Jan de Bray

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Członkowie gildii św. Łukasza w Haarlemie, 1675, drugi z lewej autor.

Jan de Bray (ur. 1627 w Haarlemie, zm. w kwietniu 1697 w Amsterdamie) – holenderski malarz i rysownik, syn i uczeń Salomona de Braya.

Był przedstawicielem klasycyzmu w malarstwie holenderskim, malował sceny historyczne, motywy mitologiczne i portrety, także zbiorowe. Na jego twórczość wpływ mieli Frans Hals i Bartholomeus van der Helst. W latach 1671/72, 1676, 1681 i 1684/85 pełnił funkcję dziekana gildii św. Łukasza.

Życie prywatne artysty było nieudane, w czasie epidemii dżumy w latach 1663–1664 stracił oboje rodziców i czworo rodzeństwa. Był trzykrotnie żonaty, jednak żadna z jego żon nie przeżyła dwóch lat od momentu ślubu. Procesy spadkowe prawdopodobnie ostatecznie doprowadziły malarza do ruiny finansowej, w 1689 ogłosił upadłość i przeniósł się do Amsterdamu, gdzie przebywał do śmierci.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Achilles wśród córek Likomedesa, 1664, Muzeum Narodowe w Warszawie,
  • Regenci sierocińca dla dzieci w Haarlemie, 1663, Frans Halsmuseum, Haarlem,
  • Członkowie gildii św. Łukasza w Haarlemie, 1675, Rijksmuseum, Amsterdam.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]