Janusz Steinhoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Steinhoff
Janusz Steinhoff.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 września 1946
Gliwice
Wiceprezes Rady Ministrów
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 12 czerwca 2000
do 19 października 2001
Minister gospodarki
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 31 października 1997
do 19 października 2001
Poprzednik Wiesław Kaczmarek
Następca Jacek Piechota
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Przewodniczący Partii Centrum
Przynależność polityczna Partia Centrum
Okres urzędowania od 27 listopada 2004
do 2 września 2008
Poprzednik Zbigniew Religa

Janusz Steinhoff (ur. 24 września 1946 w Gliwicach) – polski polityk, wicepremier i minister gospodarki w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm X, I i III kadencji, przewodniczący Partii Centrum w latach 2004–2008.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1974 studia na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej, na tej uczelni uzyskał w 1985 stopień naukowy doktora. Jest specjalistą z zakresu przeróbki kopalin stałych, górnictwa, ochrony środowiska, procesów restrukturyzacji górnictwa.

W 1980 był współzałożycielem NSZZ „Solidarność” na Politechnice Śląskiej. W latach 1981–1989 prowadził działalność podziemną i opozycyjną. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił z ramienia „Solidarności” funkcję eksperta w zakresie górnictwa i ochrony środowiska. W latach 1976–1989 oraz 1994–1997 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Politechniki Śląskiej.

Sprawował mandat posła od 1989 do 1993 i od 1997 do 2001 (X kadencja z listy Komitetu Obywatelskiego, I kadencja z listy Partii Chrześcijańskich Demokratów, III kadencja z listy Akcji Wyborczej Solidarność). W 2001 kandydował do Sejmu z listy AWSP, która nie uzyskała mandatów.

W latach 1990–1994 był prezesem Wyższego Urzędu Górniczego, natomiast w latach 1996–1997 wiceprezesem Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach. W latach 90. należał do liderów PChD, następnie wstąpił do działającego w ramach AWS Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.

Od 31 października 1997 do 19 października 2001 zajmował urząd ministra gospodarki w rządzie Jerzego Buzka; od czerwca 2000 był również wicepremierem, a od lipca 2001 tymczasowym kierownikiem Ministerstwa Łączności.

W 2002 został wiceprezesem SKL-RNP[1]. W 2004 był wśród założycieli Partii Centrum, 27 listopada 2004 został jej przewodniczącym. 2 września 2008 partia została wykreślona z ewidencji.

W 2010 popierał Andrzeja Olechowskiego w wyborach prezydenckich.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]