Janusz Pyciak-Peciak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Pyciak-Peciak
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1949
Warszawa
Dyscypliny pięciobój nowoczesny
Dorobek medalowy

Janusz Gerard Pyciak-Peciak (ur. 9 lutego 1949 w Warszawie) – polski pięcioboista nowoczesny, mistrz olimpijski z Montrealu 1976, mistrz świata.

Trzykrotnie startował w igrzyskach olimpijskich[1]. Po nieudanym starcie w Monachium 1972 na następnej olimpiadzie w Montrealu 1976 zdobył złoty medal indywidualnie. Drużyna z Pyciakiem-Peciakiem, Zbigniewem Paceltem i Krzysztofem Trybusiewiczem była czwarta. Podczas igrzysk w Moskwie 1980 zajął indywidualnie 6. miejsce, a drużyna z jego udziałem (oraz Marka Bajana i Jana Olesińskiego) czwarte. Na igrzyska do Los Angeles 1984 nie pojechał wskutek bojkotu tych zawodów przez władze polskie (przeciwko czemu jako jeden z nielicznych publicznie protestował).

Był także dwukrotnym indywidualnym mistrzem świata (w 1977 i 1981) i dwukrotnym wicemistrzem (w 1978 i 1979). W drużynie trzykrotnie zdobył mistrzostwo świata (w 1977, 1978 i 1981).

Osiem razy zdobył mistrzostwo Polski: w 1974, 1975, 1976, 1977, 1980, 1981, 1982 i 1983.

Wielokrotnie był wybierany do dziesiątki najlepszych polskich sportowców w Plebiscycie Przeglądu Sportowego. Dwa razy zajął pierwsze miejsce: w 1977 i w 1981, a także był drugi (w 1978) i dwa razy czwarty (w 1976 i 1979).

Od 1985 mieszka w Stanach Zjednoczonych, gdzie jest trenerem w US Army.

W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

Przypisy

  1. Janusz Pyciak-Peciak Biography and Olympic Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]