Jan Mikołaj Daniłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Mikołaj Daniłowicz herbu Sas (zm. 1649[1]) – podskarbi wielki koronny, syn Mikołaja, podskarbiego wielkiego koronnego w latach 1617-1624, starosta przemyski, samborski, czerwonogrodzki.

W 1605 roku wpisał się do Albumu studentów Akademii Zamoyskiej[2].

W 1620 został podstolim wielkim koronnym, w 1627 podskarbim nadwornym koronnym, wreszcie w 1632 podskarbim wielkim. Był zręcznym administratorem, wzbudzał uznanie za umiejętność ściągania pieniędzy do skarbu koronnego na cele wojny ze Szwecją i Rosją.

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa ruskiego w 1632 roku[3].

Żonaty z Zofią Tęczyńską, córką Gabriela Tęczyńskiego. Zmarł bezpotomnie.[4]

Przypisy

  1. Wojciech Hejnosz, Daniłowicz Jan Mikołaj, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. IV, Kraków 1938, s. 415.
  2. H. Gmiterek, Album studentów Akademii Zamoyskiej 1595-1781, Warszawa 1994, s. 54.
  3. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]
  4. * Opis historyczny parafii i miasta Staszów do 1918 r.. Staszów: Parafia Rzymsko-Katolicka, 1990.