Jan Obrębski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Obrębski
Data urodzenia 1943
Zawód inżynier, naukowiec
Tytuł profesor nauk technicznych
Alma Mater Politechnika Warszawska
Stanowisko profesor zwyczajny
Pracodawca Politechnika Warszawska
Strona internetowa

Jan Bogdan Obrębski (ur. 1943[1]) – współczesny polski naukowiec, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie mechaniki i budownictwa (mechanika budowli, mechanika lekkich konstrukcji przestrzennych, mechanika prętów cienkościennych, metody komputerowe, wytrzymałość materiałów). Syn Czesława Obrębskiego, brat Barbary Obrębskiej-Starkel.

Absolwent Politechniki Warszawskiej (1966). Po uzyskaniu stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego (rozprawa habilitacyjna Analiza i synteza numeryczna wielkich układów konstrukcyjnych, 1979) otrzymał w 1996 roku tytuł profesora nauk technicznych. Obecnie profesor zwyczajny na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej w Zakładzie Wytrzymałości Materiałów, Teorii Sprężystości i Plastyczności[2].

Niektóre publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Statyka heksagonalnych siatek prętowych (1972)
  • Analiza i synteza numeryczna wielkich układów konstrukcyjnych (1979)
  • Cienkościenne sprężyste pręty proste (1991, 1999)
  • Wytrzymałość materiałów: skrypt dla studentów Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej (1999)

Przypisy

  1. Jan Bogdan Obrębski, Cienkościenne sprężyste pręty proste, 1991 Biblioteka Politechniki Poznańskiej [dostęp 2012-06-06]
  2. Pracownicy Wydziału Inżynierii Ladowej Politechniki Warszawskiej pw.edu.pl [dostęp 2012-06-06]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]