Jan Fisher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Jan Fisher
John Fisher
biskup i męczennik
John Fisher (painting).jpg
Portret autorstwa Hansa Holbeina (mł.)
Data urodzenia 1469
Beverley
Data śmierci 22 czerwca 1535
Londyn
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 29 września 1886
przez Leona XIII
Data kanonizacji 1935
przez Piusa XI
Wspomnienie 22 czerwca
Patron prawników
Szczególne miejsca kultu Anglia, Niemcy, Polska
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
kardynał prezbiter
Bishop John Fisher face pattern.jpg
Herb Faciam vos fieri piscatores hominum
Kraj działania  Anglia
biskup diecezjalny Rochester
Okres sprawowania 1504-1535
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 grudnia 1491
Nominacja biskupia 14 października 1504
Sakra biskupia 24 listopada 1504
Kreacja kardynalska 21 maja 1535
Paweł III
Kościół tytularny św. Witalisa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 listopada 1504
Miejscowość Londyn
Miejsce Lambeth Palace
Konsekrator William Warham
Współkonsekratorzy Richard Nykke
William Smith

Jan Fisher (ur. 1469 w Beverley, zm. 22 czerwca 1535 w Londynie) – święty katolicki, kardynał, biskup Rochester, męczennik, humanista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Cambridge, gdzie w roku 1491 uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych. W latach 1491-1494 był wikariuszem w Northallerton, potem zaś pełnił funkcję kanclerza uniwersytetu w Cambridge.

W roku 1497 został spowiednikiem matki króla Henryka VII. Sprawował też opiekę nad ufundowanym przez nią kolegium w Cambridge. Do programu studiów wprowadził grekę i hebrajski. Zaangażował Erazma z Rotterdamu jako profesora teologii i greki. W roku 1504 został biskupem Rochesteru. Ta ostatnia godność łączyła się ze stanowiskiem wychowawcy następcy tronu, późniejszego Henryka VIII. Św. Jan poświęcił się dla dobra swojej diecezji i uniwersytetu. Od roku 1527 aktywnie przeciwstawiał się rozpoczętemu przez króla procesowi rozwodowemu z poślubioną mu Katarzyną Aragońską. Równie mocno przeciwny był wtrącaniu się króla w sprawy kościelne. W przeciwieństwie do innych biskupów królestwa, św. Jan odmówił złożenia przysięgi, zobowiązującej do poszanowania ustawy, która potomstwu Henryka i Anny gwarantowała sukcesję tronu. Z powodu tej odmowy został uwięziony w Tower w kwietniu 1534 roku. W następnym roku papież Paweł III mianował św. Jana kardynałem prezbiterem z tytułem San Vitale. Biorąc odwet za to, Henryk VIII skazał św. Jana na ścięcie. Na pół godziny przed egzekucją otworzył po raz ostatni księgę Nowego Testamentu. Jego uwagę zwróciły następujące słowa z Ewangelii św. Jana: „A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej zanim świat powstał” (J 17, 3-5). Zamknąwszy księgę św. Jan rzekł: „Wystarczy tej nauki, aby wytrzymać przez resztę mego życia”.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Treatise concernynge...the seven penytencyall Psalms (Londyn, 1508);
  • Sermon...agayn ye pernicyous doctrin of Martin Luther (Londyn, 1521);
  • Defensio Henrici VIII (Cologne, 1525);
  • De Veritate Corporis et Sanguinis Christi in Eucharistia, adversus Johannem Oecolampadium (Cologne, 1527);
  • De Causa Matrimonii...Henrici VIII cum Catharina Aragonensi (Alcalá de Henares, 1530);
  • The Wayes to Perfect Religion (Londyn, 1535);
  • A Spirituall Consolation written...to hys sister Elizabeth (Londyn, 1735).

Znaczenie, święto, atrybuty[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikowany 29 września 1886 przez papieża Leona XIII, kanonizowany 1935 przez papieża Piusa XI.

Jest patronem prawników. Święto jest obchodzone w Kościele Katolickim 22 czerwca.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]