Jan Jankowski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Jankowski
Jan Jankowski
Data
i miejsce urodzenia
2 czerwca 1961
Zduńska Wola
Zawód aktor teatralny i filmowy, reżyser
Współmałżonek Małgorzata Biniek-Jankowska (rozwód)
Lata aktywności od 1983
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jan Jankowski (ur. 2 czerwca 1961 w Zduńskiej Woli) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Aktorskim wrocławskiej filii krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego, którą ukończył w 1984 roku. Za rolę Władzia w sztuce Witolda Gombrowicza Ślub otrzymał nagrodę na II Ogólnopolskim Przeglądze Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi. Występował w teatrach: Polskim we Wrocławiu (1982–1988), im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1991–1992), Powszechnym w Łodzi (1992–1993), Polskim w Bydgoszczy (1993–1994), Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu (1998), Polskim w Bielsku-Białej (2000–2001) oraz warszawskich: Rozmaitości (1984–1987), "Scena Prezentacje" (1995–1997), na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (1996–1998), Studio Buffo (1996–1997), Komedia (2000–2007), Wielkim-Operze Narodowej (2000–2001), Dramatycznym (2005) i Syrena (2005–2007).

Zadebiutował na dużym ekranie drugoplanową rolą w filmie muzycznym Pawła Karpiński To tylko rock (1983) jako Janek, lider i gitarzysta rockowy zespołu "Krzyk", który odnosi sukces na festiwalu w Jarocinie. Po debiucie zagrał w dramacie Andrzeja Barańskiego Kobieta z prowincji (1984) jako Heniuś, syn Andzi (Ewa Dałkowska), serialu Trzy młyny (1984) i filmie kostiumowo-poetyckim Wojciecha Hasa Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany (1985) w roli młodziutkiego hulaki. Większość kreowanych przez niego w tamtym czasie postaci uosabia chłopięcy, nieco infantylny, idealizm lub niedojrzałość. Za rolę uczciwego, rozsądnego i pełnego dobrej woli porucznika Andrzeja Kmity, pragnącego poznać świat i rządzące nim reguły, który pobiera gorzką lekcję historii w dramacie wojennym Wojciecha Wójcika Sam pośród swoich (1985) został uhonorowany nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na 10. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku i nagrodą im. Zbigniewa Cybulskiego przyznawaną przez tygodnik "Ekran". W bajkowo-komiksowym obrazie Opowieść Harleya (1987) wcielił się w postać zakochanego motocyklisty, w serialu Mistrz i Małgorzata (1988) na podstawie powieści Michaiła Bułhakowa w reżyserii Macieja Wojtyszki wystąpił jako nadwrażliwy poeta Bezdomny, w dramacie Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog IX (1988) zagrał postać niedoświadczonego kochanka Hanki (Ewa Błaszczyk).

W latach 90. i później pojawiał się niemal wyłącznie w serialach telewizyjnych. Popularność zdobył dzięki roli Pawła Hanisza w pierwszej polskiej telenoweli W labiryncie. Zagrał także w m.in. Radiu Romans, Złotopolskich, Czułości i kłamstwach, Samym życiu i Pensjonacie pod Różą. Ostatnio na stałe dołączył do obsady M jak miłość.

Jest byłym mężem aktorki Małgorzaty Biniek-Jankowskiej.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

1985 – 10. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku:

poprzednik:
Władysław Kowalski
Najlepszy aktor pierwszoplanowy na FPFF
1985
za Sam pośród swoich
następca:
Krzysztof Pieczyński

1986 – Nagroda im. Zbigniewa Cybulskiego przyznawana przez tygodnik "Ekran" dla najlepszego młodego aktora za rolę w filmie Sam pośród swoich.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]