Jan Chrystian Kamsetzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jedno z dzieł J. Kamsetzera - Pałac Tyszkiewiczów w Warszawie

Jan Chrystian Kamsetzer (ur. 1753 w Dreźnie, zm. 25 listopada 1795 w Warszawie) – polski architekt i dekorator wnętrz, czołowy przedstawiciel klasycyzmu w Polsce.

Spis treści

Był synem piekarza, studiował w drezdeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1773 w Warszawie, przebywał na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego i pracował m.in. wraz z Dominikiem Merlinim przy przebudowie Zamku Królewskiego w latach 1779–1785, Pałacu w Łazienkach w latach 1793–1795 oraz pałacu w Rogalinie. Podróżował do Grecji, Turcji, Włoch, Francji i Anglii.

W 1790 został nobilitowany. W powstaniu kościuszkowskim dowodził kompanią w randze kapitana.

pałac Mielżyńskich w Pawłowicach (1788–1789),
Pałac Raczyńskich w Warszawie (1786),
Pałac Tyszkiewiczów w Warszawie (1786–1792)
kościół w Petrykozach (1791, na prośbę Stanisława Małachowskiego).
Sarkofag króla Jana III Sobieskiego w krypcie św Leonarda w katedrze na Wawelu w Krakowie
Kościół w Radzyminie (przebudowany)
oficyny Pałacu Czapskich od strony Krakowskiego Przedmieścia w Warszawie

Jest również projektantem wielu dworów.

Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989