Janusz Wilhelmi
Janusz Wilhelmi (ur. 14 listopada 1927, zm. 16 marca 1978) – krytyk literacki.
W czasach studiów przyjaciel Jana Józefa Lipskiego i Janusza Szpotańskiego, którzy po jego nawróceniu na marksizm zerwali z nim kontakty.[1] Janusz Głowacki mówi o nim: Diaboliczna inteligencja i absolutny cynizm.[2]
Szef Komitetu Kinematografii PRL, redaktor naczelny "Kultury", zastępca kierownika (wiceminister) resortu kultury i sztuki w rządzie Piotra Jaroszewicza (ministrem był wtedy Józef Tejchma), a następnie - od stycznia do marca 1978 - krótkotrwały kierownik (minister) tego resortu. Zginął w katastrofie lotniczej w Bułgarii.[3]
Oceniany negatywnie przez środowisko filmowców ze względu na utrudnianie twórczości i wtłaczanie jej w ramy ideologii partyjnej[4]. Działał m.in. przeciwko Andrzejowi Wajdzie. Wsławił się wydaniem polecenia o zatrzymaniu realizacji filmu Andrzeja Żuławskiego "Na srebrnym globie"[5].
Przypisy
- ↑ Magdalena Grochowska, Jan Józef, ambasador marzeń Gazeta Wyborcza, 08.09.2001
- ↑ Ameryka lubi zwycięzców Przegląd Polski (28 lipca 2000)
- ↑ [http://www.przeglad-tygodnik.pl/index.php?site=artykul&id=4702 Andrzej Werblan, Janusza Rolickiego o Januszu Wilhelmim fantazje Przegląd, 2003-07-06, nr 27/2003
- ↑ Krajewski Andrzej, Między współpracą a oporem: twórcy kultury wobec systemu politycznego PRL (1975-1980), Warszawa 2004. s. 36.
- ↑ Krajewski Andrzej, Między współpracą a oporem: twórcy kultury wobec systemu politycznego PRL (1975-1980), Warszawa 2004. s. 59.
|
|||||||