Janusz Krupski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy historyka i urzędnika. Zobacz też: Janusz Krupski – szlachcic.
Janusz Krupski
2008.02.22. Janusz Krupski by Kubik.JPG
Janusz Krupski (2008)
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1951
Lublin
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów
i Osób Represjonowanych
Okres urzędowania od 19 maja 2006
do 10 kwietnia 2010
Poprzednik Jan Turski
Następca Jan Stanisław Ciechanowski
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Janusz Krupski i Jerzy Kłoczowski (Warszawa 2007)
Grób Janusza Krupskiego na Powązkach (2011)

Janusz Stanisław Krupski (ur. 9 maja 1951 w Lublinie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski historyk, działacz opozycji demokratycznej w PRL, urzędnik państwowy III RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1970–1975 był studentem KUL W 1976 został członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W okresie 1977–1988 redagował poza cenzurą niezależne pismo "Spotkania".

W 1980 wszedł do władz zarządu regionu NSZZ "Solidarność" w Gdańsku. Za swoją działalność był wielokrotnie szykanowany i represjonowany przez funkcjonariuszy SB. W czasie stanu wojennego internowany. 21 stycznia 1983 został uprowadzony do Puszczy Kampinoskiej w rejon wsi Truskaw przez trzech funkcjonariuszy Samodzielnej Grupy "D" Departamentu IV MSW pod dowództwem kapitana Grzegorza Piotrowskiego, następnie dotkliwie poparzony żrącym płynem, w wyniku czego doznał poparzeń I i II stopnia.

W latach 1990–1992 był dyrektorem wydawnictwa Editions Spotkania. Brał też udział w pracach sejmowej komisji nadzwyczajnej do zbadania skutków stanu wojennego i Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. Od 1993 był prezesem Wydawnictwa Krupski i S-ka.

Od 2000 do 2006 pełnił obowiązki zastępcy prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Od 19 maja 2006 był kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W 2009 rada Polskiej Fundacji Katyńskiej nadała mu Medal Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej[1].

Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[2]. 26 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[3].

Postanowieniem z 16 kwietnia 2010 marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego wykonującego obowiązki prezydenta RP, za wybitne zasługi w służbie państwu i społeczeństwu, pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[4]. W 2012 powstał poświęcony Januszowi Krupskiemu film dokumentalny pt. Niepodległy autorstwa Arkadiusza Gołębiewskiego i Pawła Nowackiego[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Janusz Krupski był żonaty z Joanną, miał siedmioro dzieci: Piotra, Pawła, Tomasza, Łukasza, Jana, Marię i Teresę[6][7]. Mieszkał w Grodzisku Mazowieckim. Był członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa.

Przypisy

  1. Sesja katyńska w Warszawie – Medale Dnia Pamięci dla zasłużonych. dzieje.pl, 30 maja 2009. [dostęp 31 sierpnia 2014].
  2. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. msw.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 6 września 2012].
  3. Uroczystości pogrzebowe Janusza Krupskiego. interia.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  4. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  5. Pamięci Prezesa IPN Janusza Kurtyki i Zastępcy Prezesa IPN Janusza Krupskiego – Warszawa, 9, 10 kwietnia 2013. ipn.gov.pl, 9 kwietnia 2013. [dostęp 1 grudnia 2013].
  6. W katastrofie zginął Janusz Krupski, opozycjonista, redaktor katolicki, polityk. ekai.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  7. 10 września 2009: Kiedy ojciec nagle umiera. przewodnik-katolicki.pl. [dostęp 30 października 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]