Jarosław Gowin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jarosław Gowin
Jarosław Gowin (8192985938).jpg
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1961
Kraków
Minister sprawiedliwości
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 18 listopada 2011
do 6 maja 2013
Poprzednik Krzysztof Kwiatkowski
Następca Marek Biernacki
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jarosław Adam Gowin (ur. 4 grudnia 1961 w Krakowie) – polski publicysta, senator VI kadencji, poseł na Sejm VI i VII kadencji, od 18 listopada 2011 do 6 maja 2013 minister sprawiedliwości.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

Jest synem Ludwika i Aliny Gowinów[1]. Przez 9 lat był bramkarzem w piłkarskim klubie Czarni 1910 Jasło. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, a następnie studia z zakresu historii filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był stypendystą Cambridge. Uzyskał stopień naukowy doktora za rozprawę pt. Kościół w czasach wolności 1989–1999. Jest autorem książek, m.in. analizy sporów ks. Józefa Tischnera o Kościół pt. Religia i ludzkie biedy. Razem z Manfredem Spiekerem napisał Zaangażowanie czy defensywa – Katolicy w życiu Polski i Niemiec. Razem z Dorotą Zańko współtworzył wywiady-rzeki z arcybiskupem Józefem Życińskim (Niewidzialne światło) oraz z ks. Józefem Tischnerem, (Przekonać Pana Boga). Napisał kilkaset artykułów filozoficznych, politologicznych, recenzji i wspomnień. W latach 90. zajmował się problemami Kościoła katolickiego w Polsce oraz pontyfikatem Jana Pawła II. Był redaktorem naczelnym katolickiego miesięcznika „Znak” w latach 1994–2005.

Należy do pomysłodawców „Dni Tischnerowskich” i Uniwersytetu Latającego ZNAK-u. Zorganizował mający służyć studentom fundusz stypendialny „Józek Szkolny”, współpracuje z Fundacją św. Mikołaja, działającą na rzecz tworzenia hospicjów i domów samotnych matek oraz ze stowarzyszeniem „U Siemachy” w ramach programu przeciwdziałania przestępczości wśród młodzieży. Organizuje w Krakowie archiwum życia i myśli Jana Pawła II. Był współtwórcą i od 2003 do 2011 rektorem Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera[2][3]. Jest członkiem Rady Patronackiej Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera.

W 2005 został wybrany do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim. Po rezygnacji Jana Rokity ze startu w wyborach parlamentarnych w 2007 został umieszczony na pierwszym miejscu listy PO do Sejmu, po czym wstąpił do partii. Uzyskał mandat poselski, otrzymując 160 465 głosów. Wkrótce po wyborach wszedł w skład zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 62 570 głosów[4].

18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra sprawiedliwości w drugim rządzie Donalda Tuska[5]. 29 kwietnia 2013 prezes Rady Ministrów zapowiedział odwołanie Jarosława Gowina ze stanowiska ministra sprawiedliwości[6]. Do odwołania Jarosława Gowina przez prezydenta doszło tydzień później.

Przypisy

  1. Informacje w BIP IPN. [dostęp 2012-09-23].
  2. Jarosław Gowin. wse.krakow.pl. [dostęp 2012-09-23].
  3. Marek Pałasiński. wse.krakow.pl. [dostęp 2012-09-23].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-09-23].
  5. Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2012-09-23].
  6. Premier odwołał Jarosława Gowina. Zastąpi go Marek Biernacki. gazeta.pl, 29 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-29].

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]