Janusz Bielański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Bielański
Infułat
Janusz Bielański
Data urodzenia 1939
Protonotariusz Apostolski, rezydent parafii archikatedralnej w Krakowie
Okres sprawowania od 2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Archidiecezja krakowska
Prezbiterat 23 czerwca 1963

Janusz Bielański (ur. 25 marca 1939 w Różance) – polski ksiądz, infułat, kanonik gremialny Krakowskiej Kapituły Katedralnej.

W latach 1983-2007 był proboszczem Królewskiej Katedry na Wawelu.

Po ukończeniu Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Krakowie, 23 czerwca 1963 w katedrze na Wawelu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Karola Wojtyły[1].

Do godności infułata (protonotariusz apostolski supra numerum) został wyniesiony w 2000 przez papieża Jana Pawła II.

W 2003 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est.

Ze stanowiska proboszcza Katedry zrezygnował 2 stycznia 2007, ze względu na powtarzające się zarzuty o jego rzekomej współpracy z SB (pod pseudonimem "Waga")[2]. Jednocześnie zdecydowanie zaprzeczył tym przypuszczeniom. Jego miejsce zajął ks. Zdzisław Sochacki.

Pełni posługę jako duszpasterz leśników i jeden z duszpasterzy pracowników nauki archidiecezji krakowskiej[3].

Przypisy