Jan II (Saksonia-Lauenburg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jan II (ur. ok. 1275, zm. 22 kwietnia 1322) – książę Saksonii-Lauenburg wraz z braćmi w latach 12851305, książę Saksonii-Mölln-Bergedorf od 1305, z dynastii askańskiej.

Był najstarszym synem księcia Saksonii-Lauenburg Jana I. Po śmierci ojca, wraz z młodszymi braćmi Albrechtem III i Erykiem I odziedziczył księstwo, wobec jednak młodego wieku bracia pozostawali początkowo pod kuratelą stryja, księcia Saksonii-Wittenbergii Albrechta II. W 1302 Jan oraz jego brat Albrecht zostali uznani za pełnoletnich. Między braćmi toczyły się liczne spory, m.in. o podział księstwa (dokonany w 1305 – Janowi przypadła część z Bergedorfem i Mölln), o kontrolę nad Lubeką i Hamburgiem (w sporze tym uczestniczyli też hrabiowie Holsztynu, z którymi Jan się sprzymierzył), a od 1308 między Janem i Erykiem o dziedzictwo po bezpotomnie zmarłym średnim bracie Albrechcie. Jan pozostawił po sobie syna i następcę, Albrechta IV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wilhelm Koppe: Johann II., Herzog von Sachsen(-Lauenburg). W: Neue Deutsche Biographie. T. 10. Berlin: Duncker & Humblot, 1974, s. 532–533. [dostęp 22 grudnia 2009 r.]. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jan I
książę Saksonii-Lauenburg
12851305 (z braćmi Albrechtem III i Erykiem I)
Następca
brak
Poprzednik
brak
książę Saksonii-Mölln-Bergedorf
13051322
Następca
Albrecht IV