Jan van Bijlert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan van Bijlert, Koncert (1630-35)

Jan van Bijlert lub Bylert (ur. 1597 w Utrechcie, zm. w 1671 tamże) – holenderski malarz okresu baroku, caravaggionista utrechcki.

Był uczniem manierysty Abrahama Bloemaerta. Ok. 1617 wyjechał przez Francję do Włoch. W 1621 mieszkał w Rzymie. Ok. 1624 powrócił do Utrechtu, gdzie w 1626 został mistrzem cechu malarzy. W 1630 przeszedł na kalwinizm. Piastował wiele ważnych urzędów w mieście. Prowadził duży warsztat malarski.

Malował historie biblijne i mitologiczne oraz sceny rodzajowe w stylu caravaggionistycznym.

W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się obraz U rajfurki (M.Ob.1642)[1].

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Cesarz Henryk IV (1641) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Heraklit i Demokryt (1640-50) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Kobieta z okularami (1671) – Sibiu, National Brukenthal Museum,
  • Lutnista (1640) – Amsterdam, Rijksmuseum,
  • Madonna z Dzieciątkiem (ok. 1635) – Brumszwik, Herzog Anton Ulrich-Museum,
  • Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem – Sibiu, National Brukenthal Museum,
  • Młodzieniec grający na lutni (ok. 1625) – Madryt, Muzeum Thyssen-Bornemisza,
  • Parys i Eneasz (1650) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Pokłon Trzech Króli (1640-50) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Portret grupowy (ok. 1660) – Londyn, National Gallery,
  • Portret kobiety (1650) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Św. Jan Ewangelista (1625-30) – Utrecht, Centraal Museum,
  • Vanitas (1640-50) – Utrecht, Centraal Museum.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons