Jan Mikusiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jan G. Mikusiński (ur. 3 kwietnia 1913 Stanisławów, zm. 27 lipca 1987 Katowice) – polski matematyk, członek Polskiej Akademii Nauk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1937 ukończył wydział matematyki Uniwersytetu w Poznaniu. Doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1945 pod kierunkiem Tadeusza Ważewskiego na podstawie rozprawy Sur un probléme d`interpolation pour les inteégrales des équations diférentielles linéaires. Rok później habilitował się na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Pracował na uczelniach w Lublinie, Katowicach, Warszawie i Wrocławiu oraz w Polskiej Akademii Nauk. Od 1965 był członkiem-korespondentem, a od 1971 członkiem rzeczywistym PAN, należał również jako członek zagraniczny do Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk. Kierował Zakładem Funkcji Uogólnionych Instytutu Matematycznego PAN oddział w Katowicach.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Mikusiński zajmował się głównie analizą funkcjonalną, teorią dystrybucji, teorią zbieżności, a szczególnie operatorami. Był twórcą rachunku operatorowego operatora Mikusińskiego - 44A40 (oznaczenie MSC 2000).

W 1953 otrzymał nagrodę państwową II stopnia; uniwersytet w Rostocku nadał mu doktorat honoris causa. W 1983 został członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Imieniem profesora nazwano ulicę w Katowicach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]