Jan Dekert (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Dekert
Jan Dekert
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1786
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 listopada 1861
Warszawa
biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1859–1861
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 27 września 1858
Sakra biskupia 16 stycznia 1859
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Grób biskupa Jana Dekerta w Alei Katakumbowej na Starych Powązkach w Warszawie

Jan Dekert (ur. 6 grudnia 1786 w Warszawie, zm. 19 listopada 1861 tamże) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1859–1861.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem prezydenta Warszawy Jana Dekerta i jego drugiej żony Antoniny. Studiował w Warszawie, Wiedniu i Rzymie, gdzie w 1825 przyjął święcenia kapłańskie.

27 września 1858 papież Pius IX mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Halikarnasu. Sakrę biskupią przyjął 16 stycznia 1859.

Znany był z działalności charytatywnej. Był działaczem Towarzystwa Dobroczynności i Rady Opiekuńczej Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych.

Wziął udział w pogrzebie pięciu poległych, sprzeciwiał się żądaniom władz rosyjskich mianowania nowego administratora archidiecezji warszawskiej na miejsce aresztowanego księdza Antoniego Białobrzeskiego[1].

Przypisy

  1. Powstanie styczniowe i zesłańcy syberyjscy. Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego m. st. Warszawy, t. I, Warszawa 2004, s. 66.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szenic S., Cmentarz Powązkowski 1851–1890, Warszawa 1982.