Janikowo
| Janikowo | |||
Gmach Urzędu Miejskiego w Janikowie |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | |||
| Powiat | inowrocławski | ||
| Gmina | Janikowo gmina miejsko-wiejska |
||
| Data założenia | 23 marca 1472 | ||
| Prawa miejskie | 7 lipca 1962 | ||
| Burmistrz | Andrzej Brzeziński | ||
| Powierzchnia | 9,51 km² | ||
| Wysokość | 87,7-95 m n.p.m. | ||
| Populacja (VI.2012) • liczba ludności • gęstość |
9 133 961 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 52 | ||
| Kod pocztowy | 88-160 | ||
| Tablice rejestracyjne | CIN | ||
| TERC (TERYT) |
6040507054 | ||
|
Urząd miejski
ul. Przemysłowa 688-160 Janikowo |
|||
| Strona internetowa | |||
Janikowo (niem. Amsee) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego. Od 1999 roku miasto jest siedzibą gminy Janikowo. Położone nad Notecią i Jeziorem Pakoskim. Leży na granicy Kujaw i Wielkopolski.
Według danych z czerwca 2012 roku Janikowo ma 9133 mieszkańców[1].
Janikowo jest miastem typowo przemysłowym. Znajdują się tu: Sodowy Kombinat Chemiczny "Janikosoda"[2], fabryka mebli "Janipol", warzelnia soli oraz Cukrownia "Janikowo". Mieści się tu wiele sklepów sieciowych i banków oraz targowisko.
Duże znaczenie dla miasta ma też turystyka, która rozwija się dzięki bliskości dużego jeziora, a także nowoczesnych obiektów rekreacyjnych i sportowych[3][4]. Miasto jest lokalnym ośrodkiem kultury i sportu. Działają tu chór oraz grupa teatralna, a swoją siedzibę ma Międzynarodowe Centrum Promocji Dialogu.
Położenie [edytuj]
Miasto położone jest na Kujawach. Mieści się na Równinie Inowrocławskiej, w północno-wschodniej części Pojezierza Wielkopolskiego. Rzeźba terenu jest lekko pofałdowana. Gleby w tej okolicy to najżyźniejsze czarnoziemy. Na zachód od Janikowa przebiega umowna granica między Wielkopolską, a Kujawami. Janikowo położne jest na ważnym, międzynarodowym szlaku kolejowym (linia kolejowa nr 353-Poznań Wschód - Skandawa).
- Wody
Janikowo leży nad Jeziorem Pakoskim i rzeką Noteć, która opływa je od północy. Kilka kilometrów na północ od miasta znajduje się duża zapora wodna. Została wybudowana w latach 70. XX wieku, aby chronić tereny położone niżej przed powodzią. Efektem wybudowania tamy jest spiętrzenie jeziora o około 3–4 metry. W granicach miasta znajdują się dwa mosty (kolejowy i drogowy), które spinają obydwa brzegi jeziora. Dla umożliwienia żeglugi jezioro jest w odpowiednich miejscach pogłębione. Warto zwrócić uwagę na to, że w okolicach północnej granicy miasta, na dwóch wyspach zlokalizowane są słupy 7-kilometrowej kolei linowej transportującej kamień wapienny z Piechcina do kombinatu chemicznego w Janikowie.
- Przyroda i zieleń miejska
W odległości kilku kilometrów na zachód od miasta znajduje się kompleks lasów mierucińskich, należący do Leśnictwa Mierucinek. Brzegi jeziora zostały zadrzewione i przystosowane dla potrzeb turystów i wędkarzy. Park miejski znajduje się przy ulicy Głównej. Po za nim w mieście są jeszcze parki przy dwóch zespołach pałacowych: przy ulicy Kasprowicza i Łącznej. Występują tu rzadkie odmiany modrzewiu.
Historia i etymologia [edytuj]
Początki Janikowa i zabory [edytuj]
Pierwsza źródłowa wzmianka o Janikowie pochodzi z 23 marca 1472 roku – wtedy to król Kazimierz IV Jagiellończyk poświadczył dokument, który stwierdzał, że Bogusz z Ostrowa nadaje wieś Janikowo bratu Władysławowi.
W wyniku I rozbioru Polski, Janikowo i Kujawy zachodnie przeszły pod panowanie pruskie. Gleby tego rejonu sprzyjały uprawie buraków cukrowych, toteż w 1875 roku z inicjatywy doktora Zygmunta Wilkońskiego powstała pierwsza na Kujawach cukrownia "Janikowo". W czasie zaboru (pruskiego) i w latach okupacji 1939-1945 nosiło nazwę Amsee. Na początku XX wieku w szkole doszło do strajku szkolnego. Trwał on od 22 października 1906 roku do 27 czerwca 1907 roku. W latach 1872-1873 doprowadzono do miasta kolej.
W lutym 1908 roku Cukrownia "Janikowo" uległa pożarowi, z którym nie mogła się uporać janikowska straż pożarna. Do pomocy, specjalnym pociągiem przybyły wozy strażackie z Bydgoszczy i Inowrocławia. Jeszcze tego samego roku cukrownie odbudowano i przy okazji zmodernizowano[5].
Nazwa miasta wywodzi się od staropolskiego imienia Janik, które z biegiem czasu przekształciło się w imię Jan.
Powstanie wielkopolskie [edytuj]
Mieszkańcy Janikowa na przełomie 1918 i 1919 roku przystąpili do zrywu powstańczego, którego celem było przyłączenie Wielkopolski i Kujaw do odradzającej się po zaborach Polski. Dokładnie 4 stycznia 1919 roku doszło w Janikowie do starć między oddziałami powstańczymi, a Niemcami. Walki toczyły się o most kolejowy w kierunku Mogilna. Po krótkiej obronie wojska niemieckie skapitulowały[6]. W walkach wyróżnił się Ludwik Gajewski.
Pierwszy dowódca powstania wielkopolskiego – gen. Stanisław Taczak przez wiele lat mieszkał w Janikowie. Jego imię nosi obwodnica miasta. Dla uhonorowania powstańców w mieście znajduje się ulica Powstańców Wielkopolskich, a także pomnik ku ich czci. Z miastem związany był także jeden z dowódców por. Paweł Cyms[7].
Lata międzywojenne [edytuj]
W latach międzywojennych Janikowo było znanym na Kujawach ośrodkiem wypoczynkowym. Było tak za sprawą bliskości jeziora i zieleni. Przez cały ten okres działała i rozwijała się cukrownia. Janikowo słynęło też z targowiska.
Według pierwotnych planów, powstałych przed wybuchem II wojny światowej, główna linia obrony przed III Rzeszą miała być obsadzona przez Armię "Poznań" dowodzoną przez gen. Tadeusza Kutrzebę i miała przebiegać na odcinku Gołańcz-Żnin-Barcin-Pakość-Janikowo-Strzelno-Kruszwica-Gopło-Warta[8]. W sierpniu 1939 roku w Janikowie pojawiło się Wojsko Polskie. Oddziały stacjonowały w lesie nad jeziorem (od obecnej ulicy Słonecznej do ulicy Łącznej). W zabytkowym pałacyku na terenie dzisiejszej fili Instytutu Doświadczalnego (dawniej RSP "Zgoda") znajdował się sztab. Po żniwach w miejscu gdzie obecnie znajdują się Zakłady Sodowe wybudowano w krótkim czasie wojskowe lotnisko zapasowe i umocniono tereny wzdłuż jeziora. Pod koniec sierpnia, w nocy polskie oddziały oddaliły się w nieznanym kierunku, pozostawiając przygotowany do walki teren[9].
II wojna światowa [edytuj]
W Janikowie na początku września 1939 pojawili się uchodźcy, którzy przybyli z Bydgoszczy (Wojsko Polskie w Bydgoszczy urządziło represje dla ludności niemieckiej po tym jak nasiliły się ataki partyzanckie ze strony hitlerowców, dlatego część mieszkańców opuściła Bydgoszcz bojąc się odwetu po wkroczeniu Niemców). Wielu schroniło się w szkole (niedaleko od kościoła pw. św. Jana Chrzciciela w Janikowie)[9]. 2 września 1939 roku Niemcy zbombardowali tereny w okolicach cukrowni i dworca kolejowego w Janikowie. W nalocie zginęło 5 osób. Krótko po zrzuceniu bomb przez niemieckie samoloty Junkers Ju 87 do akcji wkroczyło polskie lotnictwo, któremu udało się strącić jeden z samolotów, jednak niemieckiemu pilotowi udało się dociągnąć maszyną za linie Wermachtu. Siły niemieckie zajęły miasto 8 września 1939 roku w godzinach porannych[10]. W ramach Intelligenzaktion po wkroczeniu Wermachtu zamordowano dyrektora janikowskiej szkoły[11]. Władze okupacyjne znów zmieniły nazwę Janikowo na Amsee (tak jak w czasie zaborów).
Jesienią 1941 roku został utworzony Żydowski Obóz Pracy Przymusowej w Janikowie (niem. Zwangs-Arbeitslager fur Juden in Amsee). Znajdował się on na terenie obecnych działek pracowników cukrowni (obecnie przy ul. 1 Maja). Były tam dwa baraki przeznaczone dla więźniów i barak administracyjny. Całość była ogrodzona płotem z siatki drucianej. Kierownikiem obozu był Volksdeutsch Alfred Malinowski, a od 1942 roku Robert Pacholski, który prawdopodobnie pochodził z Berlina. W obozie w Janikowie uwięziono 300 mężczyzn z Koła, Gostynina, Gębina, Służewa i Łodzi. Byli oni zatrudnieni przy naprawie torów kolejowych. Kilka tygodni po utworzeniu obozu zbiegło ośmiu więźniów. Po ich schwytaniu zostali oni powieszeni na terenie obozu. W czasie zimy na przełomie 1941 i 1942 roku wskutek wycieńczenia ciężką pracą, przeziębienia i gruźlicy zmarło około osiemdziesięciu Żydów. Zostali oni pochowani na cmentarzu miejskim w Janikowie przy ul. Przyjeziernej. Z relacji ustnej wiadomo, że ciała Żydów przysypywano płytko ziemią, a wystające spod ziemi części ciała potajemnie zasypywali Polacy. W tym samym czasie przeprowadzono wśród więźniów selekcje, w wyniku której około 40 osób uznano za niezdolne do pracy i wywieziono w nieznanym kierunku. Prawdopodobnie zostali oni rozstrzelani[12].
22 stycznia 1945 roku do Janikowa wkroczyła Armia Czerwona. W czasie odwrotu Niemców zniszczony został dworzec kolejowy (nowy wybudowano w latach 60. XX wieku).
Polska Rzeczpospolita Ludowa [edytuj]
W kilka tygodni po wkroczeniu armii radzieckiej Janikowo odzyskało dawną nazwę. W późniejszym czasie władze objęła Gromadzka Rada Narodowa w Janikowie.
W 1957 roku został uruchomiony największy (jak na tamte czasy) zakład przemysłowy Janikowa – kombinat sodowy (obecnie Janikowskie Zakłady Sodowe „Janikosoda” SA, należące do chemicznej grupy kapitałowej „Ciech” SA), które wykorzystują sól lub solankę z kopalni w Przyjmie pod Mogilnem i Wapnie z Piechcina oraz wodę z jeziora Pakoskiego. Zakład produkuje m.in. sodę ciężką i lekką, sól spożywczą, przemysłową i jodowaną[13]. Uroczystego otwarcia w dniu 4 listopada 1957 roku dokonał wicepremier Zenon Nowak.
Ulokowanie kombinatu sodowego w Janikowie, na bardzo dobrych glebach (a nie np. w pobliskich Mątwach, gdzie fabryka sody istnieje od XIX wieku), powodujące zaprzestanie rolniczego użytkowania ziem bardzo wysokiej klasy (z powodu zajęcia ich przez składowiska odpadów), bywa, obok podkrakowskiej Nowej Huty podawane jako przykład odgórnej państwowej decyzji lokalizacyjnej sprzecznej z obiektywnymi przesłankami[14].
W 1962 roku premier Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – Józef Cyrankiewicz nadał Janikowu prawa miejskie. Gromadzką Radę Narodową przemianowano na Miejską Radę Narodową.
18 lutego 1983 roku pociąg pospieszny relacji Wrocław Główny – Gdynia Główna najechał na wysokim nasypie, przed stacją Janikowo, na stojące na szlaku wagony towarowe, które pozostawił tam rozerwany i ruszający wcześniej spod semafora wjazdowego pociąg towarowy. Lokomotywa po najechaniu na wagony towarowe została wyrzucona z torów, pociąg uległ rozerwaniu, lokomotywa wpadła do Jeziora Pakoskiego, a wagony wykoleiły się, ale nie spadły z nasypu. W wypadku zginęły 3 osoby oraz 19 zostało rannych[15].
Współczesność [edytuj]
Obecnie to prawie 10-tysięczne miasto, w którym znajdują się duże zakłady przemysłowe, z których największe to: Fabryka Mebli Janipol, JZS "Janikosoda", warzelnia soli oraz Cukrownia "Janikowo".
Zabytki [edytuj]
Murowany kościół wybudowany w 1460 roku w stylu gotyckim. Jego fundatorem był wojewoda inowrocławski Bogusław z Oporowa z rodu Sulimów. W XIX wieku kościół rozbudowano o zakrystię i wieżę. W kościele znajdowały się: mszał pergaminowy, druk moguncki z 1483 roku oraz dokument erekcyjny. Niestety, te dokumenty nie zachowały się do dnia dzisiejszego. Prezbiterium zwieńczone jest sklepieniem. Znajduje się w nim barokowy ołtarz główny, a na początku nawy głównej dwa boczne wykonane w tym samym stylu. W nawie głównej znajduje się chór, na którym umieszczone są zabytkowe, niemieckie organy z początku XX wieku. W wieży znajdował się dawniej dzwon z 1515 roku, który został przekazany do muzeum sztuki sakralnej w Żninie. Jest to jeden z niewielu kościół z tamtego okresu, w tej części Polski, w którym nie ma zachowanej symetrii. Każda ściana jest inna, a między nimi nie ma kątów prostych. W związku na rzadkość takiego budownictwa sakralnego zajęcia w tym miejscu odbywają studenci archeologii, konserwacji zabytków i historii z całego kraju. Zlokalizowany przy ulicy Przyjeziernej.
Najstarsza część kościoła to dawna kaplica pracowników cukrowni z lat 30. XX wieku. W latach 70. XX wieku w związku z rozwojem demograficznym miasta zapadła decyzja o rozbudowie kaplicy do rangi kościoła. Wybudowano wieżę i drugą nawę. Główna ściana prezbiterium wyłożona jest dużą, unikalną mozaiką z 75 000 kawałków przedstawiającą wizerunek Jezusa Chrystusa. Kościół składa się z dwóch naw. Znajdują się tu trzy ołtarze, jeden główny i dwa boczne. W kościele znajdują się organy 7-głosowe z jedną klawiaturą, trakturą gry i trakturą rejestrów pneumatycznymi. Kontuar instrumentu jest wolnostojący, jest usytuowany bokiem do ołtarza.
- Kościół ewangelicki (obecnie Zbór Kościoła Ewangelicznego w RP w Janikowie)
Budynek powstał w 1916 roku jako zbór dla ludności niemieckiej, wyznania protestanckiego, która zamieszkiwała Janikowo. Po II Wojnie Światowej budynek przestał pełnić funkcje sakralne i przekształcono go w magazyn. W latach późniejszych zbór popadł w ruinę. Tutaj do 1945 roku, znajdowały się oryginalnie organy, które obecnie znajdują się w kościele św. Jana Chrzciciela w Janikowie. Dopiero w 2007 roku budynek przejął Kościół Ewangelicznych Chrześcijan w RP, który dzięki sponsorom (również z zagranicy) wyremontował budynek i doprowadził go do pierwotnego stanu. Obecnie jest w pełni używany do celów sakralnych przez wiernych wyznania protestanckiego. [16]
- Plebania z XIX wieku
Budynek plebani znajduje się przy ulicy Przyjeziernej i należy do parafii pw. św. Jana Chrzciciela. Zbudowana pod koniec XIX wieku. Do II Wojny Światowej była to siedziba proboszczów. W czasie okupacji niemieckiej mieszkali tu niemieccy osadnicy. W 1945 roku budynek wrócił do pierwotnego przeznaczenia i pełni je do dzisiaj. W latach 80. XX wieku została wyremontowana i przystosowana do potrzeb ruchu oazowego "Światło Życie".
- XIX-wieczny pałac w dzielnicy Ostrowo
Pałac został wybudowany w drugiej połowie XIX wieku dla miejscowych posiadaczy ziemskich: rodziny Mittelstaedtów. Pałac eklektyczny o cechach gotyckich i renesansowych. Jest to budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem, nakryty dwuspadowym dachem. Ozdobą budowli jest piętrowy ryzalit oraz trzykondygnacyjna narożna wieża zwieńczona ażurową loggią. Frontową stronę dworu akcentuje owalny podjazd oraz kolumnowy ganek. Park z 1. poł. XIX w. o powierzchni około 2 ha. W latach 50. XX wieku znajdował się tu sklep, a potem mieszkania socjalne. Obecnie w rękach prywatnych.[17]
- XIX-wieczny pałac przy ulicy Kasprowicza
Wybudowany pod koniec XIX wieku dla dyrektora janikowskiej cukrowni. W czasach PRL-u przez pewien okres znajdował się tu szpital miejski. Obecnie zamieszkują w nim osoby prywatne.
- Zabudowania cukrowni z XIX wieku oraz infrastruktura towarzysząca
Część zabudowy obecnej Cukrowni "Janikowo" została zbudowana w XIX wieku. Budynki są utrzymywane i używane do dzisiaj. Zabytkowe domy mieszkalne, budynki użyteczności publicznej i osiedla pracownicze z XIX wieku w okolicach Dworca PKP i Cukrowni. Wszystkie zachowane w dobrym stanie i dalej używane do celów, dla których zostały stworzone.
- Most kolejowy z XIX wieku
Położony nad Jeziorem Pakoskim, równolegle do ulicy Powstańców Wielkopolskich, przy drodze w kierunku Mogilna. Zbudowany w 1872 roku. Przebiega przez niego międzynarodowa linia kolejowa. W tym miejscu toczyły się walki podczas powstania wielkopolskiego. Stan obiektu jest bardzo dobry, ponieważ dzięki swej ważnej lokalizacji dla przemysłu podlega częstej kontroli ze strony inżynierów PKP.
Pomniki i miejsca pamięci [edytuj]
- Pomnik ku czci Powstańców Wielkopolskich walczących na Kujawach (ul. 1-go maja)
- Pomnik ku czci ofiar zbrodni hitlerowskich na terenie Janikowa (ul. Przyjezierna-Cmentarz)
- Pomnik ku czci ofiar niemieckiego nalotu na Janikowo 2.IX.1939 oraz dwóch pracowników cukrowni zabitych przez Gestapo (ul. Topolowa)
- Tablica ku czci Stanisława Wojciechowskigo – dyrektora janikowskiej szkoły, zamordowanego w lasach gniewkowskich przez Niemców w 1939 roku (ul. 1-go maja)
- Tablica upamiętniająca gen. Stanisława Taczaka. Znajduje się na domu, w którym kiedyś mieszkał (ul. Powstańców Wielkopolskich)
- Dąb pamięci ku czci ofiar zbrodni katyńskiej (ul. Szkolna – teren Szkoły Podstawowej)
- Aleja 50 dębów wraz z tablicą pamiątkową ufundowana w październiku 2012 roku z okazji jubileuszu 50-lecia nadania miastu Janikowo praw miejskich (ul. bp. Michała Kozala)
Honorowi obywatele Janikowa [edytuj]
- Abdullah ibn Abd al-Aziz as-Saud – fundator operacji rozdzielenia sióstr syjamskich z Janikowa (Darii i Olgi Kołacz).
Demografia [edytuj]

Gospodarka [edytuj]
W grudniu 2007 roku na terenie miasta według danych Głównego Urzędu Statystycznego istniało w Janikowie 821 podmiotów gospodarki narodowej zarejestrowanych w rejestrze REGON. Na sektor prywatny składało się 760 podmiotów gospodarczych a na sektor publiczny 61 podmiotów gospodarczych. Główne gałęzie przemysłu w mieście to chemiczny, meblarski oraz spożywczy.
- Przemysł
Największe zakłady przemysłowe to:
- Zakłady meblarskie "Janipol" - meble z janikowskiej fabryki eksportowane są głównie na zachód Europy (przeważnie Niemcy).
- Janikowskie Zakłady Sodowe "Janikosoda", Soda Polska Ciech - soda tutaj produkowana trafia do większości krajów Europy oraz Arabii Saudyjskiej, Argentyny oraz na rynek krajowy.
- Cukrownia "Janikowo" K.S.C. S.A. - obecnie magazynuje i paczkuje się tutaj cukier. Istnieją plany dotyczące modernizacji cukrowni i przystosowania jej do produkcji spożywczej jednak nie związanej z cukrownictwem.
- Warzelnia Soli (należąca do Ciechu) - warzelnia soli jest producentem rozprowadzanej w całym kraju, przeznaczonej do spożycia "Soli Kujawskiej".
- Handel i usługi
Znajduje się tu nowoczesne targowisko. Miasto jest siedzibą Piastowskiego Banku Spółdzielczego.
Znajdują się tu sklepy sieciowe: 2 sklepy Polomarket, Biedronka, Żabka, Avans, Partner AGD RTV[18].
Banki działające w Janikowie: SGB-Bank S.A.-dwie placówki, Alior Bank, Bank Pocztowy, Bank Zachodni WBK, PKO Bank Polski[19].
Komunikacja [edytuj]
- Drogi
- droga wojewódzka nr 255: Pakość – Strzelno, która przebiega równolegle, kilkadziesiąt metrów poza zachodnią granicą miasta wyznaczoną na jeziorze pakoskim.
Autobusy komunikacji miejskiej kursują w wybrane dni roku np. w dzień Wszystkich Świętych. Linia łączy takie dzielnice jak os. Wilkońskiego, Centrum, Stare Janikowo i Ostrowo. W dni kursowania przejazd jest darmowy.
Do Janikowa można dojechać autobusami prywatnych przewoźników, a także PKS.
Od 2011 roku Janikowo ma obwodnicę[20]. W 2012 roku obwodnica zyskała imię słynnego Janikowianina, pierwszego dowódcy Powstania Wielkopolskiego Generała Stanisława Taczaka[21].
- Koleje
W mieście codziennie zatrzymują się 22 pociągi pasażerskie, można nimi dojechać m.in. do Bydgoszczy, Torunia, Poznania, Gniezna i Inowrocławia. Znajduje się tu duży dworzec towarowy. Stacja intensywnie pracuje w odbiorze i nadaniu wagonów za sprawą dwóch bocznic do zakładów przemysłowych: cukrowni i kombinatu chemicznego.
W Janikowie znajduje się czynna towarowa kolej linowa Janikowo – Piechcin, która transportuje kamień z Piechcina do Zakładów Sodowych[22].
Edukacja [edytuj]
- Przedszkola
- Przedszkole Miejskie nr 1 – ul. Słoneczna 31
- Przedszkole Miejskie nr 2 – ul. Miła 11
- Szkoły podstawowe
- SP Janikowo nr 1 – ul. Szkolna 1, klasy IV–VI
- SP Janikowo nr 3 – ul. Kozala 3, klasy I–III
- Gimnazja
- Gimnazjum Janikowo – ul. Główna 6 (dawniej SP nr 2)
- Szkoły Ponadgimnazjalne
- Zespół Szkół Prestige
- Liceum Albert
- Szkoła Wyższa
- Uniwersytet Trzeciego Wieku Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy Filii w Janikowie – ul. Przemysłowa 6[23]
Osoby związane z Janikowem [edytuj]
- gen. Stanisław Taczak – pierwszy dowódca Powstania Wielkopolskiego. Z powodu represji władz komunistycznych przeprowadził się do Janikowa, gdzie do emerytury pracował w Cukrowni Janikowo.
- kpt. Jerzy Pszenny – w latach 1960–1968 kapitan polskiego statku transatlantyckiego MS Batory. Najmłodszy polski dowódca tego typu jednostki.
- Eugeniusz Kłopotek – dyrektor zakładu doświadczalnego w Kołudzie Wielkiej. Poseł na Sejm RP z ramienia PSL.
- Henryk Czaman – artysta grafik, ilustrator i pedagog. W 1934 roku zamieszkał na terenie Ostrowa, obecnej dzielnicy Janikowa. Podczas hitlerowskiej okupacji pracował w janikowskiej cukrowni. Jego imię nosi Towarzystwo Przyjaciół Janikowa.
- Marian Kaiser – reprezentant Polski na żużlu, drużynowy mistrz świata z 1961 i indywidualny mistrz polski z 1957 roku. Wychowanek Stali Gorzów.
- Paweł Cyms – oficer Wojska Polskiego, jeden z dowódców powstania wielkopolskiego. Miał duży wkład w oswobodzenie ziemi kujawskiej. Jego wnuk, pan Rafał Cyms, który działa na rzecz pamięci o powstaniu wielkopolskim do dziś mieszka w Janikowie.
- Zygmunt Wilkoński – założyciel Cukrowni "Janikowo" i Uzdrowiska Solanki Inowrocławskie.
- ks. Andrzej Stawicki – wieloletni proboszcz parafii pw. NSPJ w Janikowie. Dzięki swoim wyrazistym poglądom był autorytetem dla mieszkańców miasta w czasach PRL-u. Jego imię od 2012 roku nosi jedno ze skrzyżowań w mieście.
Sport [edytuj]
Na terenie miasta znajdują się następujące kluby sportowe:
- Unia Janikowo – piłka nożna[25]
- MKS „Basket” Janikowo – koszykówka (III liga)
- KŻ „Kormoran” Janikowo – żeglarstwo[26]
- LKS „Zefir” Janikowo – warcaby, tenis stołowy
- Motosquad Janikowo - sporty motorowe
W mieście działa też kilka klubów zajmujących się różnymi rodzajami sztuk walki.
W mieście istnieje kryta pływalnia „Wodnik” oraz dwa boiska „Orlik 2012” i „Biały Orlik” (lodowisko), stadion miejski, a także hala widowiskowo-sportowa[27].
Do 2007 roku i po przerwie od 2012 roku są tu rozgrywane zawody motorowodne w klasie F-500 (wodna Formuła1)[24].
Corocznie rozgrywane są też regaty o błękitną wstęgę Jeziora Pakoskiego.
Osiedla [edytuj]
- Śródmieście – około 5610 mieszkańców
- Osiedle Wilkońskiego – około 2240 mieszkańców
- Stare Janikowo – około 700 mieszkańców
- Osiedle Ustronie – około 300 mieszkańców
- Ostrowo – około 250 mieszkańców
Kościoły [edytuj]
- Parafia bł. Michała Kozala BM w Janikowie
- Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Janikowie
- Parafia św. Jana Chrzciciela w Janikowie
Wszystkie parafie rzymskokatolickie z Janikowa leżą w Archidiecezji Gnieźnieńskiej. W kościele parafialnym Parafii pw. bł. bp. Michała Kozala znajdują się relikwie Świętego Maksymiliana Marii Kolbego[28].
Kultura [edytuj]
W Janikowie działa Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury (ul. Przemysłowa)[29]. Co roku są organizowane imprezy masowe z okazji Dni Janikowa, Dnia Dziecka oraz Dnia Chemika. Janikowo jest jedynym miastem po Inowrocławiu, które kultywuje zwyczaj "kujawskiej kozy". Zgodnie ze zwyczajem, w ostatki, po okolicy chodzi kolorowy orszak zwany kozą – ma on pożegnać karnawał. Działają tu dwie publiczne biblioteki oraz Międzynarodowe Centrum Promocji Dialogu[30]. Działa kino Manhattan.
Turystyka [edytuj]
W mieście istnieje kilka kwater i hotel Nad Jeziorem. W parafii pw. Jana Chrzciciela przy ul. Przyjeziernej znajduje się diecezjalny ośrodek oazowy Ruchu Światło-Życie. Główną atrakcją turystyczną miasta są rejsy statkiem wycieczkowym „Janek” po Jeziorze Pakoskim Północnym.
Media [edytuj]
Informacje z Janikowa prezentowane są w inowrocławskiej zakładce „Gazety Pomorskiej”, a także w gazecie samorządu powiatowego i Expresie Bydgoskim. W mieście działa telewizja kablowa Jan-Sat.
Bezpieczeństwo [edytuj]
Na terenie Janikowa znajdują się:
| Rodzaj Służby | Służba | Jednostki | Adres |
|---|---|---|---|
| Ratownicza | Zakładowa Straż Pożarna | Jednostka Operacyjno-Techniczna "Janikosoda" | ul. Przemysłowa 30 |
| Ratownicza | Pogotowie Ratunkowe | Stacja Pogotowia Ratunkowego | ul. Główna 35d |
| Ratownicza | Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe | Stacja Ratownictwa Wodnego WOPR w Janikowie | ul. Główna 41 |
| Porządkowa | Policja | Komenda Policji | ul. Przemysłowa 6 |
| Porządkowa | Straż Ochrony Kolei | Posterunek Straży Ochrony Kolei | ul. 1 maja 7 |
Monitoring miejski obejmuje swoim zasięgiem 80% powierzchni miasta.
Współpraca międzynarodowa gimnazjum [edytuj]
Współpraca międzynarodowa z innymi miastami za granicą jest prowadzona przez Gimnazjum w Janikowie w ramach programu LLP Comenius „Uczenie się przez całe życie”[31].
W latach 2011–2013 partnerami janikowskiego gimnazjum są szkoły w:
Przynależność administracyjna i władze miasta [edytuj]
| Okres | Państwo | Zwierzchność | Jednostka administracyjna | |
|---|---|---|---|---|
| 1818-1919 | Królestwo Prus | Prowincja poznańska, powiat inowrocławski | ||
| 1919-1939 | Rzeczpospolita Polska | województwo poznańskie, powiat inowrocławski | ||
| 1939-1945 | okupacja niemiecka/III Rzesza | Kraj Warty, Rejencja inowrocławska | ||
| 1939-1945 | Polskie Państwo Podziemne | Okręg Poznań AK, Samodzielny Obwód Mogilno AK | ||
| 1945-1950 | Rzeczpospolita Polska | województwo bydgoskie, powiat inowrocławski | ||
| 1950-1952 | województwo bydgoskie, powiat inowrocławski | |||
| 1952-1975 | Polska Rzeczpospolita Ludowa | województwo bydgoskie, powiat inowrocławski | ||
| 1975-1989 | województwo bydgoskie, rejon mogileński | |||
| 1989-1998 | Rzeczpospolita Polska | |||
| od 1999 | województwo kujawsko-pomorskie, powiat inowrocławski, gmina Janikowo | |||
W roku 1998 w czasie reformy administracyjnej doszło do sporu w jakim powiecie (mogileńskim czy inowrocławskim) ma się znajdować Janikowo. W tamtym czasie Urząd Skarbowy dla Janikowa oraz inne ważne instytucje miały swoją siedzibę w Mogilnie. Rada Miejska w Janikowie i burmistrz, specjalną uchwałą wyrazili chęć przystąpienia do powiatu mogileńskiego. Mimo to Janikowo, przy sprzeciwie władz samorządowych, włączono do powiatu inowrocławskiego.
Obecnym burmistrzem jest Andrzej Brzeziński, który pozostaje nieprzerwanie na stanowisku od 1990 roku. Zastępcą burmistrza jest Jacek Duma. Przewodniczącym Rady Miejskiej jest Roman Jaszcz.
W Janikowie działają lokalne struktury partii politycznych: Prawo i Sprawiedliwość (Komitet terenowy w Janikowie), Sojusz Lewicy Demokratycznej, Platforma Obywatelska, Polskie Stronnictwo Ludowe, Samoobrona RP.[32]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Statystyki mieszkańców miasta i gminy. 2012-06-22. [dostęp 2012-06-25].
- ↑ http://www.sodapolskaciech.pl/PL/Spolka/Strony/ZakladProdukcyjnyJANIKOSODA.aspx
- ↑ http://www.janikowo.com.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=9&menu=55&strona=1
- ↑ http://www.janikowo.com.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=10&subsub=21&menu=53&strona=1
- ↑ "Historia Cukrownictwa w Janikowie" – TPJ, Janikowo2010
- ↑ portalkujawski.pl
- ↑ express.bydgoski.pl
- ↑ woloszanski.com
- ↑ 9,0 9,1 Publikacja TPJ "Wspomnienia Anny Pawłowskiej" – pamiętnik nauczycielki z Janikowa
- ↑ "Historia Cukrownictwa w Janikowie" TPJ Janikowo 2010 ISBN 978-83-962167-0-3
- ↑ Ludzie zasłużeni dla kultury i społeczności Janikowa
- ↑ janikowo.com.pl
- ↑ ciech.com
- ↑ D. Szymańska: Urbanizacja na świecie, ISBN 978-83-01-15127-0, s. 108
- ↑ grzegorz-petka.pl
- ↑ http://www.kech.bydgoszcz.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=17&Itemid=20
- ↑ http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/1223/
- ↑ http://www.polomarket.pl/nasze_sklepy_id_5.html?w=2
- ↑ http://www.piastowskibs.com.pl/
- ↑ janikowo.com.pl
- ↑ pomorska.pl
- ↑ stowarzyszeniebastion.com
- ↑ Uniwersytet Trzeciego Wieku (pol.). u3w.byd.pl. [dostęp 2012-07-02].
- ↑ 24,0 24,1 Zawody Motorowodne w Janikowie – Serwis Informacyjny
- ↑ MLKS Unia Janikowo – serwis oficjalny. Aktualności, wyniki, mecze, tabele i statystyki
- ↑ Klub żeglarski "Kormoran" – 1957-2008
- ↑ Hala widowiskowo sportowa (pol.). janikowo.com.pl. [dostęp 2012-02-14].
- ↑ Parafia pw. Błogosławionego Michała Kozala Biskupa i Męczennika w Janikowie
- ↑ mgok.janikowo.com
- ↑ Międzynarodowe Centrum Promocji Dialogu
- ↑ Gimnazjum w Janikowie, dział:projekty międzynarodowe
- ↑ http://www.pis.bydgoszcz.pl/entry/259
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||
