Jan I (książę Neapolu)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Jan I książę Neapolu |
|
| Książę Neapolu | |
| Okres panowania | od 711 do 719 |
| Poprzednik | Cezar II |
| Następca | Teodor I |
| Dane biograficzne | |
| Zmarł | 719 |
Jan I - książę Neapolu od września 711 do śmierci, prawdopodobnie w 719[1].
Głównym źródłem o jego rządach jest Chronicon ducum et principum Beneventi, Salerni, et Capuae et ducum Neapolis. W 716, gdy przez Neapol przetoczyła się zaraza, Romuald II książę Benewentu zajął zamek w Cumae. Papież Grzegorz II natychmiast nakazał mu zwrócić zamek i zaproponował odszkodowanie. Romuald nie przystał na to i Jan poprowadził armię przeciwko niemu w 717. Zgodnie z obietnicą papież wypłacił 70 funtów złota.
Przypisy
- ↑ W tym roku pojawia się nowy książę
| Poprzednik Cezar II |
Książę Neapolu 711 - 719 |
Następca Teodor I |
