Jan Timman
| Jan Timman | |
 Jan Timman, 2012 |
|
| Państwo |  Holandia |
| Data i miejsce urodzenia | 14 grudnia 1951 Amsterdam |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1974) |
| Ranking | 2570 (01.12.2012) |
| Miejsce w kraju | 10 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Holenderscy arcymistrzowie szachowi |
|
Jan Hendrik Timman (ur. 14 grudnia 1951 w Amsterdamie) – holenderski arcymistrz, w latach 80. XX wieku czołowy szachista świata.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
W latach 1979–1999 Timman brał udział we wszystkich ośmiu cyklach rozgrywek o tytuł mistrza świata. W 1985 roku wygrał turniej międzystrefowy z dużą przewagą nad konkurencją. W turnieju pretendentów podzielił czwarte miejsce z Michaiłem Talem. W meczu ćwierćfinałowym przegrał z Arturem Jusupowem. W następnym cyklu rozgrywek awansował do finałowego meczu pretendentów pokonując w eliminacjach Walerija Sałowa, Lajosa Portischa i Jonathana Speelmana. W finale został pokonany przez Anatolija Karpowa.
W 1991 roku Timman ponownie awansował do finałowego meczu pretendentów. W drodze do finału pokonał Roberta Hübnera, Wiktora Korcznoja i Jusupowa. W finale uległ Nigelowi Shortowi. Short uzyskał prawo do meczu o tytuł mistrza świata z Garrim Kasparowem, lecz obaj zostali zdyskwalifikowani przez Międzynarodową Federację Szachową (FIDE) za rozegranie meczu poza jej strukturami w 1993 roku. FIDE zorganizowała oficjalny mecz o mistrzostwo świata pomiędzy Timmanem i Karpowem, wygrany przez Karpowa 12½ - 8½. W następnym cyklu rozgrywek Timman dotarł do półfinału i został wyeliminowany przez Sałowa.
Timman był uczestnikiem najbardziej prestiżowych turniejów, z których kilka wygrał: w Amsterdamie (1981 – turniej IBM, 1987 i 1989 – memoriały Maxa Euwego), Mar del Plata (1982), Bugojno (1984), Wijk aan Zee (1985), Tilburgu (1987) i Rotterdamie (1989). Dziewięciokrotnie zwyciężał w mistrzostwach Holandii[1]. W latach 1972–2004 trzynastokrotnie reprezentował swój kraj na olimpiadach szachowych, w roku 1976 zdobywając dwa medale: złoty (za wynik indywidualny) oraz srebrny (wraz z drużyną)[2]. W latach 80. był stale obecny w pierwszej dziesiątce listy rankingowej FIDE (najwyższy osiągnięty ranking - 2680 punktów [1 stycznia 1990 roku] i trzecia pozycja na świecie, za G.Kasparowem i A.Karpowem).
W 2006 roku odniósł kolejne turniejowe zwycięstwo – na przełomie kwietnia i maja wygrał tradycyjny turniej Sigeman & Co w Malmö. Zajął również II m. (za Ivanem Sokolovem) w memoriale Howarda Stauntona w Londynie. W 2008 r. zajął III m. (za Bu Xiangzhim i Jewgienijem Miroszniczenko) w Antwerpii, natomiast w 2009 r. zwyciężył w memoriale Howarda Stauntona, rozegranym w Londynie.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- ChessBase Megabase 2008
- Individual Calculations: Timman, Jan H
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Jan Timman – wybrane partie szachowe (ang.)
- Jan Timman – karta na stronie FIDE (ang.)
