Jan Zakrzewski (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Andrzej Zakrzewski (ur. 24 lutego 1920 w Skierniewicach, zm. 22 kwietnia 2007 w Warszawie) – polski dziennikarz, pisarz, tłumacz.

Absolwent wydziału administracji Akademii Nauk Politycznych w Warszawie (1949). Żołnierz kampanii wrześniowej 1939, uczestnik kampanii norweskiej 1940, oficer PSZ na Zachodzie. Członek Polskiej Misji Restytucyjnej w strefie brytyjskiej Niemiec 1945. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Współpracownik legendarnego tygodnika „Po prostu1950-1957, felietonista „Głosu Pracy”, redaktor w wydawnictwie „Czytelnik1952-1956. Dziennikarz Telewizji Polskiej od 1957, m.in. współtwórca i pierwszy kierownik redakcji teleturniejów oraz twórca i prezenter magazynu politycznego „Peryskop”. Korespondent Polskiego Radia i Telewizji Polskiej w Paryżu (1961-1967) oraz w Nowym Jorku (1972-1976).

Tłumacz prozy Hemingwaya, Caldwella, Steinbecka (Tortilla Flat), Wouka, Mailera (Nadzy i martwi). Autor ok. 10 książek reportażowych i opowiadań (m.in. Francuzi i Francuzki, 1973; Jak zostać prezydentem, 1980; Ameryka z pasją, 1981; Zapiski korespondenta zagranicznego, 1984; Wiza do Indii, 1989).

Laureat licznych nagród dziennikarskich (m.in. „Złoty Mikrofon”, 1971). Członek SDP, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i PEN Clubu. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975) i Złotym Krzyżem Zasługi (1973).