Jan Hohenzollern (1513-1571)
Z Wikipedii
Jan Kostrzyński - Johann von Brandenburg-Küstrin (* 3. August 1513; † 13. Januar 1571), - margrabia Brandenburgii, władca niezależnej wschodniej części - Nowej Marchii, z dynastii Hohenzollern.
Syn Joachima I, mąż Katarzyny Brunszwickiej. Popierał protestantyzm w konflikcie z baliwem zakonu joannitów - Franzem Neumanem. Po śmierci ojca,otrzymał, Nową Marchię, do której przyłączono ziemię torzymską, okręg Chociebuż,Peitz oraz średnowieczne księstwo krośnieńskie. W 1536 uczynił Kostrzyn nad Odrą stolicą Nowej Marchii. Był inicjatorem budowy potężnej twierdzy w Kostrzynie, powołał w mieście liczne instytucje administrujące księstwem, stworzył nowoczesny system zarządzania gospodarczego i finansowego. Dzięki wprowadzeniu w Kostrzynie nowych ceł, szybko osiągnął samodzielność gospodarczą w księstwie. Zmarł nie pozostawiając męskiego potomka. Władzę po nim objął bratanek - Jan Jerzy Hohenzollern.
Pochowany z żoną w kościele Najświętszej Marii Panny w Kostrzynie nad Odrą. Grób zniszczony w 1945 roku wraz z kościołem. Pozostałe cokoły i wieko grobowe Katarzyny Brunszwickiej (Branschweig) przeniesione zostało do Punktu Informacyjnego w Bramie Berlińskiej w Kostrzynie nad Odrą.
| Poprzednik Joachim I Nestor |
 |
margrabia-elektor Brandenburgii 1535-1571 |
|
Następca Jan Jerzy Hohenzollern |
