Jan Slaski (sadownik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy sadownika i szkółkarza. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Jan Slaski[1] (ur. 18 czerwca 1893 w Broniszowie, zm. 24 czerwca 1984 w Krakowie) – polski sadownik i szkółkarz. Profesor, doctor honoris causa Akademii Rolniczej w Poznaniu[2] i pierwszy kierownik Katedry Sadownictwa i Szkółkarstwa na tejże uczelni[3].

Pochodził z gałęzi małopolskiej rodziny Slaskich herbu Grzymała. Był synem Juliusza Slaskiego, właściciela majątku Broniszów.

Pochowany jest na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Jego imieniem nazwano jedną z ulic w Krakowie w dzielnicy VIII.

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Opublikował ok. 700 artykułów i prac naukowych. Za najważniejszą uważany jest podręcznik akademicki "Szkółkarstwo polskie", wydany w dwóch tomach w latach 1949 i 1950. Autor m.in. poradnika Podstawowe wytyczne dla zakładających i właścicieli sadów (Warszawa, 1936) oraz podręcznika akademickiego Szkółkarstwo szczegółowe drzew i krzewów ozdobnych oraz użytkowych (wspólnie z Bolesławem Sękowskim). Założyciel sadu doświadczalnego w Przybrodzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny, cz. 2, Warszawa 1994;
  • Britannica – edycja polska, t. 39, Poznań 2004;
  • 70 lat akademickich studiów rolniczych i leśnych, pod red. Eugeniusza Matusiewicza, Mieczysława Rutkowskiego. – Poznań, 1989;
  • Słownik biograficzny techników polskich t. 9, Warszawa : Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 1998.

Przypisy