Jan Oort

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Hendrik Oort
Tablica pamiątkowa na domu, w którym urodził się Jan Oort (Franeker, Holandia)
Tablica pamiątkowa na domu, w którym urodził się Jan Oort (Franeker, Holandia)
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1900
Franeker, Holandia
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1992
Lejda, Holandia
Zawód astronom

Jan Hendrik Oort (ur. 28 kwietnia 1900 roku we Franeker, Holandia, zm. 5 listopada 1992 w Lejdzie) – holenderski astronom.

Jego badania nad Układem Słonecznym oraz budową i pochodzeniem Drogi Mlecznej stanowią fundamentalny wkład w astronomię XX wieku.

Studiował w Groningen wraz z Jacobusem Kepteynem. W 1927 r. udowodnił na podstawie ruchów własnych gwiazd ruch obrotowy Drogi Mlecznej[1]. W 1935 r. został profesorem Uniwersytetu w Lejdzie na wydziale, którego kierownikiem był Ejnar Hertzsprung.

Fascynowały go fale radiowe pochodzące z przestrzeni kosmicznej. Po II wojnie światowej został pionierem radioastronomii.

W 1950 roku przedstawił hipotezę okołosłonecznego obłoku komet, który miałby się znajdować w odległości ok. 1 roku świetlnego od Słońca (tzw. Obłok Oorta).

W latach 50. otrzymał fundusze na nowy radioteleskop w Dwingeloo, we wschodniej części Holandii, mający służyć przeszukiwaniu centrum Wszechświata. W 1970 r. zbudowano w Westerbork większy teleskop (ang. the Westerbork Synthesis Radio Telescope), składający się ze współpracujących ze sobą 12 mniejszych teleskopów, przeznaczony do badania fal radiowych metodą interferometrii.

Odkrycia Oorta[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody:

Nazwane jego imieniem:

Przypisy

  1. J. H. Oort. Observational evidence confirming Lindblad’s hypothesis of a rotation of the galactic system. „Bulletin of the Astronomical Institutes of the Netherlands”. 3 (120), s. 275–282, 1927. 
  2. Doktorzy honoris causa UMK. umk.pl. [dostęp 25 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]