Jan Farurej z Garbowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jan Farurej z Garbowa – rycerz, herbu Sulima, starosta spiski i stolnik krakowski. Brat Zawiszy Czarnego. Po śmierci Zawiszy w bitwie z Turkami pod Gołubcem, w 1428 r., objął po zmarłym bracie starostwo spiskie. Jan Farurej z Garbowa wymieniany jest przez Jana Długosza wśród największych rycerzy walczących w bitwie pod Grunwaldem. Uczestnik zjazdu w Budzie 24 maja 1412, podczas spotkania cesarza Zygmunta i Władysława króla polskiego. Dworzanin i stronnik cesarza Zygmunta, za swoje zasługi otrzymał od niego wielkie dobra na Węgrzech.
Ożeniony z Leonorą, córką Sieniawskiego podkomorzego sanockiego. W roku 1436 jako stolnik krakowski podpisał pokój Brzeski.
[edytuj] Bibliografia
- Herbarz polski Kaspra Niesieckiego. s. 19. Farurej
