Jarnik solankowy
| Jarnik solankowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Samolus valerandi
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny naczyniowe |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny nasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | okrytonasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | klad astrowych |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | wrzosowce |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | pierwiosnkowate |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | jarnik |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | jarnik solankowy |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Samolus valerandi Sp. pl. 1:171. 1753 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Synonimy | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Samolus floribundus Kunth, |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kategoria zagrożenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
||||||||||||||||||||||||||||||||
Jarnik solankowy (Samolus valerandi L.) – gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych (Primulaceae Vent). Jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej[2]. W Polsce jest rzadki, w województwie zachodniopomorskim i wielkopolskim zagrożony.
Spis treści |
Zagrożenia [edytuj]
Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[3] w grupie gatunków wymierających (kategoria zagrożenia E).
W Polsce rozwija się najczęściej na łąkach nadmorskich ze słonymi wysiękami. Czasem spotykany w głębi lądu, na bagnistych terenach nadrzecznych. Preferuje gleby piaszczyste lub gliniaste o dużym stężeniu chlorku sodu.
Rozmieszczenie [edytuj]
Na świecie zasięg obejmuje:
- Amerykę Północną i Południową,
- północny i południowy wschód Afryki,
- południe Australii,
- Europę (południową, zachodnią i centralną, na północy - do południowej Finlandii).
W Polsce, do 2001, opublikowano następujące stanowiska:
- Dziwnów, u ujścia Dziwny,
- Świnoujście, u ujścia Świny,
- półwysep Przytór, nad Świną w Warszowie,
- Karsiborska Kępa,
- Kołobrzeg, dzielnica Kostrzewno,
- Władysławowo, nad zatorfionymi brzegami Zatoki Puckiej,
- Puck, słone łąki nad Zatoką Pucką,
- okolice Jeziora Miedwie,
- brzegi Jeziora Chłop koło Myśliborza.
Ponadto, w 2007, Wanda Bacieczko, zlokalizowała roślinę także w Kotlinie Pyrzyckiej w:
- Stróżewie, na terenie osuszonego zbiornika wodnego w dolinie Płoni,
- pobliżu Brzeska, na brzegach okresowego jeziorka,
- Starym Przylepie, w dolinie Płoni,
- Lubiatowie, w kanale melioracyjnym w dolinie Płoni.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-08-15].
- ↑ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Bibliografia [edytuj]
- Wanda Bacieczko, Nowe dla Pomorza Szczecińskiego stanowiska Samolus Valerandi L. (Primulaceae) w Kotlinie Pyrzyckiej, w: Acta Scientiarum Polonorum - Biologia, 6(1-2)/2007, wyd. Akademii Podlaskiej w Siedlcach, ss.3-8, ISSN 1644-0641
