Jarosław Kukulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jarosław Kazimierz Kukulski
Data i miejsce urodzenia 1944
Września
Pochodzenie  Polska
Data i miejsce śmierci 13 września 2010
Warszawa
Gatunek pop
Zawód kompozytor
Aktywność 1968-2010
Powiązania Anna Jantar, Natalia Kukulska, Monika Borys, Piotr Kukulski
Zespół
Waganci
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jarosław Kazimierz Kukulski (ur. 26 maja 1944 we Wrześni, zm. 13 września 2010 w Warszawie[1]) – polski kompozytor.

Mąż piosenkarek Anny Jantar i Moniki Borys, ojciec piosenkarki Natalii Kukulskiej oraz Piotra Kukulskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Muzyczne w Poznaniu i Wydział Instrumentalny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w klasie oboju. Przez pewien czas grał jazz w zespołach dixielandowych. W 1968 r. stanął na czele instrumentalno-wokalnej grupy Waganci, której solistką w 1969 roku została Anna Jantar. Wskutek częstych zmian personalnych, Kukulski rozwiązał grupę i skupił się na karierze solowej żony.

W latach 70. był autorem największych sukcesów Anny Jantar, to dla niej napisał takie przeboje jak "Najtrudniejszy pierwszy krok", "Tyle słońca w całym mieście", "Moje jedyne marzenie". Po śmierci piosenkarki komponował dla córki Natalii i wielu innych znanych polskich artystów: Ireny Jarockiej, Eleni, Krzysztofa Krawczyka, Haliny Frąckowiak, Felicjana Andrzejczaka, Jolanty Arnal, Bogusława Meca, Bogdany Zagórskiej, Jadwigi Strzeleckiej i dla drugiej żony, Moniki Borys. Współpracował z największymi polskimi tekściarzami: przede wszystkim z Januszem Kondratowiczem, Markiem Dutkiewiczem, Bogdanem Olewiczem, Andrzejem Kuryłą.

W 1976 r. w plebiscycie popularności "Panoramy" zajął pierwsze miejsce w kategorii aranżerów i drugie w kategorii kompozytorów. W dwóch następnych latach był na miejscach 4–5.

Zasiadał w jury Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[2].

Był także kompozytorem muzyki do filmów: Nie zaznasz spokoju (1977), Diabelskie szczęście (1985), Komedianci z wczorajszej ulicy (1986), Pan Samochodzik i niesamowity dwór (1987).

Pod koniec lat 90., na antenie TVP Polonia był nadawany cykliczny program poświęcony twórczości wybitnych artystów, głównie kompozytorów i autorów tekstów pt. ”Z archiwum i pamięci”. Jarosławowi Kukulskiemu zostały poświęcone trzy odcinki tego programu. Z okazji 35-lecia pracy kompozytorskiej w 2005 r. ukazała się płyta Moje Piosenki z jego największymi przebojami[3].

Kukulski od 10 lat cierpiał na tętniaka aorty brzusznej. W maju 2010 w klinice w Norymberdze przeszedł operację wszczepienia stentgraftu[4]. Zmarł 13 września 2010 w Warszawie.

Uroczystości pogrzebowe Jarosława Kukulskiego odbyły się 20 września 2010 w kościele św. Marii Magdaleny w Warszawie. Kompozytor został pochowany w rodzinnym grobowcu, obok swej żony Anny Jantar, na Cmentarzu Wawrzyszewskim[5][6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Jarosław Kukulski został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski.

Przypisy

  1. Ostatnia droga Jarosława Kukulskiego (pol.). TVN24.pl, 2010-09-20. [dostęp 2010-09-21].
  2. XII Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 9-12 czerwca 1976, b.n.s.
  3. Jarosław Kukulski – „35-Lecie – Moje Piosenki” (pol.). muzyka.onet.pl, 2010-09-13. [dostęp 2010-09-13].
  4. Jarosław Kukulski, ojciec Natalii Kukulskiej, walczy o życie. se.pl.
  5. W Warszawie pożegnano Jarosława Kukulskiego. wprost.pl.
  6. Ostatnie pożegnanie Jarosława Kukulskiego. polskalokalna.pl.