Janusz Aleksander Sanguszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
POL COA Pogoń Litewska Książęca.svg
Janusz Sanguszko.PNG

Janusz Aleksander Sanguszko herbu Pogoń Litewska, (ur. 5 maja 1712 w Lubartowie, zm. 14 września 1775 w Dubnej), miecznik wielki litewski od 1735 roku, marszałek nadworny litewski w latach 1750-1760, VIII i ostatni ordynat Ostrogski.

Syn Pawła Karola, marszałka wielkiego litewskiego, brat: Janusza Modesta, starosty krzemienieckiego, Józefa Paulina, marszałka wielkiego litewskiego i Hieronima Janusza, generała. Jego dziadkiem był Józef Karol Lubomirski, marszałek wielki koronny. Od roku 1733 właściciel Klimontowa. Za życia hulaka i utracjusz, dokonał w 1753 tzw. „transakcji kolbuszowskiej”, tj. podziału ordynacji ostrogskiej pomiędzy kilka domów magnackich oraz szlachtę, co stało się powodem wielkiego skandalu polityczno-dyplomatycznego i wpłynęło wydatnie na kształtowanie się wewnętrznych stosunków w Rzeczypospolitej.

Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[1].

Został odznaczony Orderem Orła Białego 11 sierpnia 1736 roku w Dreźnie.

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 124.