Janusz Zakrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Janusz Zakrzewski (ur. 23 lipca 1932 w Krakowie, zm. 26 października 2008 w Warszawie) – polski fizyk, profesor doktor habilitowany (od 1971), dziekan Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1972–1975) i prorektor Uniwersytetu Warszawskiego (1981-1982).

Członek PAN (od 1986), Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1984), Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Prezes Polskiego Towarzystwa Fizycznego (1987–1991).

Pracował w Zakładzie Cząstek i Oddziaływań Fundamentalnych Instytutu Fizyki Doświadczalnej na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Był fizykiem eksperymentatorem, zajmował się fizyka cząstek elementarnych (fizyką wysokich energii). Był współodkrywcą (z Marianem Danyszem i Jerzym Pniewskim) pierwszego podwójnego hiperjądra (1963) oraz ciężkich hiperjąder. Brał udział w eksperymencie, który doprowadził do odkrycia neutralnego bozonu pośredniczącego w CERN. Był współautorem (z A. K. Wróblewskim) podręcznika Wstęp do fizyki (t. 1 1976, t. 2, cz. 1-2 1989-1991).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]