Jan Bielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy informatyka. Zobacz też: Jan Krzysztof Bielecki, polityk, ekonomista, były premier RP oraz "Jan Bielecki", powieść Juliusza Słowackiego.

Jan Bielecki (zm. 25 grudnia 2001), polski informatyk, wykładowca, jedyny z Europy Środkowo-Wschodniej członek komitetu standaryzacyjnego ANSI C.

Absolwent Liceum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, zwycięzca ogólnopolskiej olimpiady matematycznej, ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Warszawskiej.

Od 1967 był pracownikiem Instytutu Maszyn Matematycznych (następnie pod nazwą Instytutu Informatyki) tej uczelni; początkowo był tam asystentem, następnie adiunktem i starszym wykładowcą. Uzyskał stopień naukowy doktora inżyniera.

Wykładał także w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w Warszawie, gdzie kierował Katedrą Metod Programowania. Był autorem zmian programowych na PJWSTK, spośród których wymienić można np. zastąpienie nauki programowania w języku C/C++ programowaniem w Javie.

Konsultant polskich i zagranicznych firm informatycznych.

Autor ponad 100 podręczników do nauki programowania i obsługi popularnego oprogramowania biurowego, o łącznym nakładzie ponad 800 tys. egzemplarzy. Spośród książek część zyskała bardzo przychylne oceny środowiska, część została bardzo źle przyjęta. Wsławił się tzw. "bieleckwizmami" tzn. trudnymi do zrozumienia kodami w swoich książkach oraz publikowaniem pod własnym nazwiskiem książek będących de facto tłumaczeniami z plików pomocy różnego rodzaju oprogramowania[potrzebne źródło].

Był współtwórcą polskiej terminologii informatycznej, którą kształtował swoimi pracami (m.in. plik), choć większość jego propozycji nie zyskała uznania w środowisku (słynny już "dwumlask" Bieleckiego).

Współprojektował kompilator Fortran dla minikomputera K-202; opracował system oprogramowania maszyny UMC-20.

Został uhonorowany nagrodami Rektora Politechniki Warszawskiej i Ministra Edukacji Narodowej (m.in. nagrodą indywidualną I stopnia). Środowisko informatyczne uhonorowało go Krzemowym Oskarem, przyznanym przez dwutygodnik PCkurier w 2000 roku. Zmarł 25 grudnia w roku następnym. Przyczyną jego śmierci była choroba nowotworowa.

Bibliografia:

  • 1979 ANS-FORTRAN (współautor: Marek A. Suchenek)
  • 1981 FORTRAN dla zaawansowanych (współautor: Marek A. Suchenek)
  • 1987 Język C. Interpretacja standardu.
  • 1987 Turbo Pascal wersja 3.0
  • 1988 Rozszerzony TURBO Pascal wersja 4.0
  • 1988 Język FORTH
  • 1989 Grafika Turbo : Od Turbo Pascala 4.0 do Turbo C 1.5
  • 1990 Turbo C z grafika dla IBM PC
  • 1990 Turbo Pascal- wersja obiektowa
  • 1991 Borland Turbo C++. Eine neue Generation
  • 1991 Von C zu C++
  • 1992 TopSpeed Modula-2, Erweiterte Modula-2 version 2 fur den IBM-PC
  • 1992 Turbo Assembler und Debugger
  • 1997 ANSI C++
  • 1997 Java od podstaw
  • 1998 Wprowadzenie do języka C
  • 1999 Java 3
  • 1999 Java 3 RMI
  • 1999 Java w szkole
  • 1999 Visual C++ 6. Programowanie współbieżne, obiektowe i zdarzeniowe do Windows 95/98/NT
  • 1999 Java na uczelni
  • 2000 Java 4 Swing
  • 2000 ANSI C++
  • 2001 Java XP. Poradnik eksperta
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj