Jarosław Urbański
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jarosław Urbański (ur. 1964) – socjolog i działacz społeczny. W latach 80. był działaczem opozycyjnym, uczestniczył w ruchu Wolność i Pokój. Współzakładał Federację Anarchistyczną i Stowarzyszenie OBJECTOR. Jest jednym z założycieli i koordynatorem Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza. Związany ze środowiskiem poznańskiego squatu "Rozbrat"[1].
Autor książek i licznych publikacji dotyczących współczesnych problemów społecznych. Publicysta prasy związkowej i lewicowej (m.in. Mać Pariadka, Recykling Idei, Biuletyn OZZ IP, Kurier Związkowy Sierpień 80, Nowy Robotnik, Trybuna Robotnicza, Przegląd Anarchistyczny).
Spis treści |
[edytuj] Wybrana bibliografia
[edytuj] Książki
- Globalizacja a konflikty lokalne, Oficyna "Trojka", Poznań 2002
- Odzyskać miasto. Samowolne osadnictwo, skłoting, anarchitektura, Oficyna "Trojka", Poznań 2005
[edytuj] Artykuły
- Źródła bezpieczeństwa socjalnego - polityka czy ekonomia?
- Dyscyplina finansowa jako władza
- Anatomia polskich ruchów pracowniczych w: Le monde diplomatique (edycja polska), nr 6(16)/2007
- Poza reżimem pracy i ideologii [w:] Autonomia robotnicza, Oficyna "Trojka", Poznań 2007
- Praca w dobie globalizacji - w poszukiwaniu alternatyw [w:] Zniewolony umysł 2. Neoliberalizm i jego krytyki, pod red. Ewy Majewskiej i Janka Sowy, Korporacja Ha!art, Kraków 2007
- Walki pracowników przemysłu samochodowego [w:] Biuletyn Poznańskiej Biblioteki Anarchistycznej, nr 5/2007
- Ku demokracji pracowniczej [w:] Samorządność pracownicza, Oficyna "Trojka", Poznań-Kraków 2004
- Lenin - nowy idol lewicowej pop-kultury? [w:] Przegląd Anarchistyczny, nr 6/2007
