Jan Lisiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Lisiecki (2010)

Jan Lisiecki (ur. 23 marca 1995) – pianista kanadyjski narodowości polskiej.

Urodził się w Calgary, w Kanadzie, jego rodzice są emigrantami z Polski. Posiada polskie obywatelstwo. Posługuje się językiem polskim i podkreśla swe związki z Polską: „Oczywiście, czuję się Polakiem i jestem z tego dumny. To, że urodziłem się w Calgary, to tak naprawdę w tej chwili dużo nie zmienia”[1].

Jan Lisiecki urodził się w 1995 roku w Calgary. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat w Konserwatorium Uniwersytetu Mount Royal. Zadebiutował koncertem z orkiestrą w wieku 9 lat. Występował m.in. w Carnegie Hall, Salle Cortot, Kaufman Hall, Gasteig, Seoul Arts Centre oraz w wielu innych salach koncertowych USA, Włoch, Wielkiej Brytanii, Szkocji, Francji, Polski, Japonii, Chin, Korei, Gwatemali i Kanady, u boku takich orkiestr jak m.in. National Arts Centre Orchestra, L'Orchestre Symphonique de Québec, Minnesota Orchestra, L'Orchestre Symphonique de Montréal, National Academy Orchestra, Sinfonietta Cracovia oraz Sinfonia Varsovia. Współpracował z takimi mistrzami jak Emanuel Ax, James Ehnes, Yo-Yo Ma, i Pinchas Zukerman. Swoim koncertem otwierał Międzynarodowy Festiwal w Seulu w Korei oraz wystąpił dla królowej brytyjskiej Elżbiety II przed 100-tysięczną publicznością zebraną na Parliament Hill w Ottawie. W 2010 roku został poproszony o zastąpienie Nelsona Freire na czterech koncertach we Francji.

Jan Lisiecki ceniony jest na całym świecie za swój poetycki i dojrzały styl. Mimo młodego wieku ma już na koncie kilka prestiżowych nagród, m.in. Révélations Radio-Canada Musique 2010 oraz Jeune Soliste des Radios Francophones 2011. Jan nazywany jest przez krytyków „unikalnym talentem”, „arystokratą fortepianu”. Podkreślają jego „zdumiewającą poetykę i pełne wyobraźni interpretacje”[2]. Sam artysta o swojej grze mówi: "To, że akurat jestem Polakiem wcale nie znaczy, że będę grał najlepiej Chopina. Tak jak Niemiec na pewno nie musi najlepiej grać np. Beethovena"[3].

Pianista wystąpi jako solista koncertu rozpoczynającego sezon 2011/2012 w słynnej paryskiej Salle Pleyel. Towarzyszyć mu będzie Orchestre de Paris, którą poprowadzi Paavo Järvi. Jan Lisiecki zagra również w sali Barbican w Londynie z towarzyszeniem BBC Symphony oraz w lipskim Gewandhaus z Leipzig Radio Symphony Orchestra. Ma również w planach wspólny koncert z Göteborgs Symfoniker. Młody muzyk wystąpi z serią recitali w całej Europie (m.in. w Berlinie, Brukseli, Frankfurcie, Hamburgu, Lizbonie, Wiedniu i Zurychu) oraz w Japonii (m.in. w Tokio, Nagoi i Osace). Latem 2011 roku weźmie udział w festiwalu w Verbier. Obecnie Jan Lisiecki koncertuje w Ameryce Północnej (m.in. z towarzyszeniem Toronto Symphony pod dyrekcją Petera Oundjiana oraz Orchestre Métropolitain z Montrealu, kierowanej przez Yannicka Nézet-Séguina).

Na początku ubiegłego roku Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał płytę z nagraniem dwóch Koncertów fortepianowych polskiego kompozytora, zarejestrowanych na żywo z Sinfonią Varsovią pod batutą Howarda Shelley. Album zdobył prestiżową nagrodę Diapason Découverte (maj 2010). Diapason nazwał Lisieckiego „prawdziwym wirtuozem, o wyrazistym, naturalnym stylu, któremu trudno się oprzeć”. BBC Music Magazine chwalił „Dojrzałą muzykalność Lisieckiego” i jego „wrażliwą i pełną subtelności” interpretację koncertów, które zagrał „z błyskotliwą techniką” i „charakterystycznym patosem”, podkreślając, że „wśród natłoku płyt CD to świeże nagranie jest godne uwagi każdego melomana.”

Jan Lisiecki nie stroni od muzyki kameralnej. Pianista współpracował z New Zealand String Quartet, Quatuor Ébène oraz Penderecki String Quartet, pojawiając się na licznych festiwalach ma całym świecie m.in. w Auvers-sur-Oise, Menton, Merano, Seulu oraz na warszawskim „Chopin i jego Europa”.

Koncerty Jana Lisieckiego były transmitowane przez rozgłośnie radiowe całego świata, m.in.: CBC Canada, BBC Radio, Austrian Radio, French Radio, German Radio, Luxembourg Radio oraz w Polskim Radiu. W 2009 roku CBC National News poświęciła mu dokument The Reluctant Prodigy w reżyserii Joe Schlesingera. Pianista, uznany za jednego z najbardziej obiecujących młodych kanadyjskich muzyków, pojawił się również w programie stacji CBC „Next”. Transmisje jego koncertów pokazywano we francuskiej stacji TF3 oraz TVP 1 i TVP 2.

Jan Lisiecki daje także koncerty na rzecz organizacji charytatywnych, m.in. David Foster Foundation, Polskiej Organizacji Humanitarnej oraz Wish Upon a Star Foundation. W czerwcu 2008 otrzymał od UNICEFu w Kanadzie tytuł „National Youth Representative”.

Jan Lisiecki, z trzyletnim wyprzedzeniem, ukończył w styczniu 2011 szkołę średnią, Western Canada High School w Calgary. Od września 2011 roku kontynuuje naukę w Glenn Gould School of Music w Toronto.

W 2013 roku otrzymał Leonard Bernstein Award - nagrodę przyznawaną młodym muzykom jako dowód uznania osiągnięć na polu muzyki klasycznej[4].

Przypisy

  1. Wielki powód do dumy, serwis polonia.pap.pl. Dostęp: 17-02-2009.
  2. Biogram w Internetowym Centrum Informacji Chopinowskiej. Dostęp: 17-02-2009.
  3. Wielki powód do dumy, serwis polonia.pap.pl.
  4. Jan Lisiecki otrzymał Leonard Bernstein Award 2013, Culture.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]