Jan Woleński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Woleński
Data i miejsce urodzenia 21 września 1940
Radom
Zawód filozof
Tytuł Profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Uczelnia Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej
Wikicytaty Jan Woleński w Wikicytatach

Jan Woleński, właściwie Jan Hertrich-Woleński (ur. 21 września 1940 w Radomiu) – polski filozof analityczny, logik i epistemolog, teoretyk prawdy oraz filozof języka, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W latach 1958-1963 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ), w latach 1960-1964 filozofię na tej samej uczelni.

W roku 1968 obronił pracę doktorską z analitycznej teorii prawa (Filozofia lingwistyczna a jurysprudencja analityczna) na Wydziale Prawa UJ, zaś w 1972 r. przeprowadził przewód habilitacyjny z teorii prawa (Logiczne problemy wykładni prawa) na tej samej uczelni.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Jan Woleński był członkiem PZPR od 1965 r. Opuścił szeregi tej partii po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. W latach 1980-1990 był członkiem NSZZ „Solidarność”.

W latach 1983-1985 był wydawcą podziemnej gazetki Riposta ukazującej się we Wrocławiu. Z powodu wystąpienia z PZPR nie otrzymywał paszportu w latach 1982-1986 i był objęty zakazem prowadzenia zajęć dydaktycznych na Politechnice Wrocławskiej w latach 1982-1988. W latach 1982-1988 wstrzymano wniosek o nadanie mu tytułu profesora.

Był jednym z założycieli Ruchu na Rzecz Demokracji w Krakowie w roku 2007. Jest członkiem Rady Programowej Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość". Od 2007 jest wiceprezydentem loży B'nai B'rith Polin.

W latach 60. XX wieku był związany ze Stowarzyszeniem Ateistów i Wolnomyślicieli. Od 2007 roku członek Komitetu Honorowego Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów.

Nagrody naukowe i członkostwo w towarzystwach naukowych[edytuj | edytuj kod]

Jan Woleński jest członkiem:

Jest też prezydentem Europejskiego Towarzystwa Filozofii Analitycznej wybranym na kadencję 2005-2008. Bierze udział w pracy komitetu redakcyjnego czasopisma Theoria[1] (en).

Otrzymał następujące nagrody:

W listopadzie 2004 roku za książkę Granice niewiary uhonorowany został nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jan Woleński jest uważany za kontynuatora tradycji szkoły lwowsko-warszawskiej. Do lutego 2008 był autorem lub współautorem 1540 publikacji naukowych i popularnych, z czego 493 były napisane w ośmiu językach obcych. W tym: książki – 14, skrypty – 5, artykuły naukowe – 368, autoreferaty i abstrakty – 84, głosy w dyskusjach, polemiki, artykuły informacyjne, artykuły słownikowe, artykuły okolicznościowe, artykuły popularno–naukowe, przedmowy, posłowia i listy – 363, recenzje – 195, prace edytorskie – 30, przedruki – 15, przekłady – 6.

Jan Woleński był promotorem 12 prac doktorskich i recenzentem 27 prac doktorskich i habilitacyjnych.

Najważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Wstęp do nauki o państwie i prawie, wraz z Marią Borucką-Arctową, UJ, Kraków, 1972 (wyd. 3.).
  • Z zagadnień analitycznej filozofii prawa, Quaestiones ad philosophiam analyticam iuris pertinentes, Warszawa, PWN, 1980.
  • Filozoficzna szkoła lwowsko-warszawska, Warszawa, PWN, 1985.
  • Logic and philosophy in the Lvov-Warsaw school, Dordrecht, London, Kluwer, 1989.
  • Kotarbiński, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1990.
  • Kotarbinski: logic, semantics and ontology (ed.), Dordrecht, Kluwer Academic Publishers, 1990.
  • Metamatematyka a epistemologia, Warszawa, PWN, 1993.
  • Philosophical Logic in Poland (ed.), Dordrecht, London, Kluwer Academic Publishers, 1994.
  • Wstęp do prawoznawstwa, wraz z Marią Borucką-Arctową, WPiAUJ, Kraków, 1995.
  • W stronę logiki, Aureus, Krakow, 1996. (Wybór artykułów.)
  • Szkoła Lwowsko-Warszawska w polemikach, Warszawa, Scholar, 1997.
  • Alfred Tarski and the Vienna circle : Austro-Polish connections in logical empiricism, wydane wraz z Eckehartem Köhlerem, Dordrecht, London, Kluwer Academic, 1999.
  • Okolice filozofii prawa, Universitas, Kraków, 1999.
  • Epistemologia, 3 tomy, Aureus, Kraków, 2000.
  • Myśli filozoficzne i jeszcze inne, Universitas, Kraków, 2000.
  • Granice niewiary, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2004.
  • Epistemologia. Poznanie, prawda, wiedza i realizm, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2006.
  • Lustracja jako zwierciadło, Universitas, 2007.
  • Historia filozofii polskiej, wraz z Jan Skoczyńskim, Wydawnictwo WAM, Kraków, 2010.
  • Szkice o kwestiach żydowskich, Wydawnictwo Austeria Klezmerhojs, Kraków, Budapeszt, 2011.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]