Jan Kucharzewski
| Jan Kucharzewski | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 27 maja 1876 Wysokie Mazowieckie |
| Data i miejsce śmierci | 4 lipca 1952 Nowy Jork |
| Prezydent Ministrów w Królestwie Polskim | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 2 października 1918 do 9 października 1918 |
| Poprzednik | Jan Kanty Steczkowski |
| Następca | Józef Świeżyński |
| Prezydent Ministrów w Królestwie Polskim | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 26 listopada 1917 do 27 lutego 1918 |
| Następca | Antoni Ponikowski |
Jan Kucharzewski (ur. 27 maja 1876 w Wysokiem Mazowieckiem, zm. 4 lipca 1952 w Nowym Jorku) – polski historyk, prawnik, polityk, premier (1917–1918).
Życiorys [edytuj]
W 1898 ukończył Wydział Prawny Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, od 1906 pracował jako adwokat. Był członkiem Zetu i Bratniej Pomocy. Pierwsze lata I wojny światowej spędził w Szwajcarii, gdzie prowadził działalność publicystyczną na rzecz sprawy polskiej. W czerwcu 1917 wrócił do Warszawy. Rozpoczął pracę w administracji podległej Radzie Regencyjnej. Od 26 listopada 1917 do 27 lutego 1918 pełnił urząd Prezydenta Ministrów. Po raz drugi został premierem 2 października 1918, ale funkcję sprawował zaledwie przez tydzień. W okresie międzywojennym doradca przy Radzie Ministrów i MSZ, następnie zajmował się działalnością naukową i publicystyczną. W czasie II wojny światowej przebywał w USA, gdzie wielokrotnie zabierał głos na rzecz Polski, zwłaszcza z pozycji antysowieckich i antykomunistycznych (1942–1952). Prezes Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku. Członek-założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Jako historyk zajmował się głównie dziejami Rosji i Polski w XIX i XX w. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1921 członek rzeczywisty, od 1929 członek zwyczajny) i Polskiej Akademii Umiejętności (od 1926 członek-korespondent, od 1936 członek czynny). Niektóre publikacje:
- Socyalizm prawniczy (1906)
- Sprawa polska w parlamencie frankfurckim 1848 roku (1908)
- Réflexions sur le problème Polonais, Lausanne 1916, ss. 91 (1916)
- Maurycy Mochnacki (1910)
- Epoka Paskiewiczowska. Losy oświaty (1914)
- Od białego caratu do czerwonego (tom 1–7, Warszawa 1923–1935, Wyd. Kasy im Mianowskiego), Wyd. I powojenne pod red. nauk. Andrzeja Szwarca i Pawła Wieczorkiewicza. Warszawa 1998-2000 Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 83-01-12453-9 ;
- The Origin of Modern Russia (1948), wyd. polskie: Od białego do czerwonego caratu z przedmową Oskara Haleckiego, London 1986, Veritas Foundation Publication Centre, ISBN 0-901215-91-0 .
Bibliografia [edytuj]
- Oskar Halecki, Ś.p. Jan Kucharzewski, "Teki Historyczne" 5 (1951/1952), z.3/4, s. 106-109.
- Oskar Halecki, Pamięci Jana Kucharzewskiego, “Nowy Świat” 08.07.1951.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||
| Poprzednik Jan Kanty Steczkowski |
Premier Rządu Królestwa Regencyjnego 1918 |
Następca Józef Świeżyński |
| Poprzednik – |
Premier Rządu Królestwa Regencyjnego 1917–1918 |
Następca Antoni Ponikowski |
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności
- Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego
- Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie
- Członkowie Związku Młodzieży Polskiej "Zet"
- Ludzie związani z Wysokiem Mazowieckiem
- Ludzie związani z Łomżą
- Premierzy Rady Regencyjnej
- Polscy historycy
- Urodzeni w 1876
- Zmarli w 1952
