Janusz Dobrosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Dobrosz
20080930 janusz dobrosz.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1954
Wieruszów
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Ligi Polskich Rodzin
Przynależność polityczna Liga Polskich Rodzin
Okres urzędowania od 24 maja 2006
do 6 grudnia 2006
Poprzednik Roman Giertych
Następca Mirosław Orzechowski
Wicemarszałek Sejmu V kadencji
Przynależność polityczna Liga Polskich Rodzin
Okres urzędowania od 16 listopada 2006
do 4 listopada 2007
Prezes Naprzód Polsko
Przynależność polityczna Naprzód Polsko
Okres urzędowania od 29 listopada 2008
do 30 maja 2009
Następca Janusz Szewczak (p.o.)
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Order Uśmiechu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Janusz Konrad Dobrosz (ur. 7 marca 1954 w Wieruszowie) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1989–1991 i 1993–2007 (X, II, III, IV i V kadencji), wicemarszałek Sejmu V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.

Należał do Związku Harcerstwa Polskiego. Od 1977 do 1979 pracował jako inspektor we Wrocławskich Zakładach Remontowo-Montażowych. Następnie, do 1981 był kierownikiem wydziału w zarządzie wojewódzkim Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. W latach 1981–1986 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego zarządu wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej. Od 1986 do 1987 był dyrektorem Ośrodka ds. Informacji w Dolnośląskich Zakładach Doskonalenia Zawodowego, a od 1987 do 1989 dyrektorem ds. promocji w Agrotechnice. W okresie 1989–1990 kierował radą nadzorczą PHP „Delmex”. Od 1993 do 1995 pracował jako dyrektor ds. promocji w firmie STEFPOOL.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1978 wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego i zasiadł w jego władzach wojewódzkich. Pełnił funkcję posła w latach 1989–1991 z puli przeznaczonej dla tej partii. Równocześnie od 1990 do 1991 zasiadał w Krajowej Radzie Sądownictwa. Przez następnie dwa lata pełnił funkcję członka Trybunału Stanu. W 1990 został przewodniczącym władz wojewódzkich Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pełnił też m.in. funkcję rzecznika prasowego oraz wiceprezesa tego ugrupowania[1]. W 1993, 1997 i 2001 uzyskiwał z ramienia tego ugrupowania mandat poselski. Od 1997 do 2001 przewodniczył klubowi parlamentarnemu PSL[2]. W Sejmie IV kadencji był zastępcą przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych oraz przewodniczącym sejmowej komisji śledczej ds. prywatyzacji PZU[3].

W październiku 2003 przeszedł do Ligi Polskich Rodzin[4]. W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia LPR został wybrany na posła na Sejm V kadencji z okręgu wrocławskiego (otrzymał 14 655 głosów). Od 2005 do 2006 przewodniczył Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W latach 2005–2008 przewodniczył radzie politycznej LPR[5]. W 2006 został także przewodniczącym klubu parlamentarnego tej partii w miejsce Romana Giertycha[6]. W tym samym roku kandydował bezskutecznie na urząd prezydenta Wrocławia, uzyskując 7,48% głosów w pierwszej turze[7]. 16 listopada 2006 został wybrany przez Sejm na stanowisko wicemarszałka izby[8], pełnił tę funkcję do końca kadencji. W wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (otrzymał 2458 głosów[9]).

W czerwcu 2008 wystąpił z LPR[10]. Następnie zaangażował się w budowę nowego ugrupowania politycznego – Naprzód Polsko[11][12]. Od listopada 2008 do maja 2009 pełnił funkcję prezesa partii.

W 2009 znalazł się na liście KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Wrocław (otrzymał 4793 głosy)[13]. Komitet nie przekroczył progu wyborczego, a Janusz Dobrosz, w związku z decyzją o starcie z jego listy, 30 maja tego samego roku został wykluczony z Naprzód Polsko[14].

W październiku 2012 został członkiem rady programowej Radia Wrocław z rekomendacji PSL[15]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 został kandydatem Solidarnej Polski[16].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1983 otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi[17]. W 1997 został odznaczony Orderem Uśmiechu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty. Ma trzy córki – Justynę (dziennikarkę TVP1), Joannę i Paulinę.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]