Jan Hirkan II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Państwo Machabeuszy do 63 p.n.e.
Rzymska Judea za Hyrkana II

Jan Hirkan II (zm. 30 p.n.e.) - arcykapłan w 67 p.n.e. i w latach 63 p.n.e.-40 p.n.e., król Judei w 67 p.n.e., etnarcha Judei w latach 47 p.n.e.-40 p.n.e..

Był synem Aleksandra Jannaja i Aleksandry Salome.

Po śmierci matki w 67 p.n.e. został królem Judei, jednak trzy miesiące po objęciu rządów został pokonany pod Jerychem przez swojego młodszego brata Arystobula II. Został później oblężony w Świątyni Jerozolimskiej i zmuszony do zawarcia ugody z bratem. Na jej mocy Arystobulowi II przypadł tytuł królewski, zaś Jan Hirkan II miał zatrzymać wszystkie majętności.

Obawiając się o swoje życie Jan Hirkan zbiegł do Petry i w 65 p.n.e. z pomocą Nabatejczyków ruszył przeciwko bratu. Pokonany Arystobul został oblężony w świątyni jerozolimskiej. Jednak zdołał sobie zapewnić poparcie rzymskiego dowódcy Marka Skaurusa, stojącego na granicy Judei, co sprawiło, że większość zwolenników Hirkana przeszła na stronę jego brata.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jan Hirkan II
Poprzednik:
Aleksander Jannaj
Arcykapłan
76 p.n.e. - 66 p.n.e.
Następca:
Arystobul II
Poprzednik:
Aleksandra Salome
Król Judei
67 p.n.e. - 66 p.n.e.
Poprzednik:
Arystobul II
Król Judei
63 p.n.e. - 40 p.n.e.
Następca:
Antygon
Arcykapłan
63 p.n.e. - 40 p.n.e.