Jan Caradja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Caradja

Jan Caradja, rum. Ioan Caradja, gr. Ἰωάννης Γεώργιος Καρατζάς (ur. 1754, zm. 1844) – hospodar Wołoszczyzny w latach 1812-1818.

Pochodził z greckiej rodziny fanariockiej, był spokrewniony z rodziną Mavrocordatów. Objął tron wołoski po zakończeniu wojny rosyjsko-tureckiej, w której Imperium Osmańskie poniosło kolejną porażkę nieco osłabiającą jego wpływy w księstwach naddunajskich - powrócono m.in. do postanowień z 1802, zgodnie z którymi Turcja miała mianować hospodarów w uzgodnieniu z Rosją. Mimo to, Jan Caradja obawiał się reakcji dworu sułtańskiego na swoje bliskie kontakty z Rosją, w związku z czym w 1818 zbiegł przez Siedmiogród do Włoch. Okres jego rządów charakteryzował się skrajnym uciskiem podatkowym, co wzbudziło bardzo aktywną opozycję bojarską.

Jego córką była Rallou Karatza.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.


Poprzednik
okupacja rosyjska
Valahia.gif Hospodar Wołoszczyzny
1812-1818
Valahia.gif Następca
Aleksander Suţu