Jan Pospieszalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Pospieszalski
Jan Pospieszalski 2008.jpg
Imię i nazwisko Jan Pospieszalski
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1955
Częstochowa
Instrument gitara basowa, gitara akustyczna
Zespół
Czerwone Gitary, Woo Boo Doo, Voo Voo
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jan Pospieszalski (ur. 29 stycznia 1955[1] w Częstochowie) – muzyk, aranżer i kompozytor, publicysta, autor programów radiowych i telewizyjnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jan Pospieszalski podczas koncertu zespołu Voo Voo

Pierwszy zespół muzyczny Niedzielna Szkółka Ojca Stanisława[2][3] założył w liceum plastycznym (z młodszymi braćmi), po maturze[potrzebne źródło] i ukończeniu szkoły muzycznej II stopnia grał na kontrabasie w zespołach jazzowych.

W 1976 zastąpił Ryszarda Kaczmarka w zespole Czerwone Gitary (gitara basowa)[3], wraz z którym koncertował w Polsce (1977 udział w festiwalu w Sopocie), USA, ZSRR, Kanadzie, Austrii, Kubie i NRD (gdzie zespół zyskał szczególną popularność).

Od 1980 współpracował z duetem fortepianowym Marek i Wacek. W połowie lat 80. grał w zespole Woo Boo Doo, którego był także menedżerem, a po jego rozpadzie od 1986 do 1998 był basistą i menedżerem zespołu Voo Voo (kilkanaście płyt). W 1993 wydał z rodziną autorskie opracowanie kolęd – Kolędy Pospieszalskich. W 1999 skomponował i nagrał z polskimi wokalistami płytę Osiem Błogosławieństw, wydaną z okazji wizyty papieża w Polsce.

Opracował zbiór 60 piosenek dla potrzeb kształcenia początkowego, komponował wiele piosenek religijnych oraz muzykę filmową (m.in. film animowany Odwrócona góra albo film pod strasznym tytułem, reż. Leszek Gałysz). W 2000 ukazała się druga część Kolęd Pospieszalskich (wspólnie m.in. z Anną Marią Jopek i Arką Noego), a w 2003 płyta Najcieplejsze Święta.

Działalność medialna[edytuj | edytuj kod]

W telewizji publicznej w latach 1994-1997 realizował i prowadził program Swojskie klimaty, opracował także kilka telewizyjnych widowisk muzycznych, m.in. Henryk Mikołaj Górecki – Spotkanie.

Po likwidacji cyklu Swojskie klimaty w 1997 (wkrótce po dymisji prezesa Wiesława Walendziaka) był m.in. współtwórcą telewizyjnej kampanii wyborczej AWS, a następnie dyrektorem artystycznym sieci katolickich rozgłośni radiowych "Plus", skąd odszedł w lipcu 2001 wobec planów zmiany profilu sieci przez nowego inwestora. Od 2001 organizował koncerty z okazji Dnia Papieskiego w Teatrze Wielkim.

Od 2001 pracował w katolickiej TV Puls, gdzie prowadził Studio Otwarte. Publikuje na łamach "Rzeczpospolitej", "Przewodnika Katolickiego", "Gazety Polskiej Codziennie" i rzadziej "Naszego Dziennika". Stowarzyszenie KoLiber przyznało mu tytuł członka honorowego za poszanowanie historii Polski i promowanie wartości rodzinnych[4].

W 2010 Jan Pospieszalski nakręcił wraz z Ewą Stankiewicz film dokumentalny Solidarni 2010, w którym zebrane zostały wypowiedzi ludzi składających hołd parze prezydenckiej, która poniosła śmierć w wyniku katastrofy lotniczej w Smoleńsku w 2010. Wypowiedzi osób uwiecznionych w filmie oraz sposób relacjonowania obserwowanych zdarzeń przez Pospieszalskiego wywołały kontrowersje w wyniku czego Rada Etyki Mediów niejednogłośnie uznała, że Jan Pospieszalski w prowadzonych przez siebie relacjach przeżyć ludzi przychodzących w dniach żałoby pod Pałac Prezydencki naruszył zapisane w Karcie Etycznej Mediów zasady obiektywizmu, a także szacunku i tolerancji (z orzeczeniem nie zgodzili się członkowie Teresa Bochwic i Tomasz Bieszczad)[5]. Jest także współautorem scenariusza i współreżyserem dokumentu Lista pasażerów. Był współtwórcą Stowarzyszenia Solidarni 2010.

Od 2004 do lutego 2011 prowadził w TVP1 program publicystyczny Warto rozmawiać. Od listopada 2011 tworzy audycję o identycznej formule zatytułowaną Jan Pospieszalski: Bliżej emitowaną w TVP Info[6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Voo Voo, w sekcji Dyskografia.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Częstochowie jako trzeci z dziewięciorga rodzeństwa (jednym z jego braci jest muzyk Mateusz Pospieszalski). Jest członkiem znanej muzykującej rodziny Pospieszalskich. Bratanek Antoniego Pospieszalskiego. Jest żonaty (od 1978 z Marią z domu Bielunas), ma dwoje dzieci (Franciszka i Barbarę).

7 sierpnia 1999 na jeziorze Dadaj pod Biskupcem w eksplozji motorówki, na której znajdowała się rodzina Pospieszalskich, zginął jego czteroletni syn Antoni. Przyczyną wybuchu były rozgrzane upałem opary benzyny. Jak twierdzi Jan Pospieszalski, ten wypadek stał się początkiem przemiany duchowej, która wzmocniła jego wiarę.

Przypisy

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 451. ISBN 83-7129-570-7
  2. Niedzielna Szkółka Ojca Stanisława (pol.). W: Gazeta Częstochowska [on-line]. [dostęp 2010-07-14].
  3. 3,0 3,1 Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając: Encyklopedia polskiej muzyki rockowej: rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Wydawnictwo „Rock-Serwis”, 1995, s. 59. ISBN 83-85335-25-0.
  4. KoLiber.org | Jan Pospieszalski. [zarchiwizowane z adresu 2011-09-28].
  5. Stanowisko Rady Etyki Mediów (pol.). Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, 2010-05-05. [dostęp 2010-05-14].
  6. dziennikarze.nowyekran.pl | Zapraszamy na nowy program TV Jana Pospieszalskiego: Bliżej. [zarchiwizowane z adresu 2011-12-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]