Jan Mikołaj Daniłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jan Mikołaj Daniłowicz herbu Sas (ur. 1607 – zm. 1650) – podskarbi wielki koronny, syn Mikołaja, podskarbiego wielkiego koronnego w latach 1617-1624, starosta przemyski, samborski, czerwonogrodzki.

W 1620 został podstolim wielkim koronnym, w 1627 podskarbim nadwornym koronnym, wreszcie w 1632 podskarbim wielkim. Był zręcznym administratorem, wzbudzał uznanie za umiejętność ściągania pieniędzy do skarbu koronnego na cele wojny ze Szwecją i Rosją. Najbogatszy magnat w Polsce.

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa ruskiego w 1632 roku[1].

Żonaty z Zofią Tęczyńską, córką Gabriela Tęczyńskiego. Zmarł bezpotomnie.[2]

Przypisy

  1. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]
  2. * Opis historyczny parafii i miasta Staszów do 1918 r.. Staszów: Parafia Rzymsko-Katolicka, 1990.