Janusz A. Majcherek
Janusz Andrzej Majcherek (ur. 27 grudnia 1955 w Krakowie) – polski filozof i socjolog kultury, publicysta, wykładowca akademicki.
Absolwent filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1992 na podstawie rozprawy zatytułowanej Metodologiczne konsekwencje relatywizmu kulturowego uzyskał na Wydziale Filozoficznym UJ stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii. Habilitował się w 2005 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego w oparciu o pracę Źródła relatywizmu w nauce i kulturze XX wieku. Od teorii względności do postmodernizmu[1].
Zawodowo związany z Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie (poprzednio Akademią Pedagogiczną). Doszedł na tej uczelni do stanowiska profesora[2].
W latach 1993–1995 publikował w "Życiu Warszawy" i "Rzeczpospolitej" (od 1995 stały komentator tej gazety). Od 1989 współpracuje również z "Tygodnikiem Powszechnym". W 1999 został uznany najlepszym publicystą roku i otrzymał nagrodę Grand Press. W 2003 otrzymał Nagrodę Kisiela.
[edytuj] Wybrane publikacje
- Demokracja, przygodność, relatywizm, Warszawa 2007
- Kultura, osoba, tożsamość, Kraków 2009
- Pierwsza dekada III Rzeczypospolitej, Warszawa 1999
- Relatywizm kulturowy. Uwarunkowania i konsekwencje pewnej doktryny, Kraków 1995
- W poszukiwaniu nowej tożsamości, Warszawa 2000
- Źródła relatywizmu w nauce i kulturze XX wieku. Od teorii względności do postmodernizmu, Kraków 2004
Przypisy
- ↑ Janusz A. Majcherek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-06-26].
- ↑ Janusz Majcherek. up.krakow.pl. [dostęp 2011-06-26].
[edytuj] Źródła
- Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 556
