Jari-Matti Latvala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jari-Matti Latvala
Latvala w 2010
Latvala w 2010
Pełne imię i nazwisko Jari-Matti Latvala
Kraj  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1985
Töysä
Sezon 2013
Seria Rajdowe Mistrzostwa Świata
Zespół Volkswagen Motosport
Samochód Volkswagen Polo R WRC
Nr startowy 7
Pilot Miikka Anttila
Sukcesy

2010: Rajdowe Mistrzostwa Świata (wicemistrz świata)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jari-Matti Latvala (ur. 3 kwietnia 1985 w Töysä) – fiński kierowca rajdowy. W sezonie 2013 jest członkiem zespołu Volkswagen Motorsport i startuje w Rajdowych Mistrzostwach Świata samochodem Volkswagen Polo WRC. Jego pilotem od lipca 2003 jest rodak Miika Anttila. Latvala nosi przydomek "Jarppa ja Latvis"[1].

Swoją karierę sportową Latvala rozpoczął w 2001 roku, gdy startował w rallysprintach. W 2002 roku, w wieku 17 lat, zadebiutował w Rajdowych Mistrzostwach Świata jadąc samochodem Mitsubishi Lancer Evo VI. W debiucie zajął 17. miejsce w Rajdzie Wielkiej Brytanii. W latach 2006-2007 był członkiem zespołu Stobart VK Ford Rally Team, a w 2008 roku przeszedł do fabrycznego zespołu Forda. W 2007 roku podczas Rajdu Irlandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium w rajdzie Mistrzostw Świata (3. miejsce), a swoje pierwsze zwycięstwo odniósł w lutym 2008 w Rajdzie Szwecji. W 2010 roku wywalczył rajdowe wicemistrzostwo świata przegrywając w klasyfikacji generalnej jedynie z Francuzem Sébastienem Loebem.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Latvala urodził się w gminie Töysä. W wieku 6 lat nauczył się jeździć gokartem. 20 września 1992 zaliczył swoje pierwsze gokartowe zawody w mieście Vaasa. Gokartem startował do 2000 roku[2].

W wieku 8 lat ojciec kupił młodemu Latvali Forda Escorta, którym Jari-Matti nauczył się jeździć. Kolejnym samochodem, na którym szkolił się Latvala, był Sunbeam Avenger, odkupiony od fińskiego rajdowca, Henriego Toivonena. W wieku 10 lat Latvala jeździł już A-grupowym Oplem Asconą, a w wieku 12 lat – F-grupowym Fordem Escortem RS 2000. Swoją naukę przeniósł wówczas na zamarznięte jeziora blisko miejsca zamieszkania, a z czasem na lokalne polne drogi. Później Latvala zdobywał rajdową praktykę dzięki treningom Oplem Astrą przerobioną na samochód rajdowy oraz Mitsubishi Lancerem, samochodem którym ojciec Jari startował w Rajdzie Safari[2].

Jesienią 2000 roku Latvala otrzymał Toyotę Corolla 1600 GT. 5 maja 2001 zaliczył tym samochodem swój debiut w zawodach rallysprintów. Łącznie startował nim 13 razy, do października 2001, gdy awarii uległ silnik. W rallysprintach Fin jeździł do maja 2002 roku[2].

2002-2005[edytuj | edytuj kod]

5 czerwca 2002 roku Latvala zdał w Wielkiej Brytanii egzamin na prawdo jazdy, a 9 czerwca 2002 rozpoczął rajdową karierę. Jego nauczycielem w szkole rajdowej był Pentti Airikkala, były fiński rajdowiec, uczestnik rajdów mistrzostw świata. W 2002 roku Latvala wystartował w dziesięciu fińskich rajdach N-grupowymi Renault Clio i Citroënem Saxo, a jego pilotem był Steve Harris. Z kolei w sierpniu 2002 jego pilotem został inny Brytyjczyk, Carl Williamson[3]. W listopadzie 2002 zadebiutował w mistrzostwach świata. Jadąc samochodem Mitsubishi Lancer Evo VI zajął 17. miejsce w Rajdzie Wielkiej Brytanii[4].

Rok 2003 Latvala rozpoczął od startu w mistrzostwach Estonii, w rajdzie Eesti Talv. Jadąc Toyotą Corollą WRC wygrał ten rajd. Jego pilotem w tej imprezie był rodak, Miikka Anttila, z którym nawiązał dłuższą współpracę[3][5]. W 2003 roku Latvala wystartował w wielu rajdach, w mistrzostwach dwóch krajów. W mistrzostwach Włoch jechał Subaru Imprezą STi w Pucharze Subaru, a w mistrzostwach Wielkiej Brytanii - Fordem Focusem WRC 01, którym Colin McRae startował w 2001 roku w Rajdzie Safari 2001[3][6]. W 2003 roku Latvala wziął również udział w mistrzostwach świata kierując Forda Focusa WRC 02. W czerwcowym Rajdzie Grecji był dziesiąty[7], a w lipcowym Rajdzie Niemiec - siedemnasty[8]. W Rajdzie Finlandii zajął czternastą pozycję[9], a w Rajdzie Wielkiej Brytanii - dziesiątą[10]. W lipcu 2003 Miikka Anttila został jego stałym pilotem[11].

W sezonie 2004 Latvala zaliczył jedenaście startów w mistrzostwach świata[6]. Głównym jego celem był udział w Junior World Rally Championship. Sezon w JWRC rozpoczął od startu Fordem Pumą S1600 w Rajdzie Monte Carlo, którego nie ukończył na skutek wypadku na 12. odcinku specjalnym[12]. Kolejne dwa rajdy w Junior WRC Fin zaliczył jadąc samochodem Ford Fiesta S1600. Z Rajdu Grecji odpadł z powodu awarii sprzęgła[13], natomiast z Rajdu Turcji z powodu awarii radiatora[14]. Przed sierpniowym Rajdem Finlandii Latvala znów zmienił samochód i zdecydował się na starty Suzuki Ignisem S1600[11]. Zaliczył nim cztery starty, ale tylko we wrześniowym Rajdzie Wielkiej Brytanii zdobył punkty do klasyfikacji Junior WRC, zajmując czwartą pozycję[15]. W sezonie 2004 Latvala wystartował również w trzech rajdach mistrzostw świata N-grupowymi Subaru Imprezą (w Rajdzie Niemiec i Rajdzie Francji) oraz Mitsubishi Lancerem Evo 8 (w Rajdzie Australii)[6].

Sezon 2005 Latvala rozpoczął od startu Toyotą Corollą WRC w Rajdzie Szwecji, w którym zajął szesnaste miejsce[16]. Samochodem tym pojechał jeszcze także w sierpniowym Rajdzie Finlandii, którego nie ukończył[17]. Przez większą część sezonu 2005 Latvala startował N-grupowym Subaru Imprezą, a we wrześniowym Rajdzie Wielkiej Brytanii jechał Fordem Focusem WRC 02[6].

2006-2007: Stobart Ford[edytuj | edytuj kod]

Latvala w Fordzie Focusie WRC w barwach teamu Stobart podczas Rajdu Wielkiej Brytanii

W sezonie 2006 Latvala wystartował w jedenastu rajdach, w tym w sześciu N-grupowym Subaru Imprezą WRX STi w ramach serii Production Car World Rally Championship, w jednym Toyotą Corollą WRC (w Rajdzie Finlandii, w którym był siedemnasty) i w czterech Fordem Focusem WRC w barwach teamu Stobart VK Ford Rally Team[6]. W Rajdzie Meksyku zdobył swoje pierwsze 4 punkty do klasyfikacji PCWRC[18]. W październikowym Rajdzie Australii zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata i pierwsze w Production Cars. Zdobył tym samym swoje pierwsze w karierze 3 punkty w mistrzostwach świata[19]. Z kolei w listopadowym Rajdzie Nowej Zelandii był ósmy w klasyfikacji generalnej i ponownie wygrał serię Production Cars[20]. Klasyfikację PCWRC zakończył na czwartej pozycji[21]. W barwach zespołu Stobart wystąpił w takich rajdach jak: Rajd Hiszpanii, Rajd Francji, Rajd Niemiec i Rajd Wielkiej Brytanii[6]. W tym ostatnim zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej za Marcusem Grönholmem, Manfredem Stohlem i Petterem Solbergiem, z którym przegrał miejsce na podium o blisko 40 sekund[22]. W klasyfikacji mistrzostw świata za sezon 2006 Latvala zajął trzynaste miejsce z 9 zdobytymi punktami[23].

W sezonie 2007 Latvala stał się regularnym kierowcą zespołu Stobart, w którym jeździł wraz z synem szefa zespołu Malcolma Wilsona, Matthew Wilsona i Norwegiem Henningiem Solbergiem[24]. Sezon rozpoczął od nieukończenia dwóch rajdów - Rajdu Monte Carlo z powodu wypadku i Rajdu Szwecji z powodu awarii skrzyni biegów[25]. W Rajdzie Norwegii utrzymywał się w granicach trzeciego miejsca, jednak ostatecznie zakończył go na piątej pozycji, głównie z powodu 90-sekundowej kary[26]. Piąty odcinek specjalny, Opaker, był pierwszym wygranym odcinkiem specjalnym w karierze Latvali[27]. W kolejnych trzech rajdach Fin także zdobywał punkty do klasyfikacji mistrzostw świata. W Rajdzie Meksyku był siódmy, w Rajdzie Portugalii - ósmy, a w Rajdzie Argentyny - czwarty. W kolejnych trzech rajdach nie zdobył punktów, ale potem punktował ponownie w: Rajdzie Niemiec (ósmy), Rajdzie Nowej Zelandii (piąty), Rajdzie Hiszpanii (siódmy) i w Rajdzie Francji (czwarty)[6]. Z kolei w listopadowym Rajdzie Irlandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium. Zajął trzecie miejsce za dwójką z Citroën Total World Rally Team, Sébastienem Loebem oraz Danielem Sordo[28]. W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata sezonu 2007 Latvala zajął ósme miejsce zdobywając łącznie 30 punktów[29].

Sezon 2008[edytuj | edytuj kod]

Latvala w fabrycznym Fordzie Focusie WRC na trasie Rajdu Monte Carlo 2008

Na początku 2008 roku Latvala podpisał kontrakt z fabrycznym zespołem Forda, BP Ford Abu Dhabi World Rally Team. Został tam drugim kierowcą po rodaku Mikko Hirvonenie i zastąpił Marcusa Grönholma, który z końcem 2007 roku zakończył sportową karierę[30]. Debiut w barwach Forda w Rajdu Monte Carlo nie był dla Latvali udany. Na 12. odcinku specjalnym uszkodził zawieszenie, przez co stracił szanse na zdobycie punktów w tym rajdzie. Do startu wrócił w następnym dniu dzięki SupeRally i ostatecznie był dwunasty w rajdzie[31][32]. W lutym 2008 Latvala wystartował w Rajdzie Szwecji. W pierwszym dniu rajdu zwyciężył we wszystkich odcinkach specjalnych, a następnie utrzymał prowadzenie i odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w karierze w mistrzostwach świata, wyprzedzając na mecie Mikko Hirvonena i Gianluigiego Gallego[33]. Licząc 22 lat i 313 dni stał się najmłodszym w historii zwycięzcą rajdu mistrzostw świata. Pobił należący do Henriego Toivonena rekord z 1980 roku, który wygrał Rajd Wielkiej Brytanii mając 24 lata i 86 dni[34]. Za swoją postawę w Rajdzie Szwecji Latvala został uhonorowany nagrodą "Abu Dhabi Spirit of The Rally". Po zwycięskim rajdzie w Latvala powiedział:

Quote-alpha.png
Pierwsze zwycięstwo w rajdzie i zdobycie nagrody jest dla mnie spełnieniem marzeń. Przed startem liczyłem na podium, ale ostateczny wynik jest dla mnie wręcz idealny[35][36].

W trzecim rajdzie sezonu i pierwszym szutrowym, Rajdzie Meksyku, Latvala zajął trzecie miejsce przegrywając tylko z Sébastienem Loebem i Chrisem Atkinsonem[37]. W Rajdzie Argentyny nie zdobył punktów do mistrzostw świata zajmując piętnaste miejsce, a w Rajdzie Jordanii był siódmy[6]. W majowym Rajdzie Włoch, odbywającym się na Sardynii Latvala stanął na podium, po raz trzeci w sezonie 2008. Stracił nieco ponad 15 sekund do zwycięzcy, Sébastiena Loeba i niespełna 5 do partnera z zespołu Forda, Mikko Hirvonena[38]. W Rajdzie Grecji zajął siódmą pozycję[39], a czerwcowy Rajd Turcji zakończył na drugiej pozycji, 7,9 sekundy za Mikko Hirvonenem[40]. Do końca sezonu 2008 Latvala punktował jeszcze w czterech rajdach. W Rajdzie Hiszpanii był szósty, a w Rajdzie Francji - czwarty. W obu startował Fordem Focusem w barwach Stobart VK Ford Rally Team[6]. Dwa ostatnie rajdy sezonu, Rajd Japonii i Rajd Wielkiej Brytanii ukończył na drugiej pozycji. W Japonii przegrał z Mikko Hirvonenem[41], a w Wielkiej Brytanii z Sébastienem Loebem[42]. W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata Latvala zajął czwartą pozycję. Zdobył 58 punktów i zakończył sezon za Sébastienem Loebem, Mikko Hirvonenem oraz Danielem Sordo[43].

Sezon 2009[edytuj | edytuj kod]

Latvala na odcinku specjalnym Rajdu Finlandii 2009

W 2009 roku Latvala pozostał w zespole Forda. Początek sezonu był jednak dla Fina nieudany. W pierwszych czterech rajdach: Rajdzie Irlandii, Rajdzie Norwegii, Rajdzie Cypru i Rajdzie Portugalii tylko raz zdobył punkty[44]. Fakt ten miał miejsce w Rajdzie Norwegii, który Latvala ukończył na trzecim miejscu za Sébastienem Loebem i Mikko Hirvonenem[45]. Natomiast w Rajdzie Portugalii uległ wypadkowi. Na trzecim odcinku specjalnym jego Ford Focus WRC wypadł z trasy, 17-stokrotnie dachował i zatrzymał się 150 metrów poniżej drogi. Załodze nic się stało[46]. Następnie Latvala wystartował w Rajdzie Argentyny, w którym był szósty[44]. W majowym Rajdzie Włoch, odbywającym się na Sardynii Fin prowadził od startu do mety i tym samym odniósł swoje drugie zwycięstwo w mistrzostwach świata w karierze. W klasyfikacji generalnej rajdu wyprzedził Mikko Hirvonena oraz Pettera Solberga[47]. W kolejnym starcie, w Grecji, Latvala był trzeci za Hirvonenem i Sébastienem Ogierem[48]. Z kolei w Rajdzie Polski Latvala do ostatniego odcinka specjalnego jechał na drugiej pozycji za Mikko Hirvonenem. Na tym odcinku uderzył jednak w barierkę i musiał wycofać się z rajdu[49]. Na przełomie lipca i sierpnia, w Rajdzie Finlandii Latvala po raz czwarty w sezonie stanął na podium. Był trzeci za Hirvonenem i Loebem[50]. W ostatnich trzech startach w sezonie: w Rajdzie Australii, Rajdzie Hiszpanii i Rajdzie Wielkiej Brytanii Fin również punktował, ale przyjeżdżał na miejscach poza podium[44]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2009 Latvala zajął czwartą pozycję ze 41 punktami. Przegrał w niej z Loebem, Hirvonenem oraz Sordo[51].

Sezon 2010[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010 Latvala rozpoczął od zajęcia trzeciego miejsca w Rajdzie Szwecji za Mikko Hirvonenem i Sébastienem Loebem[52]. W marcowym Rajdzie Meksyku Latvala był piąty[53], a w dniu swoich 25. urodzin, w Rajdzie Jordanii był drugi i przegrał tylko z Loebem[54]. W kwietniu zajął ósme miejsce Rajdzie Turcji[55]. W maju 2010 Latvala wystartował w Rajdzie Nowej Zelandii. Po pierwszym dniu był drugi, a pod koniec drugiego dnia spadł na trzecią pozycję w klasyfikacji generalnej. W trzecim dniu odrabiał straty i na ostatnim, 21. odcinku specjalnym zdołał wyprzedzić dotychczasowego lidera Sébastiena Ogiera, dzięki czemu odniósł pierwsze zwycięstwo w sezonie 2010[56][57]. Pod koniec maja 2010 Latvala brał udział w Rajdzie Portugalii, jednak podobnie jak rok wcześniej, nie ukończył go. na 9. odcinku specjalnym rozbił swojego Forda na tyle, iż nie mógł powrócić do rywalizacji w systemie SupeRally[58].

W lipcu 2010 Latvala zajął szóstą pozycję w Rajdzie Bułgarii[59]. Z kolei w lipcowym Rajdzie Finlandii objął pozycję lidera na 7. odcinku specjalnym i do końca rajdu nie oddał prowadzenia odnosząc swoje drugie zwycięstwo w sezonie oraz czwarte w karierze. Wyprzedził w nim dwóch Francuzów - Sébastiena Ogiera i Sébastiena Loeba[60][61]. We wszystkich kolejnych rajdach końca sezonu Latvala zajmował punktowane pozycje. W Rajdzie Niemiec była to czwarta pozycja[62], a w Rajdzie Japonii - trzecia za Sébastienem Ogierem oraz Petterem Solbergiem[63]. W kolejnych dwóch startach: Rajdzie Korsyki i Rajdzie Katalonii Latvala zajmował czwarte miejsce[44]. Ostatnim rajdem mistrzostw świata w sezonie 2010 był Rajd Wielkiej Brytanii. W ostatnim dniu rajdu Latvala awansował na trzecią pozycję i na niej też ostatecznie zakończył rywalizację finiszując na mecie za Loebem i Petterem Solbergiem[64]. Dzięki zajęciu miejsca na podium Latvala wywalczył wicemistrzostwo świata. Zdobył łącznie 171 punktów i przegrał w klasyfikacji generalnej o 105 punktów z Loebem[65].

Sezon 2011[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem 2011 zespół Ford Abu Dhabi World Rally Team zmienił samochód z Forda Focusa WRC na Forda Fiestę RS WRC. Skład personalny nie zmienił się w porównaniu z sezonem 2010[66]. Debiut Forda Fiesty WRC przypadł na pierwszą połowę lutego, czyli Rajdzie Szwecji. Całe podium w szwedzkim rajdzie zajęli wówczas kierowcy zespołu Forda. Latvala był trzeci, przegrywając z kolegami z zespołu, Mikko Hirvonenem i Madsem Østbergiem[67]. W kolejnych dwóch startach Latvala znów zajmował trzecie miejsce. W marcowym Rajdzie Meksyku przegrał jedynie z Sébastienem Loebem i Mikko Hirvonenem[68], a w Rajdzie Portugalii uległ dwóm kierowcom Citroën Total World Rally Team, Sébastienowi Ogierowi i Loebowi[69]. W kwietniowym Rajdzie Jordanii Latvala do ostatniego odcinka specjalnego walczył o zwycięstwo z Sébastienem Ogierem. Ostatecznie przegrał z Francuzem o 0,2 sekundy, co jest rekordową najmniejszą różnicą w historii rajdowych mistrzostw świata[70].

Majowy Rajd Sardynii nie był udany dla Latvali. Na pierwszym odcinku specjalnym Latvala uległ wypadkowi, a jego samochód dachował. Przyczyną tego zdarzenia był błąd pilota Miikki Anttili, który błędnie odczytał notatkę. Skutkiem wypadku była najpierw 30-sekundowa strata, a następnie wycofanie się z rajdu[71]. Załoga Latvala-Anttila pówróciła do rajdu na zasadzie SupeRally i ostatecznie zajęła 18. miejsce[72]. W kolejnych dwóch rajdach, Rajdzie Argentyny i Rajdzie Grecji Latvala był odpowiednio siódmy i dziewiąty[44]. Natomiast w Rajdzie Finlandii stanął na podium. Był drugi za Sébastienem Loebem[73]. W Rajdzie Niemiec Latvala był czternasty[74]. We wrześniowym Rajdzie Australii prowadził od 11. do 22. odcinka specjalnego, jednak ostatecznie zajął drugie miejsce za Mikko Hirvonenem[75]. W Rajdzie Francji Latvala był czwarty, a w Rajdzie Katalonii zajął trzecią pozycję[44]. W listopadowym, ostatnim rajdzie sezonu 2011, Rajdzie Wielkiej Brytanii Latvala zwyciężył przed Norwegami Madsem Østbergiem i Henningiem Solbergiem. Było to jedyne zwycięstwo Fina w sezonie, jednak nie pomogło w zajęciu miejsca na podium w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata, w której Latvala był czwarty[76].

Sezon 2012[edytuj | edytuj kod]

Latvala podczas Rajdu Francji 2012.

W sezonie 2012 Latvala nadal zasiadał za kierownicą Forda Fiesty RS WRC reprezentując barwy zespołu Ford World Rally Team. Miejsce Mikko Hirvonena, w roli drugiego kierowcy zespołu, zajął Petter Solberg[77]. Sezon został zainaugorwany przez Rajd Monte Carlo 2012. Latvala na 2.odcinku specjalnym objął prowadzenie. Mając pół minuty przewagi nad następnym zawodnikiem na 4. OS-ie wypadł z drogi i nie ukończył rajdu[78]. Kolejna runda mistrzostw świata to Rajd Szwecji. Latvala wygrał go zdobywając 25 punktów oraz kolejny jeden za zajęcie 3. miejsca na Power Stage [79].

Pomimo wygrania największej liczby odcinków specjalnych Rajd Meksyku nie był dla Latvali udany. Na 3. odcinku specjalnym został on liderem rajdu, aby na 5. uszkodzić zawieszenie i spaść na 8. pozycję. Potem Fin odrabiał straty i na 22. oesie był już trzeci w klasyfikacji generalnej. Na mierzącej 54 kilometry próbie Guanajuatito Latvala rozpoczął pościg za prowadzącymi kierowcami Citroena. Uzyskując najlepsze międzyczasy za jednym ze szczytów dostrzegł rozbity samochód Jewgienija Nowikowa. Nie będąc pewnym czy wrak leży na drodze czy poza nią rozpoczął gwałtowne hamowanie, co poskutowało rolowaniem i stratą 7 minut. Przed następnym OS-em komisja techniczna stwierdziła pęknięcie klatki bezpieczeństwa i nie dopusciła Latvali do dalszej jazdy[80].

Rajd Portugalii toczył się dla fińskiego zawodnika ze zmiennym szczęściem. Po odpadnięciu na 2. oesie Sébastiena Loeba Latvala ukończył pierwszy dzień jako lider klasyfikacji[81]. Po nocnej ulewie warunki na trasie stały się trudne. Na 5. odcinku specjalnym Fiesta Latvali uderzyła w kamień i zawieszenie uległo zniszczeniu. Latvala został zmuszony do skorzystania z SupeRally i tym samym spadł na 16. pozycję[82]. Powrócił na trasę w trzecim dniu i zaczął odrabiać straty, jednak po awarii układu paliwowego na 14. oesie spadł na 19. miejsce[83]. Po dyskwalifikacji zwycięzcy – Mikko Hirvonena, Latvala ukończył rajd jako 14. zawodnik w klasyfikacji[84][85]. Do dorobku punktowego Latvali dopisano 2 punkty zdobyte na Power Stage.

Z powodu złamania obojczyka w trakcie treningu na nartach Rajd Argentyny odbył się bez Latvali[86][87].

W Rajdzie Akropolu Latvala wygrał największą liczbę odcinków specjalnych, co jednak wystarczyło na zajęcie trzeciego miejsca. Rajd rozpoczął od wygranej na 1. oesie. Pozycję lidera stracił na 4. oesie. Do 14. próby przystąpił ze startą 2,2 sekundy do prowadzącego Sébastiena Loeba. W jej trakcie na lewym skręcie tył Fiesty WRC został wyniesiony na pobocze, co spowodowało przebicie opony. Z przebit oponą Latvala pokonał następne kilka kilometrów i uszkodził zacisk hamulca[88]. Wymiana koła zajęła Finowi 3,5 minuty, w efekcie czego spadł na 4. miejsce i następne trzy odcinki specjalne pokonał na trzech hamulcach. Po odpadnięciu na 17. odcinku Pettera Solberga Fin awansował na 3. pozycję. Utrzymał ją do końca rajdu zdobywając 15 punktów. Wynik jaki uzyskał na Power Stage powiększył konto Latvali o kolejne 2 punkty [89].

Rajd Nowej Zelandii Latvala rozpoczął jako lider, lecz już na 2. OS-ie spadł na 3. miejsce. Na 7. próbie przyciął zakręt, jednak prawe przednie koło wpadłp w dziurę, samochód został obrócony i uderzył w ogrodzenie. Drut z płotu oplątał koło Forda, a uwolnienie auta zajęło ponad 4 minuty[90]. Załoga spadła na 9. pozycję, aby ostatecznie zakończyć rajd na 7. miejscu.

Ojczysty Rajd Finlandii Latvala ukończył na trzecim miejscu[91] , natomiast metę Rajdu Niemiec osiągnął jako drugi zawodnik, co było jego najlepszym wynikiem w dotychczasowej historii jego startów na asfalcie[92].

Rajd Wielkiej Brytanii po raz kolejny okazał się dla Fina szczęśliwy. Latvala na 3. OS-ie objął prowadzenie i nie oddał go do mety[93].

Rajd Francji był następną asfaltową rundą, którą Latvala ukończył na 2. miejscu w klasyfikacji generalnej. Do zwycięzcy, Sébastiena Loeba, stracił 15,5 sekundy[94].

17 października 2012 oficjalnie ogłoszono, że w sezonie 2013 Jari-Matti Latvala wystąpi za kierownicą Volkswagena Polo R WRC w barwach zespołu Volkswagen Motorsport[95].

Przebicie opony na 2. OS-ie oraz uszkodzenie chłodnicy, a następnie wpadnięcie z trasy na 4. OS-ie już na początku Rajdu Sardynii wyeliminowało Latvalę z walki o zwycięstwo w tej imprezie[96]. Latvala zajmuje 12. pozycję i zdobywa 2 punkty za 2. miejsce na Power Stage[97]. Szutrowo-asfaltowy Rajd Katalonii Latvala ukończył jako drugi zawodnik ze stratą 7 sekund do Loeba[98]. Punkty zdobyte w Hiszpanii zadecydowały o zajęciu przez Latvalę 3. miejsca w klasyfikacji generalnej Rajdowych Samochodowych Mistrzostwa Świata[99].

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2013 startuje jako drugi kierowca zespołu Volkswagen Motorsport (pierwszym jest Sébastien Ogier). Debiut za kierownicą Volkswagena Polo R WRC nie był udany. Sezon otwiera Rajd Monte Carlo 2013. Na 14. OS - Col de Turni zajmujący 5. miejsce w klasyfikacji Latvala 500 metrów po starcie wjechał w breję śniegu. Skutkuje to utratą panowania nad samochodem, który uderzył w ścianę i wykonał kilka obrotów na drodze.[100][101]

Rajd Szwecji Latvala ukończył na 4. pozycji.[102] Szanse na dobry rezultat w rajdzie Meksyku Fin stracił już po 500 metrach, kiedy to uszkodził zawieszenie po najechaniu na kamień[103]. Rajd kontynuował korzystając z Rally2 i ostatecznie zajął 16. miejsce z 1 punktem zdobytym na Power Stage.

Rajd Portugalii dał Finowi pierwsze podium w brawach VW. Latval miał szanse na 2. miejsce jednak awaria przedniego dyferencjału na 12. OS spowodowała utratę lokaty na rzecz Mikko Hirvonena.[104]

W Rajdzie Argentyny Latvala po zaciętej walce z Jewgienijem Nowikowem zajął ponownie najniższy stopień podium, bonusowo zdobywając 3 punkty za Power Stage.[105]

Rajd Akropolu to pierwsze zwycięstwo jakie fiński kierowca odniósł dla Volkswagena. Prowadzenie objął już na 4. OS-ie i do samej mety powiększał przewagę na konkurentami. [106]

Od przebicia opony i 12. miejsca rozpoczął Rajd Sardynii. Przez resztę zawodów sukcesywnie odrabiał starty, aby ostatecznie być 3. na mecie[107]. Po serii dobrych występów Latvala w "domowym" Rajdzie Finlandii był faworytem. Już na 2 OS. uszkodził zawieszenie i musiał zrezygnować z dalszej jazdy. Powrócił na trasę rajdu drugiego dnia w ramach Rally2 startując z ostatniej - 88. pozycji. Zawody ukończył jako 17[108].

Rajd Niemiec Latvala zaczął od drugiej pozycji, lecz po uszkodzeniu samochodu przez Ogier'a na 3. OS-ie objął prowadzenie. Po OS 11. Kierowca zjechał do strefy serwisowej z uszkodzonym samochodem. Tuż po starcie do 12. próby okazało się, że drzwi od strony pilota nie zamykają się. Utrudnia to na tyle jazdę, że niedługo potem auto uderza tyłem w bele drewna. Latvala kontynuował jazdę jednak tuż przed metą traci kontrolę i wypada z trasy[109]. Metę osiąga jako 7. zawodnik.

Fatalny wynik w kwalifikacjach Rajdu Australii powoduje że Fin wyrusza na trasę jako trzeci, "odkurzając" szutrową trasę[110]. Pomimo bezbłędnej jazdy straty z dnia pierwszego były już nie do odrobienia. Rajd kończy tuż za podium.

Rajd Francji to równa i solidna jazda Fina. Pomimo, że nie wygrał żadnego odcinka specjalnego do ostatniego dnia zawodów przystępuje jako lider[111]. Ostatecznie musi uznać wyższość Sebastiena Ogier i Daniego Sordo[112].

Rajd Katalonii to ponownie świetna jazda Latvali. Asfaltową część rajdu ukończył jako lider (jest to najlepszy jego wynik w karierze na tej nawierzchni). Ostatni, szutrowy dzień rajdu przyniósł jednak serie awarii. Najpierw dochodzi do wycieku paliwa i pożaru, a następnie do uszkodzenia przedniego dyferencjału. Ostatni OS kierowca pokonuje samochodem z napędem na 3 koła. Rajd kończy na 2. pozycji[113].

W Rajdzie Walii Latvala zajmuje 2. miejsce[114], a w klasyfikacji generalnej całego sezonu jest 3[115].

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie Latvala nadal jest kierowcą zespołu Volkswagen Motorsport. Rozpoczynający Rajd Monte Carlo 2014 przebiegał w bardzo trudnych i zmiennych warunkach. Pierwszą pętle Latvala pojechał asekuracyjnie zajmując 19., 2. i 40. miejsce. W następnych odcinkach polepszał swoją pozycję w klasyfikacji generalnej, aby ukończyć rajd na 5. pozycji. W całym rajdzie wygrał 3 OS-y w tym Power Stage[116].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jari-Matti Latvala jest synem Jariego Latvali, również byłego kierowcy rajdowego, byłego mistrza Finlandii w grupie N z 1994 roku i dziewięciokrotnego uczestnika rajdów o mistrzostwo świata[117]. Jari-Matti Latvala jest kawalerem. Mieszka w mieście Tuuri z partnerką życiową Kirsi[118].

Największymi idolami rajdowymi Jariego-Mattiego Latvali są jego rodacy, Henri Toivonen i Juha Kankkunen[1].

Zwycięstwa w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Stan na 8 lutego 2014.

Nr Rajd Sezon Pilot Samochód
1 Szwecja Rajd Szwecji 2008 Miikka Anttila Ford Focus WRC
2 Włochy Rajd Włoch 2009 Miikka Anttila Ford Focus WRC
3 Nowa Zelandia Rajd Nowej Zelandii 2010 Miikka Anttila Ford Focus WRC
4 Finlandia Rajd Finlandii 2010 Miikka Anttila Ford Focus WRC
5 Wielka Brytania Rajd Wielkiej Brytanii 2011 Miikka Anttila Ford Fiesta RS WRC
6 Szwecja Rajd Szwecji 2012 Miikka Anttila Ford Fiesta RS WRC
7 Wielka Brytania Rajd Wielkiej Brytanii 2012 Miikka Anttila Ford Fiesta RS WRC
8 Grecja Rajd Akropolu 2013 Miikka Anttila Volkswagen Polo R WRC
9 Szwecja Rajd Szwecji 2014 Miikka Anttila Volkswagen Polo R WRC

Starty w rajdach WRC[edytuj | edytuj kod]

Stan na 08.02.2014.

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty Miejsce
2002 Jari-Matti Latvala Mitsubishi Lancer Evo VI MCO
SWE
FRA
ESP
CYP
ARG
GRE
KEN
FIN
DEU
ITA
NZL
AUS
GBR
17
0 -
2003 Ford Motor Co Ford Focus WRC MCO
SWE
TUR
NZL
ARG
GRE
10
CYP
DEU
17
FIN
14
AUS
ITA
FRA
ESP
GBR
10
0 -
2004 Jari-Matti Latvala Ford Puma S1600[a]
Subaru Impreza WRX STI[b]
Ford Fiesta S1600[c]
Suzuki Ignis S1600[d]
Mitsubishi Lancer Evo VIII[e]
MCO
NU
SWE
NU
MEX
NZL
CYP
GRE
NU
TUR
NU
ARG
FIN
NU
DEU
27
JPN
GBR
23
ITA
NU
FRA
21
ESP
29
AUS
NU
0 -
2005 Jari-Matti Latvala Toyota Corolla WRC[f]
Subaru Impreza WRX STI[g]
Ford Focus WRC[h]
MCO
SWE
16
MEX
NZL
NU
ITA
16
CYP
TUR
GRE
ARG
NU
FIN
NU
DEU
21
GBR
NU
JPN
FRA
16
ESP
19
AUS
0 -
2006 Jari-Matti Latvala
Stobart VK Ford Rally Team
Subaru Impreza WRX STI
Toyota Corolla WRC[i]
Ford Focus WRC[j]
MCO
41
SWE
MEX
25
ESP
16
FRA
NU
ARG
ITA
GRE
22
DEU
34
FIN
17
JPN
69
CYP
TUR
AUS
6
NZL
8
GBR
4
9 13.
2007 Stobart VK M-Sport Ford Rally Team Ford Focus WRC MCO
NU
SWE
NU
NOR
5
MEX
7
POR
8
ARG
4
ITA
9
GRE
12
FIN
NU
DEU
8
NZL
5
ESP
7
FRA
4
JPN
25
IRL
3
GBR
10
30 8.
2008 BP Ford Abu Dhabi World Rally Team
Stobart VK M-Sport Ford Rally Team
Ford Focus WRC MCO
12
SWE
1
MEX
3
ARG
15
JOR
7
ITA
3
GRE
7
TUR
2
FIN
38
DEU
9
NZL
NU
ESP
6
FRA
4
JPN
2
GBR
2
58 4.
2009 BP Ford Abu Dhabi World Rally Team Ford Focus WRC IRL
14
NOR
3
CYP
12
POR
NU
ARG
6
ITA
1
GRE
3
POL
NU
FIN
3
AUS
4
ESP
6
GBR
7
41 4.
2010 BP Ford Abu Dhabi World Rally Team Ford Focus WRC SWE
3
MEX
5
JOR
2
TUR
8
NZL
1
POR
NU
BUL
6
FIN
1
DEU
4
JPN
3
FRA
4
ESP
4
GBR
3
171 2.
2011 Ford Abu Dhabi World Rally Team Ford Fiesta RS WRC SWE
3
MEX
3
POR
3
JOR
2
ITA
18
ARG
7
GRE
9
FIN
2
DEU
14
AUS
2
FRA
4
ESP
3
GBR
1
172 4.
2012 Ford World Rally Team Ford Fiesta RS WRC MCO
NU
SWE
1
MEX
DK
POR
13
ARG
GRE
3
NZL
7
FIN
3
DEU
2
GBR
1
FRA
2
ITA
12
ESP
2
154 3.
2013 Volkswagen Motorsport Volkswagen Polo R WRC MCO
NU
SWE
4
MEX
16
POR
3
ARG
3
GRE
1
ITA
3
FIN
17
DEU
7
AUS
4
FRA
3
ESP
2
GBR
2
162 3.
2014 Volkswagen Motorsport Volkswagen Polo R WRC MCO
5
SWE
1
MEX
POR
ARG
ITA
POL
FIN
DEU
AUS
FRA
ESP
GBR
40 1.

Starty w JWRC[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Punkty Miejsce
2004 Jari-Matti Latvala Ford Puma S1600
Ford Fiesta S1600
Suzuki Ignis S1600
MCO
NU
GRE
NU
TUR
NU
FIN
NU
GBR
4
ITA
NU
ESP
9
5 13.

Starty w PCWRC[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Punkty Miejsce
2006 Jari-Matti Latvala Subaru Impreza WRX STi MCO
5
MEX
9
ARG
GRE
6
JPN
9
CYP
AUS
1
NZL
1
27 4.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Fordem Pumą startował w Rajdzie Monte Carlo.
  2. Subaru Imprezą startował w Rajdzie Szwecji, Niemiec i Francji.
  3. Fordem Fiestą startował w Rajdzie Grecji i Turcji.
  4. Suzuki Ignisem startował w Rajdzie Finlandii, Wielkiej Brytanii, Włoch i Hiszpanii.
  5. Mitsubishi Lancerem startował w rajdzie Australii.
  6. Toyotą Corollą startował w Rajdzie Szwecji i Finlandii.
  7. Subaru Imprezą startował w Rajdzie Nowej Zelandii, Włoch, Argentyny, Niemiec, Francji i Hiszpanii.
  8. Fordem Focusem startował w Rajdzie Wielkiej Brytanii.
  9. Toyotą Corollą startował w Rajdzie Finlandii.
  10. Fordem Focusem w zespole Stobart startował w Rajdzie Hiszpanii, Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jari-Matti & Miika (ang.). Oficjalna strona Latvali. [dostęp 05.12.2011].
  2. 2,0 2,1 2,2 Jari-Matti Latvala History: 1989-2002 (ang.). Latvala Motorsport. [dostęp 05.12.2011].
  3. 3,0 3,1 3,2 Jari-Matti Latvala History: 2002-2003 (ang.). Latvala Motorsport. [dostęp 05.12.2011].
  4. 58th Network Q Rally of Great Britain: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  5. 7. Eesti Talv: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 Jari-Matti Latvala: profile (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  7. 50th Acropolis Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  8. 22. ADAC Rallye Deutschland: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  9. 53rd Neste Rally Finland: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  10. 59th Wales Rally of Great Britain: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  11. 11,0 11,1 Jari-Matti Latvala History: 2003-2006 (ang.). Latvala Motorsport. [dostęp 05.12.2011].
  12. 72ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  13. 51st Acropolis Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  14. 5th Rally of Turkey: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  15. 60th Wales Rally of Great Britain: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  16. 54th Uddeholm Swedish Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  17. 55th Neste Rally Finland: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  18. 20º Corona Rally México: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  19. 19th Telstra Rally Australia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  20. 36th Propecia Rally New Zealand: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  21. 2006 FIA Production Car World Rally Championship Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  22. 62nd Wales Rally GB: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  23. 2006 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 05.12.2011].
  24. M-Sport Stobart Ford Rally Team (ang.). WRC.com. [dostęp 06.12.2011].
  25. 75ème Rallye Automobile Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  26. 2nd Rally Norway: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  27. Jari-Matti Latvala claims first WRC stage win (ang.). automobilsport.com. [dostęp 06.12.2011].
  28. 3rd Rally Ireland : results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  29. 2007 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  30. Ford confirms line-up (ang.). Crash.net. [dostęp 06.12.2011].
  31. STOP PRESS: Latvala retires (ang.). Crash.net. [dostęp 06.12.2011].
  32. 76ème Rallye Automobile Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  33. 57th Uddeholm Swedish Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  34. 30 youngest WRC winners (ang.). juwra.com. [dostęp 30.11.2011].
  35. Jari-Matti Latvala awarded 'Abu Dhabi Spirit Of The Rally' (ang.). WRC.com. [dostęp 30.11.2011].
  36. "Abu Dhabi Spirit of the Rally" dla Jari-Mattiego Latvali (pol.). Sportmaniak.com.pl. [dostęp 30.11.2011].
  37. 22º Corona Rally México: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  38. 5º Rally d'Italia Sardegna: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  39. 55th BP Ultimate Acropolis Rally of Greece: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  40. 8th Rally of Turkey: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  41. 5th Rally Japan: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  42. 64th Wales Rally GB: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  43. 2008 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 06.12.2011].
  44. 44,0 44,1 44,2 44,3 44,4 44,5 Jari-Matti Latvala - Driver Profile (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  45. 2009 WRC Rally Norway: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  46. 150 metrów rolki. Latvala nie jedzie (pol.). Eurosport. [dostęp 06.12.2011].
  47. 2009 WRC Rallye d'Italia Sardegna: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  48. 2009 WRC Acropolis Rally: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  49. Pudło Hirvonena i dramat Latvali, czyli koniec Rajdu Polski (pol.). toprally.pl. [dostęp 06.12.2011].
  50. 2009 WRC Rally of Finland: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  51. 2009 Driver WRC Classification (ang.). FIA. [dostęp 06.12.2011].
  52. 2010 WRC Swedish Rally: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  53. 2010 WRC Rally Mexico: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  54. Latvala takes 2nd for Ford on his birthday (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  55. 2010 WRC Rally Turkey: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  56. 40. Rally of New Zealand 2010: Latvala results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 06.12.2011].
  57. Latvala wins Rally New Zealand (ang.). 3news. [dostęp 06.12.2011].
  58. Rajd Portugalii Po OS10: Loeb już drugi, Latvala out (pol.). rallnews.pl. [dostęp 06.12.2011].
  59. 41. Rally Bulgaria 2010: Latvala results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 06.12.2011].
  60. Latvala bezkonkurencyjny (pol.). Eurosport. [dostęp 06.12.2011].
  61. 60. Neste Oil Rally Finland 2010: Latvala results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 06.12.2011].
  62. 28. ADAC Rallye Deutschland 2010: Latvala results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 06.12.2011].
  63. 2010 WRC Rally Japan: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  64. 2010 WRC Rally of Great Britain: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  65. Latvala secures 2nd in WRC for Ford (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  66. Ford Fiesta WRC (pol.). Autokrata.pl. [dostęp 06.12.2011].
  67. Podium clean sweap on Fiesta debut! (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  68. 2011 WRC Rally Mexico: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  69. 2011 WRC Rallye de Portugal: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  70. Latvala in world rally's closest finish (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  71. Latvala rolował (pol.). Autoklub.pl. [dostęp 06.12.2011].
  72. Mikko Hirvonen on course for Sardinia podium as Latvala flies for Ford (ang.). Rallysportlive. [dostęp 06.12.2011].
  73. 2011 WRC Rally of Finland: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  74. 2011 WRC Rallye Deutschland: results (ang.). rallye-info.com. [dostęp 06.12.2011].
  75. Repco Rally Australia 2011: results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 06.12.2011].
  76. STOP PRESS: Latvala wins Wales Rally GB (ang.). Crash.net. [dostęp 06.12.2011].
  77. Ford zostaje w WRC na dwa lata. Petter Solberg drugim kierowcą (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 16.03.2012].
  78. Rajd Monte Carlo 2012 - Latvala rolował (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 16.03.2012].
  79. Na mecie - Latvala wygrywa w Rajdzie Szwecji (pol.). www.wrcrally.pl. [dostęp 16.03.2012].
  80. Loeb wygrał Rajd Meksyku (pol.). http://www.eurosport.pl. [dostęp 28.03.2012].
  81. JML prowadzi, Loeb OUT! (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  82. Koszmar w Portugalii (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  83. Latvala i Sordo w opałach (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  84. Mikko Hirvonen wykluczony!!! (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  85. Citroen nie będzie apelował (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  86. Latvala nie jedzie w Argentynie (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  87. JML rozmawia (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.05.2012].
  88. Rajd Akropolu 2012 - kapeć Latvali, Fin traci ponad trzy minuty (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 22.07.2012].
  89. Na mecie - Trzecie zwycięstwo Loeba w Grecji (pol.). www.wrcrally.pl. [dostęp 22.07.2012].
  90. Citroeny na czele po I dniu (pol.). www.motorecords.pl. [dostęp 20.08.2012].
  91. Rajd Finlandii 2012 – rajdowe świętokradztwo (pol.). autokult.pl. [dostęp 23.09.2012].
  92. Rajd Niemiec 2012 – a może Löeb? (pol.). autokult.pl. [dostęp 23.09.2012].
  93. Rally GB Final Results (ang.). www.wrc.com. [dostęp 23.09.2012].
  94. Rallye de France - Alsace Final Results (ang.). www.wrc.com. [dostęp 30.12.2012].
  95. Der Finne, das Auto (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 30.12.2012].
  96. Latvala nie patrzył na drogę (pol.). rallyonline.pl. [dostęp 30.12.2012].
  97. Rally Italia Sardegna Final Results (ang.). www.wrc.com. [dostęp 30.12.2012].
  98. RallyRACC-Rally de Espana Final Results (ang.). www.wrc.com. [dostęp 30.12.2012].
  99. 2012 FIA Drivers' Championship Standings (ang.). www.wrc.com. [dostęp 30.12.2012].
  100. Latvala uderzył w ścianę (pol.). rallyonline.pl. [dostęp 05.03.2013].
  101. Jari-Matti Latvala przeprasza zespół Volkswagena za wypadek w Monte Carlo (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 05.03.2013].
  102. Jari Matti Latvala: Zmiana stylu jazdy albo brak zwycięstw (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 05.03.2013].
  103. Latvala o swoim najkrótszym oesie (pol.). rajdy.autoklub.pl. [dostęp 02.04.2013].
  104. Rajd Portugalii 2013 – pokaz sił Volkswagena i słabostki Citroëna (pol.). autokult.pl. [dostęp 02.06.2013].
  105. Latvala na podium (pol.). rajdy.autoklub.pl. [dostęp 02.06.2013].
  106. Kolej na Latvalę (pol.). rajdy.autoklub.pl. [dostęp 02.06.2013].
  107. Latvala nie wierzył w miejsce na podium (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 01.09.2013].
  108. Latvala przeprosił zespół (pol.). rajdy.autoklub.pl. [dostęp 01.09.2013].
  109. Szaleństwo w deszczu (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.10.2013].
  110. Najpierw kwalifikacje, później wybory. (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.10.2013].
  111. 6 oesów, 4 pretendentów (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.10.2013].
  112. Wygrana godna mistrza (pol.). news.wrc.net.pl. [dostęp 28.10.2013].
  113. Volkswagen przeprasza Latvalę (pol.). rallyonline.pl. [dostęp 23.12.2013].
  114. Wales Rally GB Final Results (ang.). www.wrc.com. [dostęp 23.12.2013].
  115. 2013 FIA Drivers' Championship Standings (ang.). www.wrc.com. [dostęp 23.12.2013].
  116. Rajd Monte Carlo: Zwycięstwo dla Ogiera, zacięta walka na Power Stage (pol.). www.rajdy.v10.pl. [dostęp 13.02.2014].
  117. Jari Latvala: Profile (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 03.12.2011].
  118. Biography: Jari-Matti Latvala (ang.). Media.Ford.com. [dostęp 03.12.2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]