Janusz Kurtyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Janusz Kurtyka
Kurtyka Janusz.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1960
Kraków
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Okres urzędowania od 29 grudnia 2005
do 10 kwietnia 2010
Poprzednik Leon Kieres
Następca Franciszek Gryciuk (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (pośm.) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Za Zasługi III Stopnia (Ukraina)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Janusz Marek Kurtyka (ur. 13 sierpnia 1960 w Krakowie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski historyk, dr hab. nauk historycznych, od 2005 do 2010 prezes Instytutu Pamięci Narodowej.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Absolwent III LO im. Jana Kochanowskiego w Krakowie[1]. Ukończył następnie studia historyczne na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1995 obronił doktorat, a w 2000 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk historycznych. Specjalizował się w genealogii, historii nowożytnej, historii średniowiecza oraz naukach pomocniczych historii. Zawodowo związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk (od 1985) oraz Państwową Wyższą Szkołą Wschodnioeuropejską w Przemyślu, w której objął stanowisko profesora. Od 2008 prowadził wykłady z zakresu historii ustroju Polski w krakowskiej Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum".

Pracował także w redakcji historycznej Wielkiej Encyklopedii PWN, brał udział w pracach nad Polskim Słownikiem Biograficznym. Był autorem ponad 140 publikacji naukowych[2].

Działał w opozycji demokratycznej w okresie PRL, brał udział w zakładaniu Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był wykładowcą na Chrześcijańskim Uniwersytecie Robotniczym. W latach 1989–2000 pełnił funkcję przewodniczącego koła NSZZ "Solidarność" krakowskich placówek Instytutu Historii PAN. W 1990 wstąpił do Partii Republikańskiej, a w 1991 przystąpił z nią do Koalicji Republikańskiej. W 1992 został członkiem Partii Chrześcijańskich Demokratów. W wyborach w 1993 kandydował do Sejmu z 21. miejsca na liście wyborczej KKW "Ojczyzna" w okręgu obejmującym województwo krakowskie, otrzymując 235 głosów[3]. Pod koniec lat 90. działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym.

Po utworzeniu Instytutu Pamięci Narodowej został pierwszym dyrektorem jego oddziału w Krakowie. 21 kwietnia 2005 Kolegium IPN rekomendowało jego kandydaturę Sejmowi na stanowisko prezesa tej instytucji. 9 grudnia tego samego roku jego kandydatura została zaakceptowana przez Sejm (większością 332 głosów), a 22 grudnia zatwierdzona przez Senat. Urzędowanie rozpoczął po złożeniu przed Sejmem ślubowania w dniu 29 grudnia 2005.

Był również publicystą Radia Maryja[4].

Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofy polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[5]. 15 kwietnia 2010 w Przemyślu odbył się marsz pamięci ku jego czci[6]. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 23 kwietnia 2010 w Krakowie[7]. Msza odprawiona została w Kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła, następnie Janusz Kurtyka został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim[7].

Miał żonę, Zuzannę Kurtykę, z zawodu lekarkę, i dwóch synów[8].

[edytuj] Odznaczenia, wyróżnienia i tablice pamiątkowe

Laureat Nagrody im. Adama Heymowskiego (1996), II nagrody w Konkursie im. Klemensa Szaniawskiego (1998), Nagrody im. Joachima Lelewela (2000) oraz Nagrody im. Jerzego Łojka (2001)[9].

W 2007 został odznaczony ukraińskim Orderem "Za Zasługi" trzeciego stopnia[10]. 3 kwietnia 2009 został odznaczony przez Prezydenta RP, Lecha Kaczyńskiego, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[11], a 16 kwietnia 2010 pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[12].

9 czerwca 2010 otrzymał pośmiertnie nagrodę Kustosza Pamięci Narodowej[13].

Januszowi Kurtyce poświęcono także tablice pamiątkowe: na Pałacu Konopków w Wieliczce (odsłonięta 13 sierpnia 2010[14]), na elewacji siedziby IPN przy ul. Towarowej 28 w Warszawie (odsłonięta 8 października 2010[15]) oraz w kościele św. Kazimierza w Krakowie (odsłonięta 8 kwietnia 2011)[16].

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Generał Leopold Okulicki "Niedźwiadek" (1898–1946), 1989
  • Konspiracja i opór społeczny na Podkarpaciu w okresie PRL (red.), 2007
  • Latyfundium Tęczyńskie. Dobra i właściciele (XIV–XVII wiek), 1999
  • Odrodzone królestwo. Monarchia Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego w świetle nowszych badań, 2001
  • Tęczyńscy. Studium z dziejów polskiej elity możnowładczej w średniowieczu, 1997
  • Podole w czasach Jagiellońskich. Studia i materiały, 2011
  • Z dziejów agonii i podboju. Prace zebrane z zakresu najnowszej historii Polski, 2011

Przypisy

  1. ↑ Pamięci Janusza Kurtyki. 3liceum-krakow.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  2. ↑ Wykaz publikacji dr. hab. Janusza Kurtyki Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl. [dostęp 24 kwietnia 2010].
  3. ↑ Andrzej Florczyk (red.): Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 19 września 1993 r.. T. 1: Wyniki głosowania w okręgach wyborczych. Warszawa: Państwowa Komisja Wyborcza, 1993, s. 184. ISBN 83-901229-2-8. 
  4. ↑ Informacje na stronie radiomaryja.pl. [dostęp 20 stycznia 2012].
  5. ↑ Komunikat Nr 152/VI kad.. sejm.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  6. ↑ Przemyśl: Marsz Pamięci ku czci Janusza Kurtyki. naszemiasto.pl, 15 kwietnia 2010. [dostęp 12 lipca 2010].
  7. ↑ 7,0 7,1 Uroczystości pogrzebowe prezesa IPN Janusza Kurtyki. wyborcza.pl, 23 kwietnia 2010. [dostęp 24 kwietnia 2010].
  8. ↑ Mediewista z ułańską fantazją – „Dziennik Polski”, 16.04.2010. ipn.gov.pl. [dostęp 1 listopada 2010].
  9. ↑ Prezes Instytutu Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl. [dostęp 1 listopada 2010].
  10. ↑ Указ Президента України № 739/2007 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].
  11. ↑ M.P. z 2009 r. Nr 35, poz. 535
  12. ↑ M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  13. ↑ Uroczystość wręczenia nagród Kustosz Pamięci Narodowej – Warszawa, 9 czerwca 2010. ipn.gov.pl. [dostęp 19 października 2010].
  14. ↑ Odsłonięcie tablicy pamiątkowej śp. Janusza Kurtyki – Wieliczka, 13 sierpnia 2010. ipn.gov.pl. [dostęp 17 października 2010].
  15. ↑ Uroczystości z okazji 10-lecia Instytutu Pamięci Narodowej – Warszawa, 8 października 2010. ipn.gov.pl. [dostęp 17 października 2010].
  16. ↑ W Krakowie odsłonięto tablicę upamiętniającą Janusza Kurtykę. rp.pl, 8 kwietnia 2011. [dostęp 29 kwietnia 2011].

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Prezesi IPN – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
Leon Kieres • Janusz Kurtyka • Franciszek Gryciuk (p.o.) • Łukasz Kamiński
 Godło Polski
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Janusz_Kurtyka&oldid=29545512”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach