Jan Dobrogost Krasiński
Jan Dobrogost Krasiński, Jan Bonawentura Krasiński herbu Ślepowron (ur. 1639,
Był synem Jana Kazimierza Krasińskiego i Urszuli Grzybowskiej. W młodości studiował w Holandii i we Francji. W 1665 został mianowany pułkownikiem królewskim. Był także starostą warszawskim, łomżyńskim, nowokorczyńskim, przasnyskim, sztumskim, opinogórskim oraz referendarzem wielkim koronnym.
W 1688 został wojewodą płockim. Związany z dworem Jana III Sobieskiego. Sprzymierzeniec, doradca i przyjaciel króla. Uczestniczył w odsieczy wiedeńskiej w 1683 dowodząc chorągwią husarską.
Mecenas sztuki i fundator. Z jego polecenia w latach 1682–1695 wzniesiono okazały pałac Krasińskich w Warszawie. W odziedziczonym po ojcu Węgrowie ufundował klasztory reformatów i bartolomitów. Rozbudował miasto i przyczynił się do jego ożywienia gospodarczego po zniszczeniach wojny północnej.
Pochowany w kościele poreformackim w Węgrowie. Urna z jego sercem znajduje się w kościele kolegiackim w Węgrowie.
- Krasińscy
- Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego
- Pułkownicy I Rzeczypospolitej
- Referendarze wielcy koronni
- Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej
- Starostowie warszawscy
- Starostowie łomżyńscy
- Starostowie przasnyscy
- Starostowie nowokorczyńscy
- Starostowie sztumscy
- Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1683-1699 (strona polska)
- Urodzeni w 1640
- Wojewodowie płoccy
- Zmarli w 1717
