Jan Czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Czarny (ur. 15 lipca 1918 w Kaliszu, zm. 30 listopada 1985 w Łodzi) – polski poeta, prozaik, satyryk, tłumacz literatury radzieckiej i czeskiej, autor tekstów estradowych i sztuk dla teatrów kukiełkowych.

Ukończył Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych (Poznań). W latach 1939–1943 przebywał w ZSRR. W latach 1943–1946 służył w LWP. W 1945 roku debiutował na łamach prasy łódzkiej jako satyryk. W latach 1948-1978 był redaktorem w Studio Opracowań Filmowych. Od 1953 roku należał do PZPR[1]. W 1959 roku otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za przekłady satyry czeskiej.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” i Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury[1].


Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Fraszki
  • Spojrzenia
  • 333 fraszki
  • Fraszki i antyfraszki
  • Tresowany motyl
  • Albinos
  • Zacieki
  • Epigramaty: fraszki, aforyzmy
  • Korekta śniegu

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 141. ISBN 8322320736.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.