Janusz Warmiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Warmiński
Imię i nazwisko Janusz Lewandowski-Warmiński
Data
i miejsce urodzenia
30 września 1922
Warszawa
Data
i miejsce śmierci
2 listopada 1996
Warszawa
Zawód aktor, reżyser
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Walecznych Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Grób Janusza Warmińskiego i jego żony Aleksandry Śląskiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 24 lipca 2008

Janusz Warmiński właśc. Janusz Lewandowski-Warmiński[1] (ur. 30 września 1922 w Warszawie, zm. 2 listopada 1996 tamże) – polski aktor, reżyser teatralny, dyrektor Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie w latach 1952–1958 i 1960–1996[2].

Praca artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Eksternistyczny egzamin aktorski zdał w 1945. W latach 1945–1947 był aktorem i asystentem reżyserów w Teatrze Polskim w Poznaniu, a w latach 1947–1949 w Teatrze Wojska Polskiego w Poznaniu. Lata 1949–1952 spędził w Teatrze Nowym w Łodzi. Był, obok m.in. Kazimierza Dejmka, Danuty Mancewicz, Barbary Rachwalskiej, Janusza Kłosińskiego i Wojciecha Pilarskiego, jednym z założycieli tego teatru. W 1950 zadebiutował jako reżyser przedstawieniem Makar Dubrawa Aleksandra Korniejczuka.

W latach 1952–1958 i 1960–1996 kierował warszawskim Teatrem Ateneum im. Stefana Jaracza. Przez lata swojej dyrekcji uczynił z Ateneum jeden z najważniejszych warszawskich teatrów, podnosząc rangę jego repertuaru. Warmiński stworzył i utrzymywał jeden z najciekawszych zespołów aktorskich. W czasie kierowania teatrem często wykorzystywał współczesny repertuar zachodni. Reżyserował także nowe teksty dramatopisarzy niemieckojęzycznych. Często sięgał po światową klasykę literatury. W latach 70. zrealizował szereg polityczno-historycznych spektakli nawiązujących do historii Polski. Był aktywny prawie do końca życia. Ostatnią premierę zrealizował 10 czerwca 1995.

Warmiński przygotował też siedem przedstawień dla Teatru Telewizji.

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

Zrealizowane przedstawienia[edytuj | edytuj kod]

Teatr Nowy w Łodzi[edytuj | edytuj kod]

  • 1950Makar Dubrawa – reżyseria (debiut)
  • 1950Zwycięstwo – reżyseria
  • 1951Horsztyński – reżyseria
  • 1960Śmierć komiwojażera – reżyseria (polska prapremiera)

Teatr Ateneum w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

  • 1953Południk 49 – inscenizacja i reżyseria
  • 1953Ostatni – reżyseria
  • 1953Panna Malczewska – reżyseria
  • 1954Chwasty – reżyseria
  • 1954Pojedynek – reżyseria
  • 1955Neapol, miasto milionerów – reżyseria
  • 1957Yerma – reżyseria
  • 1957Soledad – reżyseria
  • 1957Tartuffe, czyli Świętoszek – reżyseria
  • 1958Tramwaj zwany pożądaniem – reżyseria
  • 1960Śmierć komiwojażera – reżyseria
  • 1961Więźniowie z Altony – reżyseria
  • 1962Andorra – reżyseria
  • 1963Marie – Octobre – reżyseria
  • 1964Nocna opowieść – reżyseria
  • 1965Zamek – opracowanie dramaturgiczne i reżyseria – Janusz Warmiński
  • 1965Świadkowie albo nasza mała stabilizacja i śmieszny staruszek – reżyseria (wspólnie ze Zdzisławem Tobiaszem)
  • 1966Mąż i żona – reżyseria
  • 1966Incydent w Vichy – reżyseria
  • 1967Niemcy – reżyseria
  • 1967Idziemy do wnuka – reżyseria
  • 1968Biografia – reżyseria
  • 1969Cena – reżyseria
  • 1970Aby podnieść różę – reżyseria
  • 1970Kurdesz – reżyseria
  • 1970Wszystko o ogrodzie – reżyseria
  • 1971Biesy – reżyseria
  • 1972Kuchnia – adaptacja tekstu i reżyseria
  • 1973Wspólnik – reżyseria
  • 1973Skoro go nie ma – reżyseria
  • 1974Bal manekinów – opracowanie dramaturgiczne i reżyseria
  • 1975Panna Tutli Putli – adaptacja i reżyseria
  • 1976A miłość nigdy się nie kończy – opracowanie i reżyseria
  • 1977Mewa – reżyseria
  • 1978Tryptyk listopadowy – opracowanie dramaturgiczne, inscenizacja i reżyseria
  • 1981Polonez – reżyseria
  • 1981Po Hamlecie – reżyseria
  • 1982Wierzyciele – reżyseria
  • 1983Hamlet – reżyseria
  • 1984Matka – reżyseria
  • 1986Wiśniowy sad – reżyseria
  • 1987Garaż – reżyseria
  • 1989Ciemność w południe – reżyseria wspólnie ze Stanisławem Mączyńskim
  • 1990Małżeństwo pana Mississippi – reżyseria
  • 1992Detektyw – reżyseria
  • 1995Za i przeciw – reżyseria

Teatr telewizji[edytuj | edytuj kod]

  • 1993Detektyw – reżyseria
  • 1979Bal manekinów – opracowanie tekstu i reżyseria
  • 1973W domu z powrotem – adaptacja i reżyseria
  • 1971Cena – reżyseria
  • 1970Granica – scenariusz i reżyseria
  • 1968Łagodna – adaptacja i reżyseria
  • 1964Śmierć komiwojażera – reżyseria
  • 1964Człowiek z głową (autor)

Role teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954)[3]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1952)[4]
  • Order Sztandaru Pracy II klasy (1979)
  • Krzyż Walecznych (1959)
  • Krzyż Partyzancki (1959)
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)
  • Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)
  • Zasłużony dla Kultury Narodowej (1987)
  • Nagroda Państwowa II stopnia za reżyserię własnej sztuki Zwycięstwo w Teatrze Nowym w Łodzi (1951)
  • Nagroda artystyczna miasta Warszawy (1966)
  • I miejsce w plebiscycie "Tygodnika Kulturalnego" dla spektaklu Cena Arthura Millera w Teatrze Telewizji (1971)
  • Nagroda I stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki (1975)
  • Nagroda Komitetu ds. Polskiego Radia i Telewizji (1978)
  • Nagroda teatralna tygodnika "Przyjaźń" za reżyserię Mewy Antona Czechowa w Teatrze Ateneum w Warszawie (1978)
  • Nagroda miasta Warszawy (1988)
  • Nagroda Klubu Biznesmenów "Złota karta" (1993)
  • Dyplom Ministerstwa Kultury ZSRR (1979)

Ponad to Medal Komisji Edukacji Narodowej dla Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie z okazji pięćdziesięciolecia działalności (1979)

Przypisy

  1. Wg inskrypcji na nagrobku
  2. http://www.teatrateneum.pl/historia.php Teatr Ateneum – historia
  3. 19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1954 r. Nr 108, poz. 1458
  4. 22 lipca 1952 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]