Jan z Tarnowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan z Tarnowa
Leliwa
Leliwa
Data urodzenia przed 1349
Data śmierci 1409
Rodzina Tarnowscy
Rodzice Rafała z Tarnowa
Dzierżka z Wielowsi
Małżeństwo Katarzyna (nazwisko nieznane)
Dzieci Jan Tarnowski
Rafał z Tarnowa
Spytek I Jarosławski
Dorota Tarnowska

Jan z Tarnowa herbu Leliwa (ur. przed 1349, zm. w 1409) – syn Rafała z Tarnowa i Dzierżki z Wielowsi.

Był właścicielem Tarnowa, Wielowsi i Jarosławia.

Był też podkomorzym sandomierskim przed 1368, marszałkiem wielkim koronnym przed 1370, marszałkiem królewskim przed 1373, starostą radomskim przed 1376, kasztelanem sandomierskim przed 1377, wojewodą sandomierskim (przed 1385-1401), starostą sandomierskim przed 1386, starostą generalnym Rusi (przed 1387-1393) i (1394-1404), wojewodą krakowskim (1401-1406), kasztelanem krakowskim i starostą krakowskim od 1406.

W 1401 roku był sygnatariuszem unii wileńsko-radomskiej[1].

Jego synowie Jan i Spytko walczyli w bitwie pod Grunwaldem w 1410.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Od 1379 był w związku z Katarzyną nieznanego nazwiska, z którą miał czworo dzieci:

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Spycimir Leliwita (ok. 1300- ok. 1354)      
    2. Rafał z Tarnowa (przed 1330-1373)
5. Stanisława z Bogorii i Skotnik (po 1300-przed 1352)        
      1. Jan z Tarnowa (przed 1349-1409)
6. Dzierżykraj z Wielowsi    
    3. Dzierżka z Wielowsi (zm. po 1382)    
7. ?      
 

Przypisy

  1. Codex Diplomaticus Poloniae, t. I, Warszawa 1847, s. 272.