a następnie kontynuował naukę w Collegium Leoninum w Wejherowie oraz od roku szkolnego 1955/1956 w Collegium Marianum w Pelplinie. Po studiach w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, należącym do ówczesnej diecezji chełmińskiej, 2 czerwca 1963 przyjął święcenia kapłańskie.

W latach 1965–1969 studiował biblistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, następnie w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1972–1973). W 1970 uzyskał tytuł doktora teologii z zakresu nauk biblijnych, a w 1976 obronił pracę habilitacyjną na podstawie rozprawy Nowość przymierza Chrystusowego według Listu do Hebrajczyków (ukazała się drukiem i uzyskała nagrodę Rektora). W 1984 uzyskał tytuł profesora.

W latach 1969–1988 pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, przechodząc przez kolejne stopnie naukowo-dydaktyczne: od asystenta do profesora biblistyki. Był prodziekanem, a w latach 1981–1984 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologii tej uczelni, natomiast w latach 1984–1988 prorektora. Był wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie.

Był wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie i Uniwersytetu Toruńskiego. Od 1991 roku przez ponad dziesięć lat był profesorem Uniwersytetu Gdańskiego na Wydziale Filologiczno-Historycznym. Był również członkiem Studiorum Novi Testamenti Societas oraz członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego KUL-u.

Działalność duszpasterska[edytuj | edytuj kod]

Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował jako wikariusz w Łęgu i Jabłonowie Pomorskim.

13 czerwca 1988 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej i biskupem tytularnym Masculi. Sakrę biskupią przyjął 25 czerwca 1988. Następnie 25 marca 1992 został mianowany przez papieża Jana Pawła II pierwszym biskupem diecezji pelplińskiej po reorganizacji struktur Kościoła katolickiego w Polsce i zmianie nazwy diecezji z chełmińskiej. Uroczysty ingres do katedry pelplińskiej odbył się 24 maja 1992.

Przygotowywał m.in. wizytę Jana Pawła II w Pelplinie w czerwcu 1999, wznowił działalność Collegium Marianum w Pelplinie, wykonał liczne prace konserwatorskie m.in. w bazylice katedralnej Wniebowzięcia NMP w Pelplinie.

Przez 5 lat był przewodniczącym Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski. Był również członkiem Rady ds. Ekumenizmu oraz specjalnej Komisji Episkopatu ds. Dialogu z Polską Radą Ekumeniczną.

21 kwietnia 2012 miał być głównym konsekratorem nowego biskupa pomocniczego pelplińskiego Wiesława Śmigla, lecz z powodu złego stanu zdrowia nie uczestniczył w obrzędzie[1]. Zmarł kilka dni później, 25 kwietnia w szpitalu w Starogardzie Gdańskim[2]. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 28 kwietnia w Pelplinie pod przewodnictwem nuncjusza apostolskiego abpa Celestina Migliorego. Biskup Szlaga został pochowany w pelplińskiej katedrze[3] obok swojego poprzednika bpa Kazimierza Kowalskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

27 kwietnia 2009 „za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej, za zasługi w działalności duszpasterskiej i zaangażowanie w niesieniu pomocy ludziom potrzebującym” został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

30 stycznia 2010 otrzymał wyróżnienie „Za Zasługi dla Województwa Pomorskiego”[5].

Był honorowym obywatelem Chojnic (1994)[6], Starogardu Gdańskiego (2007)[7] i Gdyni (2008)[8].

Przypisy

  1. Ks. Wiesław Śmigiel konsekrowany na biskupa pomocniczego. 2012-04-21. [dostęp 2012-04-23].
  2. Nie żyje ks. biskup Jan Bernard Szlaga. puck.naszemiasto.pl, 2012-04-25. [dostęp 2012-04-25].
  3. Pogrzeb Biskupa Pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi. radioglos.pl, 2012-04-28. [dostęp 2012-04-28].
  4. M.P. z 2009 r. Nr 40, poz. 635 [dostęp 2010-11-08]
  5. Gdańsk: bp Szlaga odznaczony wyróżnieniem „Za Zasługi dla Województwa Pomorskiego”. ekai.pl, 2010-01-25. [dostęp 2010-11-08].
  6. Wybrane daty z historii Chojnic. miastochojnice.pl. [dostęp 2010-11-08].
  7. Honorowi obywatele miasta. starogard.pl. [dostęp 2011-09-14].
  8. Życiorys Jana Bernarda Szlagi na stronie Urzędu Miasta w Gdyni. gdynia.pl. [dostęp 2010-11-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]