Janus Cypryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janus Cypryjski
król Cypru
Koronacja 11 listopada 1398
katedra Mądrości Bożej w Nikozji
Okres panowania od 1398
do 29 czerwca 1432
Dane biograficzne
Urodziny 1375
Genua
Śmierć 29 czerwca 1432
Ojciec Jakub I Cypryjski
Matka Helvis Brunswick-Grubenhagen
Żona 1. Angela Visconti,
2. Szarlotta de Bourbon
Dzieci z Szarlottą:
Jan II,
Jakub,
Anna,
Maria,
nienazwane bliźnięta;
nieślubne:
Alojzy,
Guj,
? (córka)

Janus Cypryjski (ur. 1375 w Genui, zm. 29 czerwca 1432) – król Cypru, Armenii i pretendent do tronu Jerozolimy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Genui, gdzie jego ojciec Jakub I Cypryjski przebywał jako jeniec. Jego matka, Helvis Brunswick-Grubenhagen nadała mu imię legendarnego założyciela Genui, boga Janusa. Na Cypr przybył wykupiony przez ojca w październiku 1392 r. Po śmierci ojca, 9 września 1398 r., Janus został królem Cypru i Małej Armenii oraz pretendentem do tronu Jerozolimy. Formalna koronacja miała miejsce w katedrze Mądrości Bożej w Nikozji 11 listopada 1398 r. Po objęciu władzy zdecydował się odzyskać Famagustę, stary cypryjski port będący wówczas pod panowaniem Genui. Ponieważ administrator Famagusty Antonio de Karko był ojcem chrzestnym Janusa, król spróbował odzyskać miasto pokojowo. Ostatecznie jednak spisek się nie udał, gdyż genueńczycy mający przekazać Famagustę Cyprowi zdradzili.

W kolejnych latach Janus próbował odzyskać nie tylko Famagustę, ale i Kyrenię. W 1403 r. próbował zbrojnie wyprzeć wojska genueńskie z cypryjskich portów, ale poniósł porażkę. Dwa lata później Cypr nawiedziła epidemia, podczas której zmarła żona Janusa, Szarlotta. W tym samym czasie król musiał stawiać czoła najazdom tureckim. W 1424 r. uderzyli oni na Limmasol, a rok później na Famagustę i Larnacę. W lecie 1426 r. mamelucy dokonali inwazji na Cypr. Trzytysięczna armia islamska prowadzona była przez Tangrivera Mohameda. Janus zebrał armię i ruszył na odsiecz twierdzy Limmasol. Jednocześnie poprosił o pomoc Wenecję. Ta jednak odmówiła, nie chcąc niszczyć sobie kontaktów z państwami arabskimi. Podczas bitwy pod Chirokitią 7 lipca 1426 r. Cypryjczycy ponieśli klęskę, Janus dostał się do niewoli i dopiero po dziesięciu miesiącach został wykupiony przez swojego brata. Tymczasem mamelucy spalili stolicę państwa Nikozję, zmusili króla do płacenia trybutu, po czym wycofali się z wyspy. Król Janus zmarł 29 czerwca 1432 r.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1400 r. poślubił Angelę (zm. 1439), córkę Barnaby Viscontiego, władcy Mediolanu. W 1408 r. małżeństwo zostało jednak anulowane. Trzy lata później Janus ożenił się z Szarlottą Burbon, córką Jana I, hrabiego La Marche i Katarzyny Vendome. Małżeństwo to przerwała śmierć żony podczas zarazy. Z drugą żoną Janus doczekał się sześciorga dzieci:

Janus miał także troje dzieci z nieprawego łoża:


Poprzednik
Jakub I
Armoiries Lusignan Chypre.svg Król Cypru
13981432
Armoiries Lusignan Chypre.svg Następca
Jan II
Poprzednik
Jakub I
Armoiries de Jérusalem.svg Pretendent do tronu Jerozolimy
13981432
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Jan II