Jan Verkolje
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jan Verkolje (ur. w 1650 w Amsterdamie, zm. w 1693 w Delft) – holenderski malarz okresu baroku.
Był uczniem Jana Lievensa. Działał w Amsterdamie i od 1672 w Delft.
Tworzył portrety oraz obrazy mitologiczne i rodzajowe, w których widoczne są wpływy Gabriela Metsu, Gerarda ter Borcha oraz Caspara Netschera.
Jego syn i uczeń Nicolaes Verkolje (1673-1746) malował sceny rodzajowe w stylu Gabriela Metsu.
Wybrane dzieła [edytuj]
- Anthonie van Leeuwenhoek (1693) – Amsterdam, Rijksmuseum,
- Dama z lutnią (1676) – Pommersfelden, Schloss Weissenstein,
- Kobieta karmiąca dziecko – Paryż, Luwr,
- Omdlała – Bonn, Rheinisches Landesmuseum,
- Pokusa – Drezno, Gemaeldegalerie,
- Portret Johana de la Faille (1674) – Hartford, Wadsworth Atheneum,
- Portret kobiety (1691) – Amsterdam, Rijksmuseum,
- Portret mężczyzny (1685) – Amsterdam, Rijksmuseum,
- Portret Margarethy Delff, żony Johana de la Fille (1674) – Hartford, Wadsworth Atheneum,
- Posłaniec (1674) – Haga, Mauritshuis,
- Wertumnus i Pomona – Woerlitz, Staatliche Schloesser und Gaerten,
- Wesoła kompania – Erywań, Narodowa Galeria Obrazów.
Bibliografia [edytuj]
- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6.
Kontrola autorytatywna (osoba):
